หญ้าหนึ่งต้น น้ำค้างหนึ่งหยด ฟ้าไม่เคยลิขิต ให้มนุษย์ไร้หนทาง

  

เพียงหนึ่ง...ซึ่งย่างก้าว...

ทบท่วงเท้า...ทอวิถี

ริร้าย...หรือร่ายดี...

คือชีวี...อนาคต

ผิดหนึ่ง...ถึงดูน้อย

รวบรวมร้อย...ร้าวรันทด

กำหนด...เถอะกำหนด

บทบาทเรา...ด้วยก้าวหนึ่ง


 

เคยพลาด...ประมาทหลง

เคยล้มลง...จงซาบซึ้ง

ฝังจิต...ให้ติดตรึง

ไว้ตรวจทาน...การเดินทาง

 

 

วาดหวัง...ฝั่งฟ้าใหม่

อย่าอยู่ไป...อย่างอ้างว้าง

ท้อทด...ปลดปลง..วาง

เพื่อก้าวย่าง...สู่เสรี...

ขอขอบคุณภาพประกอบจาก อินเตอร์เน็ต