ก้มกราบพ่อผู้นั่งอยู่กลางใจ

พ่อจากไป..ในวันแห่เทียนพรรษา

 

    กิจกรรมแห่เทียนพรรษา ประจำปี ๒๕๕๔ ผ่านไปด้วยความเรียบร้อย แต่ตลอดทั้งวันคิดถึงวันนี้เมื่อปีกลาย นำครู นักเรียนและผู้ปกครอง ไปถวายเทียน ๒ วัด แห่เทียนด้วยขบวนกลองยาวและทำพิธีถวายเสร็จในวัดแรก ราวสิบโมงเศษ เดินทางต่อไปยังสำนักสงฆ์ใกล้โรงเรียน ไม่ทันได้ทำพิธีถวายเทียน แม่กับน้องโทรมาบอกว่าพ่อป่วยหนักที่โรงพยาบาลอยุธยา ถ้าไปช้าอาจไม่ทัน

     ผมไปทันดูใจพ่อ พ่อป่วยหนักมาก เกินกว่าคุณหมอจะเยียวยาได้ ผมบอกให้พ่อหลับให้สบาย ไม่ต้องเป็นห่วงใคร หนึ่งชั่วโมงต่อมาพ่อก็จากไปอย่างสงบ..วันนี้ครบรอบแห่เทียนอีกครั้ง ผมมีโอกาสได้ทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้กับพ่อ..ผู้เป็นต้นแบบแห่งความพอเพียงของลูก

หวนคำนึงชีวิตคิดถึงพ่อ

ผู้เกิดก่อกายใจเติมไฟฝัน

แก่ลูกลูกด้วยรักและผูกพัน

พระคุณนั้นเอื้ออำนวยช่วยทุกคน

                          เป็นเสาหลักพักพิงให้อิงอุ่น

                          เกื้อการุณพ่อให้ไม่หวังผล

                          แม้เหนื่อยยากตรากตรำทุกข์จำทน

                          ให้ลูกพ้นภัยพาลเบิกบานใจ

รอยยิ้มพ่อชื่นเย็นลูกเห็นแล้ว

ร่มโพธิ์แก้วใกล้ฝั่งยังสดใส

อบรมลูกพร้อมด้วยอวยพรชัย

ลูกจำได้พ่อเน้นเป็นคนดี

                           มาช่วงหลังพ่อเจ็บลงลูกสงสาร

                           แม้สังขารไม่แท้เที่ยงอยากเลี่ยงหนี

                           และทุกข์ทนแทนพ่อต่อชีวี

                           ถึงวันนี้อยากบอกว่า..อย่าลาไกล

เหล่าลูกหลานหญิงชายอยู่ใกล้พ่อ

ก้มกราบขอเชิดชูผู้ยิ่งใหญ่

ก้มกราบพ่อผู้นั่งอยู่กลางใจ

รักพ่อมาก..พ่อรู้ไหมใจอาวรณ์

                            เป็นสุขเถอะพ่อจ๋าหลับตาเถิด

                            ลูกจักเทิดความดีที่พ่อสอน

                            ด้วยกุศลผลบุญเป็นทุนรอน

                            พ่อจากจรจบชั้น..สวรรค์เอย