เด็กคนหนึ่งเขียนเรียงความว่า "ครอบครัวของฉันไม่ค่อยอบอุ่น บางคืนแม่ไปทำงาน ฉันต้องนอนคนเดียว..."

       เมื่อเปิดเรียนได้ไม่นาน โรงเรียนในสังกัดสพฐ.ทุกโรงเรียน ก็ได้ปฏิบัติตามนโยบายของสพฐ.ในเรื่องระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน    โรงเรียนวัดขี้เหล็กได้ประชุมครูและให้ครูดำเนินการเยี่ยมบ้านนักเรียน เพื่อที่จะได้รับรู้ข้อมูลของนักเรียน และให้ความช่วยเหลือนักเรียนได้ทันเวลา  ครูดาหลาในฐานะครูประจำชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 มีนักเรียน 15 คน ก็ได้ดำเนินการเยี่ยมบ้านนักเรียนมาหลายวัน  เนื่องจากบ้านนักเรียนแต่ละคนอยู่ต่างหมู่บ้าน บางคนไม่รู้ว่าที่ตนอาศัยอยู่เรียกหมู่บ้านอะไร  ครูจึงใช้วิธีพานักเรียนไปด้วยกันหลายคนเพื่อช่วยบอกทางที่จะไปบ้านของนักเรียนแต่ละคนได้ถูก

           นักเรียนส่วนใหญ่จะอยู่ห้องเช่า หรือหอพัก ในลักษณะครอบครัวเดี่ยว  ผู้ปกครองนักเรียนส่วนมากทำงานในนิคมอุตสาหกรรม  เมื่อโรงเรียนเลิกกลับถึงบ้านแล้วเด็กต้องอยู่คนเดียว จนถึงเวลา 2ทุ่ม ผู้ปกครองจึงเลิกจากงาน  เด็กจะต้องหาซื้ออาหารเย็นรับประทานเอง     บางคนจะหุงข้าวและทำอาหารง่ายๆเช่นไข่เจียวได้  บางคนที่ผู้ปกครองทำงานกะกลางคืน เด็กจะอยู่ตามลำพังในห้องพัก นักเรียนคนหนึ่งเขียนเรียงความเรื่องครอบครัวของฉันว่า...  ครอบครัวของฉันไม่ค่อยอบอุ่น พ่อฉันเสียชีวิตเมื่อฉันอายุได้ 2ขวบ ฉันอยู่กับแม่  บางคืนที่แม่ฉันไปทำงานฉันต้องนอนคนเดียว.... 

        สังคมเปลี่ยนไปจากเดิมมาก เมื่อก่อนครูดาหลาไปเยี่ยมบ้านในโรงเรียนเดียวกันนี้ เด็กเป็นลูกชาวบ้านที่เกิดและโตที่นี่จึงสนิมสนมคุ้นเคยกันเป็นอย่างดี ผู้ปกครองจะเตรียมอาหารให้ครูที่ไปเยี่ยม พ่อแม่เด็กทุกคนดีใจที่ครูไปเยี่ยมบ้าน  

 

            ปัจจุบันนักเรียนมากับผู้ปกครองซึ่งเป็นคนต่างถิ่นเข้ามาทำงานในนิคมอุตสาหกรรม ห้องที่อยู่ข้างเคียงก็ไม่รู้จักกัน ผู้ปกครองบางคนมาเป็นคนงานก่อสร้าง เด็กก็ต้องมาอาศัยอยู่ในแคมป์คนงานที่อยู่กันอย่างแออัดมาก เลิกงานแล้วก็ต้องพักผ่อน เรื่องที่เด็กจะได้อ่านหนังสือ หรือทำการบ้านจึงเป็นเรื่องที่ไม่สะดวกสบายเลย

        ข้อมูลของนักเรียนที่ได้รับจะทำให้ครูดำเนินการช่วยเหลือนักเรียนได้ตรงกับความต้องการ เพื่อนักเรียนเกิดการพัฒนาเต็มตามศักยภาพของแต่ละคน ให้บรรลุเป้าหมายของการจัดการศึกษาของชาติ