GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ข้อคิดดีดี เก็บตกจากวันแม่

สิ่งที่อยู่ใกล้ตัวที่สุดมักเป็นสิ่งที่ไม่สำคัญที่สุดคือสิ่งที่เราเห็นอยู่ทุกวัน เรา

ก็คิดอยู่ว่าเราก็ต้องเห็นอยู่แบบนั้นต่อไป

ไม่เคยคิดว่าสิ่งนี้มันสำคัญ ไม่เคยเห็นแม้แต่ค่า

เหมือนกับการที่เราเห็นหน้าใครอยู่ทุกวัน

  คน ๆ นั้นวิ่งตามเราอยู่ทุกวัน ใส่ใจเราอยู่ทุกวัน

เราก็มักจะเห็นแค่ว่าใครคนหนึ่งกำลังทำอะไรที่ดูงี่เง่า น่ารำคาญ

  จนวันหนึ่งถ้าเราสูญเสียคนๆนั้นไป

เราก็อาจจะรู้สึกเสียใจบ้าง

เราอาจจะต้องการเรียกร้องให้มาเหมือนเดิม

หรือบางทีเราก็อาจจะรู้สึกว่าดีใจที่ได้มีชีวิตที่ปราศจากความรำคาญ

แต่จะมีใครที่เคยรู้สึกถึง ความรู้สึกของคนที่เป็นผู้ให้ๆ เราทุกสิ่งทุกอย่าง

บางทีสิ่งที่เขาทำอยู่อาจไม่ได้ตั้งใจจะให้คุณรำคาญ

แต่เขาทำไปเพราะเขารักคุณจริงๆ  

เหมือนความรักของพ่อแม่  

เหมือนความรักของญาติผู้ใหญ่ของคุณ  

เหมือนความรักของใครอีกหลายคนที่ให้คุณด้วยความจริงใจ  

คุณเคยคิดว่าสิ่งเหล่านี้สำคัญบ้างไหม  

คุณเคยคิดว่าคุณดูแลพวกเขาดีพอหรือยัง  

คุณให้ความสำคัญกับคน-ถูกคนหรือเปล่า  

คุณให้ความสำคัญกับคนที่ให้วัตถุ

คุณมากกว่าคนที่ให้ความรู้สึกที่ดีกับคุณหรือเปล่า    '''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''

  สิ่งที่สำคัญมักมองไม่เห็นด้วยตาแต่ต้องมองด้วยหัวใจ

แต่เรามักไม่มีเวลาพอที่จะใช้หัวใจมอง เรามองอะไรแค่ฉาบฉวยแล้วก็ตัดสิน

เรามองดูความรวยความจนของคน ที่สิ่งของที่เขาใช้

เรามองความดีของคน ตรงที่เขาแสดงให้เราเห็น  

เรามองอะไรหลายอย่างด้วยตาแล้วเราก็ตัดสินคนเพียงแค่เวลาไม่เกิน 5 นาที 

เราต้องสูญเสียมิตรที่ดีไปเพียงเพราะเราอ้างว่าไม่มีเวลา  

เราไม่มีเวลาก็ต่อเมื่อเราไม่สนใจ เราไม่ให้ความสำคัญต่อสิ่งนั้น ต่อคนๆนั้น     

แต่ถ้าลองมองย้อนดูทำไมเราถึงมีเวลาทำอะไรมากมายหลายอย่างในแต่ละวัน

เพราะเราให้ความสนใจ ให้ความสำคัญ  

ทำไมคุณไม่ลองให้ความสำคัญกับสิ่งที่คุณลืมไป กับคนที่หวังดีกับคุณ

แต่คุณไม่เคยมอง อย่าปล่อยให้มิตรภาพดีๆ ต้องมีรอยร้าว

เพราะเมื่อวันหนึ่งที่คนๆ นั้นต้องจากเราไป

เราจะได้จากกันด้วยความรู้สึกที่ดี  

เราจะได้ไม่รู้สึกผิดเพราะว่า เรายังทำดีกับเขาไม่เพียงพอ  

  "พ่อแม่ผู้แก่เฒ่า"

  @ พ่อแม่ ก็แก่เฒ่า ..........จำจากเจ้า ไม่อยู่นาน 

       จะพบ จะพ้องพาน ......เพียงเสี้ยววาน ของวันคืน  

@ ขอเถิด ถ้าสงสาร ......อย่ากล่าวขาน ให้ช้ำใจ 

      คนแก่ ชะแรวัย ......คิดเผลอไผล เป็นแน่นอน  

@ ไม่รัก ก็ไม่ว่า ......เพียงเมตตา ช่วยอาทร

    ให้กิน และให้นอน ......คลายทุกข์ผ่อน พอสุขใจ  

@ เมื่อยาม เจ้าโกรธขึ้ง......ให้นึกถึง เมื่อเยาว์วัย

    ร้องไห้ ยามป่วยไข้ .....ได้ใครเล่า เฝ้าปลอบโยน  

@ เฝ้าเลี้ยงจนโตใหญ่....แม้เหนื่อยกายก็ยอมทน    

     หวังเพียง จะได้ผล ......เติบโตจน สง่างาม  

@ ขอโทษ ถ้าทำผิด ......ขอให้คิด ทุกทุกยาม     

    ใจแท้ มีแต่ความ ......หวังติดตาม ช่วยอวยชัย  

@ ต้นไม้ ที่ใกล้ฝั่ง ......มีหรือหวัง อยู่นานได้     

    วันหนึ่ง คงล้มไป ......ทิ้งฝั่งไว้ กลายเป็นดิน

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): ชอบ
หมายเลขบันทึก: 45074
เขียน:
แก้ไข:
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (0)