พี่เภสัช กะน้อง วสส.


เห็นเด็ก ๆ ร่วมมือร่วมใจกันทำงานรู้สึกดีมากเลย นี่คือผู้ที่จะเข้าไปเป็นกำลังในการทำงานของกระทรวงสาธารณสุข และเขาก็เกิดมาเพื่อสิ่งนี้จริง ๆ

กับการลงพื้นที่ร่วมกัน นศ.เภสัช มหาวิทยาลัยขอนแก่น และ วสส.ขอนแก่น ในสีสันของวิชาเภสัชศาสตร์ชุมชน กับครั้งแรกของน้อง ๆ และศูนย์วิทยาศาสตร์การแพทย์ที่ ๖ ขอนแก่น เราได้เห็นอะไร จากงานเขียนของ พี่อ้อ ศุภลักษณ์  พริ้งเพราะค่ะ


พี่เภสัช กะน้อง วสส.

 

12      กรกฎาคม  2554

ศุภลักษณ์  พริ้งเพราะ.........ผู้เขียน

          ห่างหายจากการเดินทางออกพื้นที่มาหลายอาทิตย์  (ในความรู้สึกว่าน้าน....นาน)  เหตุผลเพราะว่าช่วงนี้ต้องเก็บตัวทำแลป  (ขืนแลปค้างชีวิตอาจจะหาไม่)  แต่บ่ายนี้จะต้องออกไปยังบ้านดอนบม  หมู่  13 ด้วยเหตุผลว่าอ้อกับติ๋วไปเป็นพี่เลี้ยงให้กับน้อง  ๆ  เภสัชปี  3  ซึ่งเป็นวิชาเรียนวิชาหนึ่งที่จะต้องลงชุมชน  โดยใช้หนังสือ  “วิถีชุมชน”  เป็นคู่มือการเรียนรู้ที่ทำให้งานชุมชนง่าย  ได้ผล  และสนุก  ของคุณหมอโกมาตร  จึงเสถียรทรัพย์  มีอยู่  7  เครื่องมือ และอีก  3  เครื่องมือของอาจารย์วิบูลย์  (ผศ.ดร.  วิบูลย์  วัฒนนามกุล  มหาวิทยาลัยขอนแก่น) 

 ในการให้น้อง  ๆ  เภสัชได้ไปเรียนรู้กับพื้นที่จริง  ในปี  54  นี้ได้มีน้อง ๆ  จาก  วสส.ขอนแก่น มาร่วมเสริมพลังให้เข้มแข็งมากขึ้น 

ณ  เที่ยงวันที่  12  กค.  54  สองพี่น้องกำลังจะก้าวขาออกนอกศูนย์ฯ  และแล้วฝนก็เทกระหน่ำแบบไม่ลืมหูลืมตา  (สังสัยเทวดากลัวเราสองคนจะร้อน) 

จึงหันมองหน้ากันว่าจะทำยังไงดี  “เราจะออกหมู่บ้านได้ไหมนี่”  แต่สุดท้ายเราก็มีทางออกโดยการแวะไปทานข้าวเที่ยงที่ห้องธุรการก่อน  ช่วงรอฝนหยุด  ไม่ต้องเสียตังส์ 

จากนั้นฝนก็ซาเม็ดลง  แต่ก็ยังริน ๆ   อยู่  ไม่เป็นไร  พอไปได้  ก็นั่งประจำตำแหน่งคุณนาย  โดยมีคนขับรถเป็นน้องติ๋ว  สบาย  มุ่งหน้าสู่บ้านดอนบม  และแล้ว.......เราก็เดินทางมาสู่จุดมุ่งหมาย  แต่น้อง  ๆ  ยังมาไม่ถึง  คงจะติดฝนอยู่ (ที่บ้านดอนบมร้อนมาก)  ขับรถพาชมหมู่บ้าน   สถานที่สำคัญ  ๆ  ของหมู่บ้านอยู่ตรงไหนบ้าง  อย่างเช่น  รพ.สต.  ขับผ่านด้านหน้า  (ก็ผ่านได้ด้านเดียวนั่นแหล่ะ)  เป็น  รพ.สต.เล็ก ๆ  หน้ารัก  แต่สะอาด  จัดได้เป็นสัดเป็นส่วน  และที่สำคัญเห็นป้ายขนาดใหญ่เขียนว่า  “สวนสมุนไพร”  ได้ข้อมูลมาว่าพี่แย้ม เป็นเจ้าหน้าที่นี่  ชอบสมุนไพรมาก 

จึงได้ร่วมมือกับชาวบ้านแต่ละหมู่  มาปลูกและช่วยกันดูแลรักษา  (สุดยอดมากเลยชาวบ้านดอนบม)  จากนั้นเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น  “อาจารย์ครับมาถึงกันแล้วครับ” 

จึงไปยังจุดที่นัดหมายคือหมู่  13  เห็นนักศึกษาแตกกระจายทั่วหมู่บ้านเหมือนกับผึ้งแตกรัง  กำลังจะลงไปอ้าว !ไม่ใช่กลุ่ม 3 (เพราะอ้อกับติ๋วรับผิดชอบกลุ่มนี้)

 

 

 

หันไปข้างหน้ากำลังทานแตงโมกันอยู่  นี่งัยกลุ่มเรากำลังกระจายรายได้สู่ชุมชนพอดีเลย  (แตงโมอร่อยมาก  น้องติ๋วชิมแล้ว)  

น้องดล รีบยกมือไหว้ตั้งแต่ พี่ ๆยังไม่ลงรถ

ส่วนที่เหลือ กำลังอร่ยกับ แตงโม เนียนกับพื้นที่ได้อย่าง น่ารัก

 จากนั้นรถบัสของ  วสส.ก็มาถึง  พี่ ๆ  เภสัชก็ถามหาน้องคนไหนที่อยู่กลุ่ม  3  บ้างมารวมกับพี่  จากนั้นพี่ ๆ  ก็แบ่งเป็น  3  กลุ่ม  น้อง  ๆ  ก็ต้องแบ่งเป็น  3  เหมือนกันเพื่อที่จะได้กระจายกันทำงานจะได้เร็วขึ้น 

เมื่อสมาชิกกลุ่ม 3 มาเจอกัน มีสัมมาคารวะอย่างน่ารัก

น้อง ๆ วสส

จากนั้นเราก็บอกว่าเอ้าเด็ก  ๆ  ลงมือทำเลย  แต่ก็มีบางกลุ่มยังหาพี่  ๆ ไม่เจอ  เด็ก  ๆ  ก็ช่วยกันแก้ปัญหาว่าพี่อยู่ตรงไหน  แล้วน้องอยู่ตรงไหน  พื้นที่เราทำตรงไหนบ้าง 

เข้าไปคุยกับน้อง ๆ หาพื้นที่และกลุ่มให้เจอ

 

สุดท้ายทุกอย่างก็จบลงด้วยดี  ทุกกลุ่มกระจายเข้าไปในบ้านแต่ละหลัง  งัดเครื่องมือต่าง ๆ  ออกมาจับประเด็นและพูดคุยอย่างลื่นไหล  ไม่ธรรมดาเลย  เด็ก ๆ  ทำการบ้านมาดีมาก  (เนื่องจากไปแอบฟังมา)  สงสัยเด็ก ๆ  คงจะร้อนมาก  เหงื่อไหลไคลย้อยกัน  แต่ทุกคนก็สู้ 

สุดท้ายฝนก็ตกซะอย่างงั้น  เย็น  แต่เปียก  ช่างไม่มีอะไรพอดีเลย  และเมื่อถึงเวลาพอสมควรทุกคนก็แยกย้ายกันกลับ  เห็นเด็ก ๆ  ร่วมมือร่วมใจกันทำงานรู้สึกดีมากเลย  นี่คือผู้ที่จะเข้าไปเป็นกำลังในการทำงานของกระทรวงสาธารณสุข  และเขาก็เกิดมาเพื่อสิ่งนี้จริง  ๆ 

 

             

หมายเลขบันทึก: 448899เขียนเมื่อ 13 กรกฎาคม 2011 18:13 น. ()แก้ไขเมื่อ 11 ธันวาคม 2012 13:48 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (1)

อาจารย์ครับ

ผมเรียน วสส. ขอนแก่น รุ่นที่ 52

ตอนนี้รุ่นอะไรแล้วครับ

ดีใจที่อาจารย์ได้เรียนรู้กับรุ่นน้อง ๆ ของผมนะครับ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี