ในสังคมที่เราทำงานอยู่ร่วมกันนี้ แต่ละคนมีศักยภาพ ความสามารถไม่เท่ากัน ทั้งกำลังกาย กำลังใจ กำลังสติปัญญา ถ้าเราไม่เข้าใจแล้วก็จะทำให้ขาดความเมตตาแก่คนอื่น เข้าใจคนอื่นผิด เช่น บางคนสติปัญญาดี เข้าใจอะไรได้เร็วก็ไม่ควรดูถูกดูหมิ่นคนอื่นว่าโง่ หรือคนบางคนมีจิตใจหนักแน่นมั่นคง บางคนจิตใจอ่อนไหวง่าย ในสถานการณ์เดียวกัน คนที่จิตใจหนักแน่นก็ไม่คิดอะไร แต่คนที่อารมณ์อ่อนไหวก็จะเก็บมาคิดน้อยใจ หรือกรณีของกำลังกาย บางคนร่างกายไม่แข็งแรง มีจุดอ่อน บางคนแข็งแรงมีกำลังมาก งานอย่างเดียวกันก็ย่อมทำได้ไม่เท่ากัน ดังนั้นเราไม่ควรยึดเอาตัวเองเป็นฐาน
พระอาจารย์มิตซูโอะ คเวสโก
สวัสดีค่ะ คุณวิมุตติ ขอบคุณสำหรับบทความดีๆค่ะ