เมื่ออยู่กับ คำว่า ปัจจุบัน

ณ. ริมน้ำแห่งนั้น เนรัญชรา โพธิ์มิได้พริ้วลู่ลมเช่นเคย..มันสงบนิ่งเหมือนจะ สดุดี ฤารับรู้ ถึง จิตวิญญาณอันอ่อนโยน นุ่มนวล เมตตา..ความรู้ตื่นเบิกบานใน "ธรรม"...

"พุทธ..คือ ผู้รู้ตื่น.. รู้เบิกบาน" ดุจดังบัวบานท่ามกลางน้ำและแสงแดด..มิได้ลุ่มหลง มัวเมากับสัญชาติญาณที่เคยชินที่มีมาแต่เกิด..ตื่นจาก รักโลภโกธร หลง ทั้งปวง....

...บนทางสายกลางของ "ผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน"จากกิเลสทั้งปวงนั้นเปรียบดังเสียงที่ดังจากสายพิณที่ขึงตึงพอดี..กังวานขับกล่อม..นุ่มนวลอยู่กับความงดงามของความพอดี..

..มุมมอง"ธรรมชาติ" ของ สิทธารถะ เมื่ออยู่กับคำว่า ปัจจุบัน