เพื่อสืบสานบุญประเพณีที่ได้ทำเป็นประจำทุกปี โรงเรียนได้จัดขบวนแห่เทียนพรรษาเพื่อไปถวายวัดในชุมชน จำนวนทั้งหมด ๓ วัดด้วยกัน

     ประเพณีแห่เทียนเข้าพรรษาเป็นประเพณีเนื่องในพระพุทธศาสนากระทำกัน ในวันเข้าพรรษา (วันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 8) ในสมัยแรกยังไม่มีประเพณีหล่อเทียน แห่เทียนเช่นปัจจุบัน ชาวบ้านจะฝั่นเทียนยาวรอบศีรษะไปถวายพระเพื่อจุดบูชา จำพรรษา หาน้ำมันไปถวายพระสงฆ์และหาเครื่องไทยทานและผ้าอาบน้ำฝน ไปถวายพระสงฆ์

     

      เป็นโรงเรียนขนาดเล็กมีนักเรียน ๑๒๐ คน เกือบทั้งหมดมีส่วนร่วม เริ่มตั้งแต่ อนุบาล ๑ -ป.๖

      ขบวนแห่จึงไม่ได้ใหญ่ แต่ความภูมิใจและความตื่นเต้นของเด็กๆ ทำให้มีกำลังแรงใจร่วมกันสืบสานประเพณีแห่เทียนพรรษา  ตามแบบฉบับประเพณีภาคอีสาน มีรำเซิ้ง กลองยาวของนักเรียนผสานกับดนตรีแห่ครึกครื้นสนุกสนาน ถ้าได้ฟังอดไม่ได้ที่จะ "ย่อน" ไปด้วย อิอิ  

                หาเหาให้กันหรือเปล่า หรือว่า ชมผมของเพื่อน

          เด็กๆรู้สึกดีใจที่ได้แต่งตัวสวยเป็นนางเทียน คนนี้อนุบาล ๑

(ขวา) จะพูดบ่อยๆกับครูว่า  "คุณครูคะหนูได้เป็นนางแบบค่ะ"

                        ผอ.สมาน ศรีจันทร์    ผู้อำนวยการโรงเรียน

                             โรงเรียนนี้มีคุณครูสวยๆด้วยนะ

ปิดท้ายด้วยภาพประทับใจ คุณยายสองท่านที่กำลังเย็บใบตอง ภาษาอีสานเรียกหมากเบ็ง เพื่อประดับดอกไม้สำหรับบูชาพระ

      ขันหมากเบ็ง คือพานพุ่มใส่ดอกไม้ หรือเครื่องบูชา 5 อย่าง ได้แก่ หมาก พลู ธูป เทียน ข้าวตอก ดอกไม้ อย่างละ 5 คู่ ใช้ใบตองทำเป็นซวย (กรวย) – บายศรี ใช้ใบตองรีดซ้อนกันให้เป็นรูปคล้ายเจดีย์ ทำเป็นสี่มุมรวมทั้งตรงกลางเป็น 5 ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 6 นิ้ว สูง 6- 8 นิ้ว ประดับประตูด้วยเครื่อง 5 อย่าง ดังได้กล่าวแล้ว ไว้บนยอดแหลมของบายศรี-กรวย-ซวย เรียงลดหลั่นลงมาตามลำดับเพื่อความสวย

                  ขอให้บุญได้ส่งถึงทุกท่านที่มาเยือนบันทึกนี้ค่ะ