ให้เหมือนเดิม ... อย่างคุ้นเคย ... ที่เคยเป็น

 

แสงสุดท้าย ในวันหนึ่ง ณ เชียงใหม่

ด้วยหัวใจ โหยหา สุดแสนหวง

แสงสีส้ม อมฟ้า ลาลับลวง

อาทิตย์ร่วง หน่วงใจ ให้อาวรณ์

 

 

 

 

 

 

แสงที่สาด สุดท้าย หมายถึงว่า

เธอลับลา จากฉัน พลันหม่นหมอง

แสงอาทิตย์ ไกลไกล ใจใฝ่ปอง

เลื่อนลับล่อง ส่องทาง หรือพรางใจ

 

 

 

 

แสงสีส้ม พุ่งตรง ขึ้นจากฟ้า

เหมือนคำลา บอกฉัน ให้หันหลัง

ดั่งนกร้อง ก้องไพร คืนไร้รัง

เหมือนรอยฝัง รอยใจ ไม่กลับคืน

 

 

 

 

 

 

ฉันจึงอยาก พร่ำบอก กับเธอว่า

อาทิตย์ลา จะหาใจ ใครอีกหนอ

ย้อนอดีต พลิกกลับไป ไม่ควรรอ

ฉันจะขอ อยู่คนเดียว เปล่าเปลี่ยวใจ

 

 

 

 

 

 

ให้เหมือนเดิม ... อย่างคุ้นเคย ... ที่เคยเป็น

ให้เหมือนเดิม ... ไม่ (ต้องมา) เติมเต็ม ... ที่เป็นอยู่

ให้เหมือนเดิม ... เธออยู่ไหน ... ฉันไม่ (อยาก) รู้

ให้เหมือนเดิม ... ขอฉันอยู่ ... แต่ผู้เดียว 

 

ด้วยความขอบคุณ "แสงสุดท้ายในวันหนึ่ง ณ เชียงใหม่"