อดทนด้วย.....พลังความรัก (หก )

krugui
เปลี่ยนโรงเรียนอีกแล้วหรือเรา...

 

ป้ายนี้อยู่ตรงกันข้ามกับโรงเรียนพอดี

  หลังจากใช้ชีวิตการเป็นครูอยู่ที่ไทรโยคโดยไม่มีผู้บริหารมาอีกเกือบปี   krugui  ก็ถึงคราวพลิกชีวิตอีกครั้ง  เมื่อคนใกล้ตัวได้ย้ายไปอยู่อีกที่หนึ่งถึงใกล้กว่าเดิมแต่ก็ไม่สะดวกที่จะเดินทางไปกลับ  เลยมาปรึกษากันว่า.....เห็นทีจะต้องเอาลูกเข้าโรงเรียนในเมืองเสียทีเพราะไม่อยากให้อยู่โรงเรียนเดียวกับแม่  มันอาจจะทำความลำบากใจให้ครูประจำชั้นก็เป็นได้  จึงต้องไปเผชิญหน้ากับเจ้าหน้าที่คนเดิม  ( ซึ่งคงคิดว่ายายคนนี้นี่มาอีกแล้ว )   เพื่อทำเรื่องขอมาช่วยราชการในอำเภอเมือง


ชีวิตครอบครัวจึงต้องแยกกันอยู่ชั่วคราว  โดย krugui  และลูกต้องมาเช่าบ้านอยู่ในเมืองใกล้กับโรงเรียนที่สอน  ส่วนลูกที่เข้าอนุบาลก็ให้ขึ้นรถโรงเรียนไป  วันศุกร์พ่อของลูกก็มารับหรือหากไม่ว่างก็นั่งรถเมล์ไป เช้าวันจันทร์ก็มาส่ง  สองคนแม่ลูกต้องอดทนกับการต่างถิ่นต่างที่  และสภาพแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคย  แต่เจ้าของบ้านและคนในละแวกนั้นพอรู้ว่าเป็นครูและมาจากทางเหนือก็ช่วยเหลือสอดส่องดูแลเอื้อเฟื้อดี  พอได้อบอุ่นใจบ้าง


 

อาจารย์ใหญ่และครูในโรงเรียนก็ไม่มีปัญหา  ทุกคนมีความเป็นมิตรดี  ถึงแม้จะเป็นผู้หญิงหมดแต่แตกต่างกับครูผู้หญิงที่ไทรโยคมากถึงมากที่สุด  ชนิด krugui ปรับตัวแทบไม่ทัน ครูที่นี่มีอายุและวางตัวเรียบร้อย  คำพูดคำจาเป็นผู้ใหญ่น่านับถือ  การเรียนการสอนที่นี่เคร่งครัดมาก  ดีที่ว่าไม่ได้เป็นครูประจำชั้น  แต่ต้องเต็มที่เพราะโรงเรียนอยู่ติดกับวิทยาลัยครูสมัยนั้น  และมีลูกของอาจารย์มาเรียนด้วย เขาฝากความหวังไว้ให้พวกครูเพื่อติวให้ลูกไปสอบเข้าเรียน ม. 1  แล้วเราจะทำให้เขาผิดหวังได้อย่างไร.....

 

 

แต่มีเหตุการณ์ที่จดจำไปจนวันตายคือ  มีคนแอบเข้ามาขโมยกระเป๋าตังค์ถึงในห้องนอนนี่ซิ.....แสบสุดๆ  ทั้งๆที่ krugui ก็นั่งทานข้าวหันหลังให้ประตูอยู่แต่ไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย  สักพักพอหันกลับมาก็เห็นมีคนยืนอยู่ตรงประตูบ้าน คงกำลังจะเดินออกไป  แต่มันแกล้งถามว่า...รู้จักคนชื่ออะไรสักอย่างนี่แหละจำไม่ได้  ไอ้เราก็บอกว่าให้ไปถามที่ร้านค้าใกล้ๆนี่  แล้วมันก็เดินออกไป  กว่าจะรู้ตัวอีกทีเมื่อลูกตื่นนอนแล้วมาขอตังค์ไปซื้อขนม  ตายล่ะหว่า....หายเกลี้ยงทั้งใบเล็กใบใหญ่  ใจดำจริงๆเลยไม่เหลือให้สักบาท  เลยรีบไปเล่าให้เจ้าของบ้านและร้านค้าที่อยู่ใกล้ๆฟัง  เขาก็โวยวายแล้วให้ยืมตังค์  บอกให้รีบๆไปแจ้งความ  กรรมจริงๆ....เงินก็หมด  บัตรทุกอย่างก็ต้องทำใหม่หมด   พอคนใกล้ตัวรู้เรื่องก็ยังอุตส่าห์ปลอบใจว่า  ดีแล้วที่มันเอาแค่เงินมันไม่ทำอะไรเราก็ดีแล้ว  จึงได้สติและเกิดความหวาดหวั่นลึกๆอยู่ในใจแต่....ไม่แสดงออก

 

ขอบคุณที่ตามอ่านและให้กำลังใจกันนะคะ  ยังคงต้องต่ออีกตอนสำหรับชีวิตการทำงานที่โรงเรียนนี้

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน @@@จับปลายมาชนต้น(ความคิด)@@@

คำสำคัญ (Tags)#เหตุการณ์#ขโมย#กระเป๋าตังค์#พลิกชีวิต#วิทยาลัยครูกาญจนบุรี#ช่วยราชการในเมือง

หมายเลขบันทึก: 449611, เขียน: 17 Jul 2011 @ 22:16 (), แก้ไข: 11 Dec 2012 @ 13:49 (), สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน, ดอกไม้: 10, ความเห็น: 20, อ่าน: คลิก


ความเห็น (20)

Boo
เขียนเมื่อ 

ปี้กีร์เจ้า เป็นสีสัน รสชาติของชีวิต ที่นึกคราใดก็ประทับจิตในทรงจำ ฝันดีนะคะ

ธิ
เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ krugui Chutima

  • คนดีผีคุ้ม
  • ตกน้ำไม่ไหล  ตกไฟไม่ไหม้
  • อุปสรรคมีไว้ให้ก้าวข้าม
  • เพื่อนบ้าน คือ รั้วบ้านที่ดีที่สุด
  • ฟ้าหลังฝนย่อมสดใสเสมอ
  • พอมองย้อนหลัง....น่าภูมิใจใช่ไหมคะ

ตอนเป็นนักศึกษาวิทยาลัยครูกาญจนบุรี

เคยไปช่วยเพื่อนเขียนป้ายที่โรงเรียนนี้..อิอิ

(ลายมือสวย..อย่าบอกใคร..นะ)

สวัสดีค่ะพี่krugui

อีกตอนที่น่าติดตามค่ะ

คือรสชาติของชีวิตและสีสันของชีวิต มองย้อนไป สิ่งที่ลำบากในวันที่ผ่านมา สร้างความเชื่อมั่น ศรัทธาในตัวเรา อะไรที่ลำบากเราสู้มามากแล้ว อุปสรรคใดก็ก้าวข้ามค่ะ

คิดถึงพี่ครูกีร์ค่ะ

ทุกอุปสรรคคือการท้าทายความอดทน..หากมั่นคงด้วยศรัทธา.. ยินดีด้วยที่ผ่านพ้นมาได้ค่ะ..

krugui
เขียนเมื่อ 

    กำลังใจสวยๆจาก    ละอ่อนปูทะเล

                                                                 คุณหมอฟอฟัน

                                                                 น้องตัวประจำ

                                                                 น้องสาวแสนดี

                                                                 พี่ใหญ่ที่ใจดี

ยินดีรับไว้ด้วยความขอบคุณยิ่ง  ขอให้สุขกายสุขใจทุกคนนะคะ....

เสียตังค์ก็บาปกรรมหนักแล้วนะครับ

ชาติหน้าขอให้เกิดเป็นไก่ 500 ชาติเลย

เจ้านี่

krugui
เขียนเมื่อ 

น้องปูทะเลเจ้า

เข้ามาอันดับหนึ่งอีกแล้วเน้อ  กำลังใจชั้นเยี่ยมรับเหรียญทองไปเลย...

ความทรงจำที่ทำให้ทั้งสุขและเศร้าคละเคล้ากันไป  ชีวิตที่มีสีสันมากมายสำหรับ

ตัวพี่  จนถึงขณะนี้ก็ยังมีสีสันให้ได้รับรู้อยู่ตลอดเวลา  คุ้มจริงๆชีวิตนี้

เมื่อคืนคงฝันดีแล้วนะจ๊ะ  

krugui
เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณหมอฟัน

ชอบจังค่ะกับคนดีผีคุ้ม  เพราะถ้าผีไม่คุ้มป่านนี้คงไม่ได้มานั่งเล่าเรื่องความหลัง

ให้ฟังเป็นแน่   ขอบคุณกับคำปลอบใจดีๆที่ทำให้รู้สึกว่าการก้าวข้ามทุกอย่าง

มาได้ของเราอาจจะเพราะเรามีส่วนดีมากกว่าส่วนเสียก็ได้  แอบเข้าข้างตัวเอง

เล็กๆ  จึงทำให้จำตั้งแต่นั้นมาว่า....เพื่อนบ้าน....ต้องดีสำหรับเราเสมอถ้าเรา

ดีกับเขาก่อน   ภูมิใจกับเรื่องราวแต่เก่าก่อนค่ะ

สุขสันต์วันหยุดอีกวันนะคะ 

krugui
เขียนเมื่อ 

น้องครูแหวว

อ้าวเหรอ....ฝากฝีมือไว้ที่รั้วโรงเรียนด้วย  ต้องขอบคุณย้อนหลังแทนคณะครู

และนักเรียนซะแล้ว  ถึงว่าทำไมมันสวยผิดปกติ  อิๆๆๆ      พอดีพี่ไม่มีภาพป้าย

ชื่อโรงเรียนเลยหยิบยืมภาพป้ายชื่อวัดมาแทนเพราะชื่อก็ทำนองเดียวกัน 

และอยู่ตรงกันข้ามกับโรงเรียนพอดี  เคยไปทำกิจกรรมกับทางวัดบ่อยๆ

ถ้าได้กลับไปเที่ยวจะไปแวะดูป้ายชื่อโรงเรียนอีกครั้ง

สบายดีวันหยุดนะคะ 

krugui
เขียนเมื่อ 

น้องสาวอุ้ม

อีกหนึ่งกำลังใจที่ติดตามอ่านมาโดยตลอด  ถ้าขาดคนอ่านคงเหงาและเศร้าเนาะ

ชีวิตพี่ผ่านร้อนหนาวมาเยอะ....ผ่านสีสันมาเยอะ......ผ่านผู้คนทั้งดีทั้งร้ายมา

เยอะ.....ผ่านอุปสรรคมาเยอะ.....จนสร้างความแข็งแกร่งให้ทั้งร่างกายและจิตใจ

บางครั้งยังมานั่งคิดเลยว่าเอ๊ะ...นี่เรามั่นเกินไปหรือเปล่าเนี่ย

คิดถึงเสมอจ้าและความคิดถึงกำลังโบยบินข้ามฟ้าไปรอรับด้วย  

krugui
เขียนเมื่อ 

พี่ใหญ่ที่ใจดี 

ขอบคุณกับคำพูดที่ทำให้รู้สึกดีค่ะ  หากไม่มีอุปสรรคเราก็จะไม่มีวันรู้ว่าเรามี

ความอดทนมากแค่ไหน  พอก้าวพ้นมาได้นึกถึงทีไรเป็นต้องขอบคุณความดี

ทุกอย่างที่ช่วยให้เรารอดพ้นมาจนมานั่งเขียนบันทึกแบ่งปันประสบการณ์ชีวิต

ที่ไม่อาจย้อนกลับคืนไปได้อีก

รักษาสุขภาพด้วยนะคะ       

krugui
เขียนเมื่อ 

อาจารย์โสภณ

ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องเกิดเป็นไก่ 500 ชาติด้วยล่ะคะ  ตอนนั้นยังคิดเลยว่า

คงเป็นนักศึกษาหรือคนแถวๆนั้นที่คอยสังเกตว่า krugui  อยู่สองคนกับลูก

แต่พอมาคิดๆดูกลัวบาปที่สงสัยไปเรื่อย  เลยอโหสิกรรมให้ตั้งนานแล้ว 

ชาติก่อนเราคงไปเอาเงินของเขามาใช้แล้วไม่ได้ใช้คืน  เขาเลยตามมาเอาคืน

ในชาตินี้          

*** เป็นเรื่องเล่าที่ชวนให้ติดตามมาก....

*** ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะพี่ครูกีร์

พลังรักย่อมเยียวยาทุกสิ่ง แม้จะไม่สามารถปกป้องกระเป๋าสตางค์ไว้ได้...(ฮาาาา)

คิดไปก็โชคดีจริงด้วยนะคะ เอาไปแค่กระเป๋าสตางค์ ไม่ได้ทำร้ายเราด้วยค่ะ

รออ่านภาคต่อค่ะ :)

krugui
เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ

ขอบคุณค่ะที่ชวนกันมาติดตามอ่าน  เรื่องราวพื้นๆแต่ประทับใจในชีวิต

การเดินทางที่ต้องอดทนมากมายค่ะ

ยังมีการเดินทางที่ยังต้องต่อสู้อีกตามไปอ่านนะคะ 

krugui
เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ

นั่นซิเนาะ  พลังรักไม่สามารถปกป้องกระเป๋าตังค์เอาไว้ได้ hahahahaha

แต่ก็ปกป้องน้ำใจไว้ได้น้า....เพราะคนใกล้ตัวกลัวพี่เสียขวัญเลยชดใช้ให้หมด

กระเป๋าที่มีเลย  ค่อยหายตกใจหน่อย....นึกแล้วสยองถ้าหากมันทำอะไรเรา

ตอนนั้น  คงไม่ได้มานั่งเล่าในบันทึกนี้แล้วจ้ะ

ติดตามตอนต่อไปได้อีกไม่นานเกินรอ 

krugui
เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ  +++++++++++++++  ยินดีรับกำลังใจ 

  ด้วยความขอบคุณยิ่งค่ะ

ขอให้มีความสุขและอิ่มบุญตลอดเข้าพรรษานี้นะคะ

กลับมาอ่านแล้วก็อมยิ้มมมมมต่อค่ะ

คนใกล้ตัวชดใช้คืนให้แล้ว ไม่เป็นไรนะคะ ทำให้ยิ่งเห็นน้ำใจที่มีต่อเรา...

ในสถานการณ์แย่ ๆ ก็แฝงไว้ด้วยสิ่งดีๆ อยู่นะคะ

:)

krugui
เขียนเมื่อ 

น้องปิง

ดีใจนะที่มีคนอ่านแล้วยิ้ม แสดงว่าเรื่องของเราคงไม่เลวร้ายจนรับไม่ได้

( แต่ตอนนั้นก็เศร้าสุดๆนะ)   ที่คนใกล้ตัวเขาชดใช้ให้คงจะรำคาญเสียงบ่น

มากกว่า อิๆๆๆเลยปิดปากเสียเลย  แต่ก็ได้ผลนะเพราะทำให้เราคิดได้ว่า....ไหนๆ

ก็ไหนๆแล้ว  ทำอะไรไม่ได้แล้วหยุดดีฟ่า......