มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ได้ต้อนรับนักศึกษาใหม่ ๒๕๕๔ ประดู่ช่อที่ ๑๔ อย่างเป็นทางการเรียบร้อยแล้ว (ดูที่นี่) เดิมทีสำนักวิชาพยาบาลศาสตร์มอบหมายให้อาจารย์ที่มีหน้าที่ด้านกิจการนักศึกษาและอาจารย์ที่ปรึกษาทางวิชาการทำงานกันไป ดูแลนักศึกษาดีมากบ้างน้อยบ้างแล้วแต่ว่าจะมองกันอย่างไร
เมื่อตอนที่ดิฉันเตรียมงานมหกรรมการเรียนรู้ พย.สสส.ครั้งที่ ๒ ได้อ่านเรื่องเล่าโครงการบุตรบุญธรรมของคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา รู้สึกประทับใจที่กิจกรรมของโครงการได้สร้างความผูกพันระหว่างนักศึกษาใหม่และพ่อ-แม่บุญธรรมในชุมชน ชาวบ้านได้จับฉลากเลือกลูกบุญธรรมและโอบกอดต้อนรับ ทำให้นักศึกษาเกิดความรู้สึกที่ดีมาก และประทับใจยิ่งขึ้นจากการนำเสนอของนักศึกษาในงานมหกรรมการเรียนรู้ของ พย.สสส. เมื่อวันที่ ๒-๓ พฤษภาคม (อ่านที่นี่) จึงเกิดความคิดที่จะเอาวิธีการนี้มาสร้างความผูกพันระหว่างอาจารย์ที่ปรึกษาทางวิชาการและนักศึกษาใหม่
เมื่อคราวที่ทีมแกนนำเครือข่ายเบาหวานไปจัด Workshop KM R2R (อ่านที่นี่) ดิฉันชอบใจกิจกรรมที่ให้ผู้เข้าประชุมทำความรู้จักกันและ BAR รวมทั้งทำกิจกรรม “ประกอบดาว” เพื่อเชื่อมโยงว่าความรู้จาก R2R จะนำไปสู่ R2R2P ได้อย่างไร ก็ได้ไอเดียที่จะเอามาจัดกิจกรรมให้นักศึกษาใหม่ได้รู้จักกันและเรียนรู้ว่าการจะบรรลุเป้าหมายสำเร็จการศึกษาที่คาดหวัง (ดวงดาว) ทำคนเดียวก็ได้แต่อาจยาก หากเพื่อนช่วยก็ง่ายขึ้น และถ้ามีอาจารย์ที่มีประสบการณ์ช่วยด้วยก็ยิ่งดี
เมื่อวันที่ ๓ มิถุนายน หลังกลับมาจากการจัดงานมหกรรม KM เบาหวาน-ความดันโลหิตสูง ภาคอีสาน ที่ขอนแก่น (อ่านที่นี่) ดิฉันนำความรู้ความคิดข้างต้นมาเล่าให้อาจารย์ในสำนักวิชาฟัง ชวนผู้เกี่ยวข้องและที่สนใจมาวางแผนการทำกิจกรรม ดูแววตาของอาจารย์หลายคนมีความกระตือรือร้น อยากเห็นกิจกรรมเกิดขึ้นจริงๆ
 |
 |
กลุ่มอาจารย์ที่ร่วมคิด
เราเลยรีบกำหนดวันและนัดหมายนักศึกษาในวันพุธที่ ๘ มิถุนายน ๒๕๕๔ เวลา ๑๓.๐๐ น.โชคดีที่สามารถจองห้องประชุม ๑ ที่อาคารวิจัยได้ เพราะสหกรณ์ออมทรัพย์ฯ ที่จองห้องไว้ ย้ายที่จัดประชุมไปห้องอื่นเพื่อให้เราใช้สถานที่ได้ ขอบคุณจริงๆ
ต่อจากนั้นจึงช่วยกันเตรียมอุปกรณ์ที่จะใช้ เรามีชิ้นส่วนดวงดาวต้นแบบอยู่ ๑ ชุด จึงทำเพิ่มอีก ๗ ชุดให้เพียงพอกับนักศึกษาจำนวน ๗๑ คน เราคุยกันเรื่องวัสดุที่จะใช้ แรกๆ ก็คิดจะใช้แผ่นโฟม เพื่อลดงานระบายสี แต่ก็ไม่แน่ใจว่าจะหาแผ่นโฟมได้ครบ ๘ สีหรือเปล่า คิดไปคิดมาจึงตัดสินใจใช้กล่องกระดาษ A4 ที่มีอยู่แล้ว
เย็นวันจันทร์ที่ ๖ เรา ดิฉันและ ผศ.ดร.วิภาวรรณ ชะอุ่ม เพ็ญสุขสันต์ รองคณบดี ช่วยกันตัดกระดาษให้เป็นชิ้นส่วนต่างๆ ตามต้นแบบ มีอาจารย์สุดา ใจห้าว มาช่วยอยู่พักหนึ่ง เราเชิญ (ไล่) น้องให้กลับบ้านไปก่อน เพราะค่ำมืดแล้วเกรงว่าจะขับรถลำบาก ต่อมาอาจารย์นิดารัตน์ ชูวิเชียร และอาจารย์ธนวรรณ สงประเสริฐ ตามมาช่วยอีกจนงานเสร็จเมื่อสามทุ่มกว่า เรียกว่าใช้เวลาเกือบ ๔ ชั่วโมง มือทั้งเจ็บทั้งชา นิ้วที่ต้องหนีบกรรไกรแดงคล้ำกันทีเดียว
 |
 |
จากซ้าย ผศ.ดร.วิภาวรรณ อาจารย์นิดารัตน์ อาจารย์ธนวรรณ
 |
ผลงาน
เช้าวันอังคารที่ ๗ เราใช้เวลาอีกเกือบ ๔ ชั่วโมงในการระบายสีชิ้นส่วนต่างๆ ด้วยความตั้งใจ จัดใส่ถุงรวมไว้เป็นชุดๆ น้องแหม่ม รัตนากร บุญกลาง เจ้าหน้าที่ของสำนักวิชาฯ เสนอว่าน่าจะใส่ถุงซิปจะได้เปิดใช้และเก็บง่าย ตกเย็นน้องหญิง นุชนาถ เอ้งฉ้วน เจ้าหน้าที่อีกคนรับอาสาไปซื้อถุงซิปและอุปกรณ์อื่นๆ ที่ต้องใช้ให้ ดิฉันช่วยปรับโครงการที่อาจารย์ธนวรรณร่างมาให้เข้ารูปเข้ารอยตรงเป้าที่เราต้องการ พร้อมสำหรับการเสนอของบประมาณสนับสนุนจากส่วนส่งเสริมวิชาการ (๖๐ บาท/นักศึกษา ๑ คน)
เช้าวันพุธที่ ๘ ทั้งอาจารย์ที่จะจัดกิจกรรม อาจารย์ที่จะรับนักศึกษาไว้ดูแล และเจ้าหน้าที่ทั้ง ๓ คน ช่วยกันจัดอุปกรณ์ต่างๆ ไว้เป็นชุดๆ ซักซ้อมการต่อชิ้นส่วนที่ตัดไว้ให้เป็นรูปสามเหลี่ยม ช่วยกันจดจำให้ดี เพื่อว่าเวลานักศึกษาขอความช่วยเหลือจะได้ช่วยได้
 |
ซักซ้อมก่อนนำไปใช้
น้องหญิง น้องแหม่ม ไปหาซื้อผลไม้มาเพิ่มให้น้องอีก แจ้งประสานให้คนจัดห้องประชุมไว้อย่างเรียบร้อย
อาจารย์นิดารัตน์เตรียมกระดาษน่ารักไว้ให้ทุกคนเขียนชื่อติดหน้าอก พร้อมรายชื่อนักศึกษาชั้นปีที่ ๑ ทุกคนที่ม้วนอย่างสวยงามเอาไว้ให้อาจารย์ที่ปรึกษาทางวิชาการจับฉลาก
 |
 |
ซ้าย-ป้ายชื่อ ขวา-ม้วนรายชื่อนักศึกษา
เห็นได้ชัดว่าเราทุกฝ่ายได้ช่วยกันเตรียมการจัดกิจกรรมครั้งนี้อย่างมีความสุขและมีความหวังว่าความตั้งใจดีๆ อย่างนี้จะทำให้นักศึกษามีความสุขเช่นกัน
วัลลา ตันตโยทัย
