ความเปล่า
ความเปล่า
สิ่งที่เข้าใจว่ามี คงกำหลังหมายความได้ว่ามีสิ่งที่ไม่มีหรือตรงกันข้ามกับสิ่งหรือบางสิ่งที่เข้าใจว่ามี
ความเข้าใจโดยพื้นฐานแม้เป็นการยืนยันว่าไม่มีหรือมี นั้นมักจะเป็นการอธิบายว่า มีบางสิ่งที่เป็นอยู่นี้นั้นมีลักษณะอย่างไรและเป็นจริงเช่นไร
ดังนั้น หากได้ย้อนคิดก็จะเห็นว่า เรามักจะมีภาพของความคิดไปจินตนาการในบางสิ่งในสิ่งตรงกันข้ามกับความคิดที่เราเห็นว่าไม่มีอยู่เสมอกล่าวคือ เรากำลังนึกว่า หากสิ่งที่เราบอกว่ามีนั้นมันไม่มีได้อย่างไรต่างหาก เมื่อมันไม่มีนั้นมันจะมีลักษณะที่มีได้อย่างไร............เฉกเช่นเดียวกัน
เมื่อเรานึกถึงสิ่งที่สวยความ หรือความงามว่าเป็นอย่างไร เรามักนึกถึงความขี้เหร่หรือความไม่สวย ไม่งามว่าเป็นอย่างไร แม้แต่การอธิบายว่าหญิงงามก็เป็นเช่นเดียวกัน เรามักนึกถึงความไม่งามว่าเป็นอย่างไร
ดังนั้นการอธิบายโดยความเข้าใจพื้นฐาน หากได้ย้อนคิด จะเห็นได้ว่า มักจะมีสองสิ่งที่เรากำลังบอกนั้นแฝงเร้นอยู่เสมอ ความมีหรือความจริง ความไม่มีหรือความไม่จริงแท้จริงนั้นอาจเป็นความเปล่า คือไม่ได้เป็นอะไรและอย่างนั้นเลย
สิ่งที่อยากจะกล่าวคือว่า การอธิบายบางสิ่งที่กำลังบอกว่าสิ่งนั้นสามารถเป็นอะไรได้ในเวลาเดียวกัน แนวคิดของคนๆ หนึ่งจึงสามารถเป็นได้ทั้งสิ่งที่ทำให้คนบางคนเข้าใจและไม่เข้าใจในเวลาเดียวกันพร้อมกันไปได้ด้วย แม้แต่ความไม่เข้าใจ หากเข้าใจก็สามารถเป็นสิ่งที่กำลังแสดงตนว่าเข้าใจได้เช่นกัน............ที่เขียนมานี้คงเข้าใจกันได้กระมัง.