ใจว่างว่าง
การวางใจ: ใจว่าง
ใจเป็นนายกายเป็นบ่าว มักเป็นคำที่ได้ยินและได้ฟังกันเรื่อยมา จึงดูเสมือนว่า จิตใจนั้นสูงกว่ากาย จึงกลับกลายเป็นว่า คำกล่าวดังกล่าวนั้น เป็นวิถีทางของพระพุทธศาสนา..แท้จริงแล้วปรากฏเป็นจริงตามนั้นหรือไม่.
นักคิดยังคงอธิบายกันเรื่อยว่า แท้ที่จริงแล้ว จิตใจ [mind] กับ ร่างกาย [body] นั้นแยกกันหรือมีสัมพันธ์กัน สิ่งใดเกิดขึ้นก่อน จิตเกิดก่อนหรือว่าร่างกายเกิดก่อน หรือระหว่าง สสารกับจิตนั้นอะไรเกิดก่อน คำตอบที่ได้ก็คงมีหลากหลาย.สุดแท้ว่า เราจะตัดสินใจจะเชื่อใช่หรือไม่ หากเป็นเช่นนั้น ความเป็นสากลจะปรากฏมีอย่างไร และจะเเสวงหาจากที่ใดได้..
ความว่างจะปรากฏจากสิ่งที่ไม่ว่างได้หรือไม่
ความไม่มีจะปรากฏจากความมีได้อย่างไร
และความว่างนั้นกำลังแสดงให้เห็นถึงการมีอยู่ของสิ่งตรงกันข้ามนั้นคือความไม่ว่างด้วยใช่หรือไม่
การยืนยันว่ามี กำลังบอกว่า มีสิ่งที่ ไม่มี
การยืนยันว่าบางอย่างมี กำลังแสดงว่า ไม่มีบางอย่างใช่หรือไม่
หากเป็นเช่นนั้นแล้วความมีหรือไม่มีก็ไม่ได้แตกต่างกัน หากแต่เป็นสิ่งที่เกิดแต่สิ่งเดียวกัน
หากมีอย่างใดอย่างหนึ่ง อีกสิ่งหนึ่งย่อมเกิดมาด้วยใช่หรือไม่ หากเป็นอย่างนั้น ย่อมกำลังแสดงความเป็นเหตุปัจจัยกันและกันใช่หรือไม่
แล้วมีสิ่งใดกันบ้างเล่า ไม่อิงอาศัยกันแล้วเกิดขึ้น
หากไม่มี มนุษย์จะวาง ความว่างลงไปในสิ่งใด หรือได้อย่างไร เมื่อว่าง ก็ไม่ว่าง
หรือว่างแต่ไม่ว่างเสียแล้ว
ผู้เข้าถึงความจริงก็ไม่มี ความจริงก็ไม่มี สิ่งที่เป็นความจริงให้รับรู้ก็ไม่มีเสียแล้ว
เมื่อต่างก็เป็นสิ่งอาศัยกัน ความดีหรือความชั่วก็ไม่มี ล้วนเป็นอย่างนั้นใช่หรือไม่
