เช้าวันที่ ๕ มิ.ย. ฝนตกหนักตั้งแต่ยังไม่สว่าง และตกติดต่อกันจนประมาณบ่ายสามโมงจึงหยุด ผมจึงไม่ได้ออกไปวิ่ง
เช้าวันที่ ๖ มิ.ย. เราตื่นสายเกือบ ๘ โมงเช้า ทำให้โชคดีที่ฝนหยุดตกพอดี เวลา ๘.๑๐ น. ผมจึงออกไปวิ่งท่ามกลางฟ้าครึ้มฝน คราวนี้วิ่งออกไปทาง Scotts Road เลี้ยวซ้าย วิ่งตรงไปเรื่อยๆ จนชนถนน Orchard ตรงโรงแรม Marriott ฝนเริ่มตกใหม่อีก และบริเวณนั้นก็พลุกพล่านวุ่นวาย ผมเป็นคนไม่ชอบความพลุกพล่าน จะรู้สึกไม่สบายขึ้นมาทันที
ผมวิ่งกลับท่ามกลางฝนพรำ ความเป็นเด็กบ้านนอกหัวแข็งดีอย่างนี้เอง คือโดนฝนไม่เป็นหวัด แม้ฝนจะตกนิดหน่อย ผมก็ได้ถ่ายรูปถนนหนทางและต้นไม้เอาไว้ดู ว่ากลางเมืองสิงคโปร์เขาปลูกต้นไม้อย่างนี้ ตอนวิ่งขาไปผ่านบริเวณที่ทางซ้ายมือเป็นเนินสูงประมาณ ๑๐ เมตร สังเกตเห็นรางระบายน้ำฝนจากข้างบนลงมาที่รางระบายน้ำริมถนน เขาทำเป็นขั้นบันไดเพื่อชลอความเร็วของน้ำ ไม่ใช่ปล่อยให้ตกลงมาตรงๆ
ขากลับวิ่งผ่านอาคารแปลก มีหอคอยสูงตรงกลาง ปีก ๒ ข้างมีตัวอักษรอาหรับ ตอนแรกคิดว่าเป็นมัสยิด วิ่งเข้าไปดูป้ายจึงรู้ว่าเป็นโรงแรม ชื่อ Goodwood Park Hotel ถ่ายรูปป้ายอธิบายประวัติเอากลับมาดูที่บ้านจึงได้ความรู้ว่าอาคารนี้อายุ ๑๑๑ ปี คือสร้างในปี ค.ศ. ๑๙๐๐ ตามแบบสถาปัตยกรรมเยอรมันแถบลุ่มแม่น้ำ ไรน์ เพื่อเป็นสโมสรของคนชั้นสูง ถูกขายตกทอดและแปลงเป็นโรงแรมใน ค.ศ. ๑๙๒๙
ป้ายเล่าประวัติโรงแรม Goodwood Park นี้ บอกว่า เมื่อ ๑๐๐ ปีก่อนบริเวณถนน Orchard และถนน Scotts เป็นสวนผลไม้และไร่พริกไทย ชื่อถนน Orchard ได้จากเหตุนี้ ส่วนถนน Scotts ตั้งตามชื่อ Captain William Scott ผู้มีตำแหน่งเป็นอธิบดีกรมเจ้าท่า และอธิบดีกรมไปรษณีย์ของสิงคโปร์เวลานั้น
การวิ่งออกกำลังไปพร้อมๆ กับสังเกต และถ่ายรูป แล้วกลับมาค้นคว้าทาง อินเทอร์เน็ตนิดหน่อย จึงให้ความรู้ฉะนี้แล
ตอนเช้าอากาศไม่ร้อน แม่บ้านถวาดถูบ้านแล้วเปิดหน้าต่างไว้ ทำให้ผมได้ฟังเสียงนกร้องเป็นช่วงๆ มาแต่ไกล จากต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ห่างออกไป เป็นเสียงที่ก้องไพเราะ ไม่ทราบว่านกอะไร เสียงนกนี้มีหลายเสียงของนกต่างชนิด แต่ที่ได้ยินเสียงตลอดเวลาคือเสียงรถแล่นกับเสียงการก่อสร้างหรือซ่อมอาคาร ผมรู้สึกว่าชีวิตที่สิงคโปร์มีข้อเสียเรื่องเสียง แม้อยู่ในห้องนอนที่ปิดหน้าต่างประตูหมด และเปิด แอร์ ก็ยังได้ยินเสียงซ่าตลอดเวลา ผมจึงคิดว่าบ้านที่สร้างอย่างดีต้องสร้างให้ประตูหน้าต่างเก็บเสียงได้ ซึ่งเทคโนโลยีก่อสร้างสมัยนี้น่าจะทำได้ไม่ยาก เมื่อปี ค.ศ. ๑๙๘๙ ผมไปนอนที่โรงแรม Cornavin ติดกับรางรถไฟของสถานี เจนีวา แต่แปลกที่ไม่ได้ยินเสียงรถไฟเลย เมื่อพิเคราะห์ดูจึงพบว่าหน้าต่างของห้องมีสองชั้น จึงเก็บเสียงได้ดี
เช้าวันที่ ๗ มิ.ย. วันสุดท้ายของทริปนี้ โชคดีฝนไม่ตก ผมวิ่ง ๑ รอบใหญ่ ออกจากที่พักวนขวาเรื่อยไปตามถนน Cairnhill จนไปออก Orchard Road ตรงห้าง Paragon วิ่งสำรวจอยู่พักหนึ่งก็วิ่งวนขวาต่อจนมาออก Scotts Road และกลับมา Cairnhill Road วันนี้ได้เหงื่อมากกว่าทุกๆ วัน และได้เห็นอาคารพักอาศัย ๒ ชั้นแบบที่เขาเรียก shop house ที่ลูกเขยบอกว่าเขาประกาศขายราคา ๖ ล้านเหรียญสิงคโปร์ เขารีบไปดู ปรากฏว่าเจ้าของขายไปแล้ว ลูกเขยบอกว่า อพาร์ตเม้นต์ อย่างที่เขาเช่าอยู่นี้ ถ้าซื้อ ราคา ๗ ล้านเหรียญ
วิจารณ์ พานิช
๗ มิ.ย. ๕๔
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
