เรามักใช้เวลาอยู่นานแสนนาน
ในการเลือกคนที่เราคิดว่าพอดีกับเรามากที่สุด คนที่เราคิดว่าใช่…หากแต่บางครั้งเราก็มองเค้าจากแค่ภายนอกหรือได้พูดคุยแค่ผิวเผิน.
อีกทั้งบางครั้งเราเองก็มักจะตัดสินใครบางคนจากคำพูดที่คนอื่นพูดถึงเค้าคนนั้นกัน
แล้วเราก็เริ่มตัดสินเค้าคนนั้นในใจเรา…เค้าเป็นคนยังไง.
ผู้หญิงหลายๆคนที่ผมรู้จักมักมีความน่ารักในแบบของตัวเธอเองกันทั้งนั้น
ตั้งแต่เข้ามหาลัยมาก็พบเจอผู้หญิงหลายคน หลายแบบ หลายสไตล์.
หากแต่ถ้าเราลองมองให้มันดีๆแล้ว แต่ละคนก็มีข้อดีในตัวที่แตกต่างกันไป
ข้อดีที่ทำให้เธอเหล่านั้น – ดูน่ารักในความเป็นเธอ - เอง
บางคนมีอีกคนมองเห็นแล้ว บางคนยังคงรออยู่
ก็คงเป็นจังหวะชีวิตกันต่อไป
วัฒนธรรมการเลือกมันมีอยู่ทั่วในทุกๆที่
เพราะใครๆต่างก็อยากได้อะไรที่เค้าพอใจที่สุดทั้งนั้น.
แต่ถ้าท้ายสุดแล้ว สิ่งที่เราเลือกมามันไม่ใช่สิ่งที่ดีที่สุดอย่างที่เราคิดละ
– เราจะหันหลังให้มันเลยหรอ???.
...อีกทั้งบางครั้งเราเองก็มักจะตัดสินใครบางคนจากคำพูดที่คนอื่นพูดถึงเค้าคนนั้นกัน
แล้วเราก็เริ่มตัดสินเค้าคนนั้นในใจเรา…เค้าเป็นคนยังไง...
แบบนี้ เรียกว่า ไม่ใช่หน้าที่ แต่เที่ยวไป ชี้เป็น ชี้ตาย
ไม่มีใครจะสามารถรู้จักใครสักคน ถ้าไม่มีการเริ้่มต้น...
เพียงแค่มีการเริ่มต้น ก้วต่อไปก็เหมือนกับต่างคนต่างก็จะเรียนรู้ซึ่งกันและกัน มีภาคปฎิบัติที่เป็นไปตามพื้นฐานทางวัฒนธรรม และพื้นฐานทางจิตใจ ของแต่ละบุคคล
การเลือก ไม่เลือก ใช่ ไม่ใช่ มักจะเป็นไปตามเหตุการณ์ปัจจุบัน
ไม่มีใครสามารถบอกเราได้ว่า ปัจจุบันคิดและทำแบบนี้แล้ว ภายหน้า ดีกว่า หรือไม่ดี อย่างไร
ใครๆ ก็ปรารถนาที่จะมีความสุข ราบรื่น แต่ที่เห็นนั้น
ความสุข มักเกิดจาก ทุกสิ่งที่ไม่ต้อง อธิบาย ให้มากความ
เชื่อไหมคะ..