ยิ้มกลับเหยียด หยันเย้ย เผยความนัย...........อยู่ร่วมโลกกันไม่ได้...หรือไรกัน
1. ลืมหมดแล้ว หรือไร สายใยรัก.................ที่ทอถัก ถนอมถ้อย คอยโอบเอื้อ
รสน้ำตาล หวานละลาย กลายเป็นเกลือ....ลืมว่าเชื้อชาติเดียวกัน เผ่าพันธุ์ไทย
2. จึงสาด กระสุนเลือด เชือดชีวิต...........มิตรกับมิตร เคยมอง กลับหมองไหม้
ยิ้มกลับเหยียด หยันเย้ย เผยความนัย...........อยู่ร่วมโลกกันไม่ได้...หรือไรกัน
3. ศักดิ์ศรี-อุดมการณ์-อุดมกิน.........................ไยจึงโฉด โหดหิน มาห้ำหั่น
ใต้ร่มไทร ร่มเย็น เป็นนิรันดร์............................ฤๅถึงวัน ไทรล่ม...ล้มละลาย
-ปณิธิ ภูศรีเทศ-
(ภาพลายเส้นปากกา:ประกอบเพลง"ม่านไทรย้อย"-ปณิธิ)
สวัสดีครับอ.ปณิธิ
ไทรยังคงทอดเงาให้เราพัก
ไม่แบ่งฝักแบ่งฝ่ายให้สับสน
อัตตาอยู่ภายในจิตใจคน
ที่ดิ้นรนจะฆ่าข่มให้ล้มละลาย
...
ที่แตกต่าง อย่างสร้างสรรค์ พลันขนาน
อุดมการณ์ จุดยืน ฝืนกลืนกล้ำ
หากเปิดใจ เพื่อประโยชน์ ของชาตินำ
ข้อควรจำ ชาติศาสน์สถาบัน มั่นในใจ
....
ร่มเงาไทรยังให้ที่พิงพัก
หากเหนื่อยนักพักกายไปก่อนหนา
หลับตาลงคงสติชี้ปัญญา
ถามใจว่าเราเกิดมาเพื่ออะไร
ที่ทำอยู่ทุกวันนี้ใครชี้ชัก
พวกเขารักประเทศไทยมากแค่ไหน
เราเคยอยู่สงบสุขไม่ทุกข์ใจ
เดี๋ยวนี้ไยก่นด่าฆ่ากันเอง
ทำนักเลงเบ่งว่าข้านี้ใหญ่
ไม่เกรงใครในเขตประเทศสยาม
ถามหน่อยเถอะจะอยู่อีกกี่โมงยาม
หรือต้องหามเข้าเมรุก่อนจึงถอนตัว
.....
หรือร่มเงาบังใจไม่รับรู้
ว่ามิตรหรือศัตรูเข้าขู่ฆ่า
ใต้ร่มไทรเดียวกันบั่นบีฑา
แล้วร้องว่า ทั้งผอง"ปกป้องไทร"