อาจารย์ที่ปรึกษาได้รู้ว่าจะดูแลนักศึกษาต่อไปอย่างไร สำนักวิชาฯ ได้คิดต่อว่าควรจะจัดกิจกรรมอะไรให้นักศึกษารุ่นพี่เรียนรู้เรื่องการดูแลน้อง

วันที่ ๘ มิถุนายน ๒๕๕๔

ตอนที่ ๑

บ่ายวันนี้ดิฉันขอลาประชุมผู้บริหาร เพราะต้องการร่วมทำกิจกรรมครั้งแรกที่พวกเราตั้งใจกันไว้มาก เราให้อาจารย์และนักศึกษาที่เข้าร่วมกิจกรรมแต่งกายตามสบายด้วยเสื้อและกางเกง เพื่อให้เคลื่อนไหวได้สะดวก นักศึกษาสวมเสื้อทีมที่เป็นเสื้อยืดสีชมพู

ใกล้เวลา ๑๓ น. นักศึกษาส่วนหนึ่งหลงอาคาร เดินมาที่สำนักงานของสำนักวิชา ดิฉันจึงพาเดินไปห้องประชุม น่าดีใจที่นักศึกษามากันเกือบครบตั้งแต่ก่อนเวลาจัดกิจกรรม เรารอให้นักศึกษามาครบด้วยกิจกรรมฆ่าเวลา ให้ทั้งอาจารย์และนักศึกษานับเลข โดยเลข ๓, ๗, ๙ ให้ตบมือแทน

ลงมือทำ ๓-๔ รอบนับได้มากที่สุดแค่ ๑๖ มีเสียงหัวเราะ เริ่มบรรยากาศของความสนุกสนาน ก็หยุดให้ทุกคนได้ทบทวนว่าได้เรียนรู้อะไรจากกิจกรรมนี้ ได้คำตอบเช่น “ตื่นเต้นจึงพลาด” “ไม่โกธรที่เพื่อนทำพลาดแล้วต้องเริ่มต้นใหม่ เพราะพลาดกันได้”

ต่อจากนั้นเป็นกิจกรรมแนะนำตนเองและ BAR ที่เราตั้งชื่อกิจกรรมว่า “รู้จักแล้วรักเลย” ให้ทุกคนวาดรูปที่สื่อแทนตนเองในกระดาษ A4 และเขียนว่าวันนี้มาทำไมและคาดหวังอะไร ทุกคนดูตั้งใจวาดรูปกันมาก นั่งพื้นใช้เก้าอี้นั่งแทนโต๊ะ

 

ส่วนหนึ่งของรูปตัวเองที่นักศึกษาและอาจารย์วาด

เมื่อหมดเวลาเราเอากระดาษเหล่านั้นมาคละกันแล้วแจกจ่ายให้คนละใบ ให้ทุกคนดูรูปภาพในมือ อ่านความคาดหวังด้านหลัง แล้วค้นหาว่าเจ้าของคือใคร กิจกรรมนี้ใช้เวลาไม่นานคนก็จูงมือกันมายาวเป็นพรวนเลย แสดงว่ารู้จักกันจริง

นักศึกษาทุกคนได้แนะนำตัวเองอีกครั้ง โดยบอกชื่อว่าเป็นใคร มาจากไหน (จังหวัด) และมีข้อดีข้อเด่นอะไร ไม่น่าแปลกใจที่นักศึกษาส่วนใหญ่เป็นคนในภาคใต้ แต่ที่มีจำนวนมากใกล้เคียงกันคือภาคอีสาน ภาคอื่นๆ มีจำนวนน้อย ทุกคนจะได้รับกระดาษที่อาจารย์นิดารัตน์ ชูวิเชียร เตรียมมาให้เป็นพิเศษ เขียนชื่อเล่น และติดไว้ที่อกเสื้อ

BAR ที่เขียนกันมา เช่น
- มาทำกิจกรรมเพื่อทำความรู้จักคณะอาจารย์ ทำกิจกรรมเพื่อความสามัคคี คาดหวังว่าจะเป็นการเริ่มต้นที่ดี ที่จะได้รู้จักกันมากขึ้นทั้งกับอาจารย์และเพื่อนๆ

- มาเพื่อทำกิจกรรมร่วมกับเพื่อนๆ และเพื่อทำความรู้จักอาจารย์ภายในสำนักวิชา สิ่งที่คาดว่าจะได้รับคือรู้จักอาจารย์ในสำนักวิชา สร้างความสามัคคีในหมู่คณะ และความสนุกสนาน

- อยากทำความรู้จักกับนักศึกษาพยาบาลชั้นปีที่ ๑ คาดหวังให้ได้รับผลที่บรรลุตามวัตถุประสงค์ที่ตั้งไว้

- มาเพื่อทำกิจกรรมและได้รู้จักกับอาจารย์ และร่วมสนุกกับเพื่อนๆ คาดหวังว่าอาจารย์จะให้คำแนะนำต่างๆ

- มาพบปะอาจารย์ที่ปรึกษาและทำกิจกรรมร่วมกับเพื่อนๆ คาดหวังว่าจะได้ความรู้ความสนุก

- มาทำความรู้จักอาจารย์และเพื่อนๆ ให้มากยิ่งขึ้น คาดหวังว่าจะได้รับความประทับใจและความทรงจำดีๆ กลับไป

- มาเพื่อรู้จักเพื่อนและอาจารย์ให้มากขึ้น คาดหวังว่าจะมีความสุขกับกิจกรรมที่ทำร่วมกันในสำนักวิชา

- มาทำความรู้จักกับอาจารย์และเพื่อนๆ คาดหวังว่าจะได้รับความสุข เบิกบานใจ มิตรภาพระหว่างอาจารย์กับศิษย์ เพื่อนกับเพื่อน

- มาเพื่อทำกิจกรรมบางอย่างที่อาจารย์เตรียมไว้ให้กับเพื่อนๆ คาดว่าจะได้ทำกิจกรรมสนุกๆ กับเพื่อนๆ กระชับความสัมพันธ์ เฮฮา สุดฤทธิ์แน่นอน

- ฯลฯ 

น้องป๊อป จาตุรนต์ ชติธรพงษ์ จากหน่วยพัฒนาองค์กรมาช่วยงานของเรา บอกว่าจะได้เรียนรู้ไปด้วย ป๊อปใช้กิจกรรมลมเพลมพัดเพื่อกระจายนักศึกษา ไม่ให้จับอยู่กับกลุ่มเดิมๆ แล้วเราใช้กิจกรรมพายเรือแบ่งกลุ่มนักศึกษาให้ได้ ๗ กลุ่มตามที่เราวางแผนไว้

ถึงเวลาสำคัญคือกิจกรรม “สานพลัง สร้างดาว” เราแจกชิ้นส่วนของดาวที่เราจัดใส่ถุงเป็นชุดๆ ให้กลุ่มละ ๑ ชุด แจกชุดย่อยให้สมาชิกกลุ่ม ๗ คนๆ ละ ๑ ชุด ให้ประกอบชิ้นส่วนให้เป็นรูปสามเหลี่ยม ให้เวลา ๑๐ นาที ถ้าใครทำไม่ได้ สามารถขอให้เพื่อนช่วยได้ หากยังทำไม่ได้อีก ก็ขอให้อาจารย์หรือพี่เจ้าหน้าที่ช่วยได้

 

ประกอบชิ้นส่วนย่อยๆ ให้เป็นรูปสามเหลี่ยม

สมาชิกกลุ่มที่เหลือกลุ่มละ ๓-๔ คน ให้นั่งดูไปก่อน รอประกอบสามเหลี่ยมทั้งหมดให้เป็นรูปดาวหกเหลี่ยม ซึ่งก็ให้ขอความช่วยเหลือได้เหมือนตอนที่คนอื่นประกอบรูปสามเหลี่ยม

 

สานพลังสร้างดาว

นักศึกษาทุกกลุ่มแสดงความดีใจที่ประกอบดาวหกเหลี่ยมเสร็จเรียบร้อย ดิฉันบอกนักศึกษาว่าดาวนั้นเหมือนเป้าหมายที่เราอยากไปให้ถึงคือการสำเร็จการศึกษาตามเวลา นักศึกษาช่วยกันสะท้อนการเรียนรู้จากการทำกิจกรรมนี้ ในมุมมองเกี่ยวกับการเรียนว่าเพื่อนและอาจารย์ช่วยได้

หลังจากนั้นเป็นกิจกรรม “ผูกพันครู-ศิษย์” อาจารย์ที่ได้รับมอบหมายให้เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาทางวิชาการของนักศึกษาชั้นปีที่ ๑ จับฉลากรายชื่อนักศึกษาที่จะอยู่ในความดูแล เมื่อนักศึกษาออกจากกลุ่มเดินมาหาอาจารย์ก็ต้อนรับด้วยการโอบกอดหรือสัมผัส มอบของที่ระลึกเป็นที่คั่นหนังสือที่ ผศ.ดร.สายฝน เอกวรางกูร ช่วยเตรียมให้ เข้ากลุ่มพูดคุยทำความรู้จักซึ่งกันและกัน พร้อมทั้งรับประทานอาหารว่างที่พี่ๆ เจ้าหน้าที่ประจำสำนักวิชาจัดเตรียมมา

 

 ผูกพันครู-ศิษย์

แม้จะหมดเวลาการทำกิจกรรมที่กำหนดไว้แล้ว แต่อาจารย์ที่ปรึกษาและกลุ่มนักศึกษาในความดูแลก็ยังไม่อยากจะแยกจากกัน เราได้รับฟังเรื่องราวต่างๆ จากนักศึกษา บางส่วนก็เกี่ยวข้องกับกิจกรรมระหว่างรุ่นพี่รุ่นน้อง การอยู่อาศัยในหอพัก ฯลฯ อาจารย์ที่ปรึกษาได้รู้ว่าจะดูแลนักศึกษาต่อไปอย่างไร สำนักวิชาฯ ได้คิดต่อว่าควรจะจัดกิจกรรมอะไรให้นักศึกษารุ่นพี่เรียนรู้เรื่องการดูแลน้อง

ปิดท้ายกิจกรรมวันนี้ด้วยการที่อาจารย์และนักศึกษาจับมือกันร่วมร้องเพลง "ด้วยรักและผูกพัน" สังเกตดูพบว่านักศึกษาร้องเพลงนี้ไม่ค่อยได้ แสดงว่าเราเลือกเพลงมาไม่ตรงกับยุคสมัยของวัยรุ่น (ฮา) ต้องอาศัยพี่หญิง นุชนาถ เอ้งฉ้วน เจ้าหน้าที่ประจำสำนักวิชาฯ ร้องพาไป ส่วนอาจารย์ก็ร้องตามได้บางช่วงบางตอน

 

AAR จากนักศึกษา
- วันนี้รู้สึกสนุก ดีใจที่ได้รู้จักเพื่อนและได้พบอาจารย์ที่ปรึกษา ได้มิตรภาพ ความรู้สึกดีๆ ความผูกพันที่มีเกินความคาดหวัง

- ดีใจมากที่ได้มาเข้าร่วมกิจกรรมในวันนี้ ขอบคุณอาจารย์ทุกๆ คนที่ให้ความรักความอบอุ่น อยากให้จัดนานกว่านี้จัง เพื่อนๆ ทุกคนก็มีความสุข (ชื่อ) เองก็มีความสุขสนุกมากด้วย...ถึงแม้เวลาจะน้อย แต่ความรู้สึกดีๆ ไม่ได้น้อยเหมือนเวลานะคะ จะจำและเก็บเอาไว้ว่าครั้งหนึ่งหนูและอาจารย์พร้อมเพื่อนๆ ได้มีช่วงเวลาดีร่วมกัน

- ได้รับมากกว่าที่คิดไว้ ประทับใจตั้งแต่กิจกรรมแรกที่สอนไว้ในกิจกรรมเป็นนัยๆ ด้วย สอนให้สามัคคี ให้ช่วยกันเรียน ช่วยกันทำกิจกรรมเหมือนการต่อรูปสามเหลี่ยม ทำคนเดียวไม่ได้ เพื่อนช่วยจะรู้สึกอบอุ่นดีขึ้น ... ได้พบอาจารย์ที่ปรึกษา อบอุ่น...นักศึกษาที่จากบ้านมาไกลๆ รู้สึกว่ามีอาจารย์ที่เป็นเหมือนคนที่เป็นที่พึ่งในตอนนี้

- ชอบกิจกรรมนี้มาก ตัวหนูเองมารอบหลัง ๑๒ คนเพิ่มเติม ยังไม่ค่อยรู้จักเพื่อนและปรับตัวเข้ากับกลุ่มเพื่อนๆ ไม่ค่อยได้ แต่พอได้จัดกิจกรรมนี้ก็ทำให้หนูรู้จักคำว่าความรัก ความเอื้อาทร ความสามัคคีของเพื่อนๆ และคณะอาจารย์มากขึ้น อยากให้จัดกิจกรรมนี้บ่อยๆ

- อยากให้มีกิจกรรมแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ เพราะการที่เราได้มาทำกิจกรรมร่วมกันอย่างนี้ ได้ความสามัคคี ได้ความเข้าใจกัน ทำให้เรารู้จักปรับตัวเข้ากับคนอื่น... ดีใจมากที่หนูมีแม่เพิ่มอีก ๑ คนคือ... ที่ให้คำปรึกษาและคอยให้กำลังใจ ต่อจากนี้ไปหนู่ไม่ได้อยู่คนเดียวอีกต่อไปแล้ว หนูมีเพื่อน มีแม่ และมีอาจารย์ที่น่ารักทุกคน

- อยากให้จัดอีกครับ เพราะมันเป็นความผูกพันที่เราบางครั้งก็ไม่เคยคิดว่าความรู้สึกดีๆ จะเกิดขึ้น แต่พอมา... สิ่งที่ผมหวังและคิดว่าจะได้รับก็เกิดขึ้นจริงๆ ครับ

- กิจกรรมที่ฉันได้เข้าร่วมในครั้งนี้ทำให้ฉันได้รับสิ่งดีๆ ต่างๆ มากมาย ทั้งจากเพื่อนและอาจารย์ ทำให้เราได้รู้จักกับเพื่อนของเรามากขึ้น รู้ถึงความรัก ความสามัคคี ทั้งยังทำให้เราทุกคนได้อิ่มหนำสำราญกับอาหารว่าง...ขอบคุณมากค่ะ อยากให้มีกิจกรรมดีๆ แบบนี้มีตลอดไป

- ฯลฯ 

AAR บางส่วน

อาจารย์ทุกคนอิ่มเอมใจที่กิจกรรมวันนี้บรรลุตามความคาดหวัง

วัลลา ตันตโยทัย