ผมอยากให้ท่านเป็นแรงบันดาลใจให้เกิดจุดเปลี่ยนในวงการสาธารณสุขอีกครั้ง...

อันที่จริงผมต้องเรียกท่านว่าปู่ หรือไม่ก็ทวด จึงจะถูกต้อง จำได้ว่าได้พบท่านประมาณ ๔-๕ ครั้ง ได้ไปที่บ้านท่าน อาจจะสองครั้งได้ ยังนึกถึงชั้นหนังสือเป็นจำนวนมากที่ท่านพาพวกเราไปชมในวันที่ท่านยังแข็งแรง เสียดายที่ผมไม่มีโอกาสไปงานครบรอบวันเกิด ร้อยปีของท่าน แต่เป็นที่อัศจรรย์ขณะที่พวกเรานั่งประชุมกันอยู่ใน กรุงเทพฯก็ได้รับ Mail แจ้งว่าพ่อเสมเสียแล้ว รดน้ำศพ บ่ายสามที่ ราชวิถี ผมได้ไปเห็นร่างสุดท้ายของท่านที่มีอายุเกินกว่าร้อยปี

     ยังจำเสียงที่ท่านเล่าให้ฟังถึงจุดเปลี่ยนระบบสาธารณสุข ที่กระจาย โรงพยาบาลไปทุกอำเภอ กระจายหน่วยบริการลงไปถึงทุกตำบลก็เกิดขึ้นในสมัยท่าน ที่สำคัญท่านเป็นผู้ผลักดันให้สถานบริการสาธารณสุขมีเงินบำรุงได้โดยไม่ต้องถูกดูดเข้ามาอยู่ส่วนกลางเหมือนงบประมาณกระทรวงอื่นๆ ท่านมีแต่แนวคิดที่จะกระจายความเท่าเทียมออกไปสู่คนไทยทั้งประเทศ ผมอยากให้ท่านเป็นแรงบันดาลใจให้เกิดจุดเปลี่ยนในวงการสาธารณสุขอีกครั้ง...