จริงไหมกับคำกล่าวที่ว่า "ผู้หญิงมักฝังใจกับรักครั้งแรก ส่วนผู้ชายมักหยุดที่รักครั้งสุดท้าย" ประโยคนี้อาจใช้ได้กับหลายคน รวมทั้งลูกศิษย์หนุ่มผู้ใสซื่อคนนี้
หลายปีก่อนผู้เขียนยังจำได้ดีถึงหนุ่มสาวคู่หนึ่งที่ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด ผู้ชายดูรักใคร่และเอาใจใส่ผู้หญิงที่เรียนอยู่ในระดับชั้น ม.๖ เหมือนกันเป็นอย่างดี ดูเหมือนเด็กคู่นี้จะชอบพอกันตั้งแต่อยู่ ม.๔ ผู้หญิงเรียนเก่งที่สุดในระดับชั้น ส่วนผู้ชายสติปัญญาปานกลาง
ผู้เขียนพบลูกศิษย์ชายเมื่อสองปีที่แล้ว ดูเขาอิดโรยและซูบผอมไปมาก และทราบว่าทั้้งคู่เลิกรากันแล้วเพราะผู้หญิงมีคนใหม่ ตลอดเวลาผู้ชายทุ่มเทเวลาและเงินทองให้ผู้หญิงมากมาย แต่ก็ทิ้งไปชอบหนุ่มห้องเดียวกันได้ลงคอทั้ง ๆ ที่เรียนสถาบันเดียวกัน
คืนก่อนเด็กผู้ชายเข้ามาทักทายผู้เขียนในเฟซบุ๊ค และเล่าเรื่องราวความรักที่ลืมไม่ลง จนถึงกับทำใจไม่ได้และลาออกจากการเรียนเพราะผู้หญิงคนเดียว ตอนนี้กำลังค้าขายอยู่กับพี่ชาย
ผู้เขียนแกล้งถามว่า : "ลงทุนไปมากกับเพื่อนคนนี้ แล้วได้ถอนทุนคืนหรือยัง ?"
เด็กหนุ่มกล่าวว่า : "เขามานอนที่ห้องผมตอนหกโมงเย็นถึงสี่ทุ่มหลายครั้งแต่ผมรักเขามาก ผมทำเขาไม่ลง ผมกลัวจะเกิดปัญหาตามมา"
ทำไมถึงเลิกกับเขาละคะ แล้วได้บอกลาหรือเปล่า
"อาจารย์คิดดูซีผมโทรไปประมาณเที่ยงคืนเกือบตีหนึ่งถึงสองครั้้ง แล้วก็มีเสียงผู้ชายรับสาย เป็นอาจารย์ อาจารย์คิดยังไง"
"ใคร ๆ ก็ว่าผมโง่ อาจารย์ว่าผมโง่ไหมครับ ที่ไม่เคยทำอะไรเขา"
ผู้เขียนได้แต่ปลอบใจ
"เธอไม่โง่หรอก เธอรักษาเกียรติให้เขาแต่เขากลับไม่รักษาเกียรติของตัวเองต่างหาก ครูชื่นชมเธอนะ และขอให้รักษาความดีนี้ไว้ตลอดไป เธอเป็นสุภาพบุรุษที่หายาก แต่น่าเสียดายที่เขามองไม่เห็นค่าของเธอ อย่าเสียใจยังมีคนที่คู่ควรที่จะเป็นแม่ของลูกเรามากกว่านี้ เพียงแค่เวลาสั้น ๆ ยังขาดความมั่นคง และหากแต่งงานไปจะเป็นอย่างไร"
" ผมก็คิดอย่างนั้นเหมือนกันครับ ผมพยายามตัดใจแต่ก็ยังลืมเขาไม่ได้ แอบเข้าไปดู hi 5 ของเขาบ่อย ๆ "
ผู้เขียนได้แต่ให้กำลังใจ ขอให้ตั้งใจทำงานสร้างอนาคต แล้วพยายามหาโอกาสศึกษาต่อเพื่อพัฒนาตัวเอง และสุดท้ายก็ทราบว่าเวรกรรมนั้นมีจริงเพราะเด็กผู้ชายเคยมีแฟนมาแล้ว และยอมทิ้งแฟนสาวคนดีเพื่อมาชอบพอกับผู้หญิงคนนี้
หรือคงจริงดั่งคำพระท่านว่า
กัมมุนา วัตตติ โลโก "สัตว์โลกทั้งหลายต้องเป็นไปตามกรรม"
.......................................................
ธรรมทิพย์
๙ กรกฎาคม ๒๕๕๔

พระสอนว่า "ความเศร้าย่อมเกิดจากของที่รัก"
รักสิ่งใดคนใดย่อมทุกข์เพราะสิ่งนั้น
ระวังความรักได้ทุกข์ก็ลดลง
ว่าอย่างนั้นนะครับ
สวัสดีค่ะ
เรื่องรักๆของเด็กสมัยนี้ตามไม่ค่อยจะทันเลยนะคะ
บางคนภายนอกดูเรียบร้อยแต่ไม่นานได้ข่าวตั้งท้อง บางคนดูก๋ากั่นชอบพูด
ชอบคุยแต่ก็เอาตัวรอดจนเรียนจบมีหน้าที่การงานทำ
คิดว่าสักพักเด็กผู้ชายคงลืมได้หากเขาเจอคนที่ถูกใจอีกครั้ง...
ชื่นชมคำแนะนำของครู"ธรรมทิพย์"เช่นนี้ค่ะ..ความมีสติยั้งคิดด้วยคุณธรรมประจำใจ..เป็นแบบอย่างที่น่ายกย่องค่ะ..
ส่วนเด็กเปรี้ยว ๆ มักมีทักษะชีวิตสูง เอาตัวรอดได้ทุกสถานการณ์
อย่างน้อยเขาก็ยังได้ระบายความทุกข์ในใจให้ผ่อนคลาย
การให้เกียรติผู้หญิง และการรักนวลสงวนตัวย่อมทำให้
ปัญหาพ่อแม่วัยใสคลี่คลาย