ผมทำหนังสือทำมือ: รักแม่เสมอ เมื่อ พ.ศ. 2541 ทำเองทุกอย่าง มีจำนวน 30 บท ครับ ตอนนั้น อารมณ์อยากให้ของขวัญวันปีใหม่ สำหรับคนที่ผมรักครับ... โชคดีที่ผมเจอ กำลังจะกลายเป็นขยะไปแล้วครับ...และตอนนั้นผมเขียนเกริ่นว่า (ชอบเขียนกลอนมานานแล้วใฝ่ฝันว่าสักวัน...อยากเขียนเป็นเรื่องเป็นราว แต่...ติดด้วยภารกิจ เวลาไม่ลงตัว และนิสัยที่เชื่องช้า ขี้เกียจ คราวนี้จึงตั้งใจเขียนให้ได้ โดยเขียนเรื่องใกล้ตัวมากที่สุด คงไม่พ้นเรื่องราวของแม่ ที่ทำให้มีแรงบันดาลใจ จนสามารถเขียนให้ลุล่วงด้วยดี "รักแม่เสมอ" ขอบคุณแม่กับทุกสิ่งที่มอบให้ตั้งแต่เกิด รักแม่เสมอครับ และตลอดไป...)
เส้นทางที่ก้าวเดิน
มีเพลินเพลินกับดอกไม้
บาดแผลและเลือดไหล
ขอสู้ไปอีกยกหนึ่ง
 
พบพานสิ่งหลายหลาก
ทุกข์ท้อมากกว่าไปถึง
จารจำติดตราตรึง
เก็บไว้ซึ่งประสบการณ์
 
ปีนป่ายไต่ภูเขา
เหนื่อยรุ่มเร้าเมื่อก้าวผ่าน
ทะเลมโหฬาร
กี่วันวารจะสมหวัง
 
หรือหยุดและท้อถอย
ย้อนดูรอยที่พลาดพลั้ง
รอยยิ้มแม่เปี่ยมพลัง
จะหยุดยั้งได้อย่างไร ?
 
กล้าหาญพยายาม
แม้ถูกหยามต้องทนได้
หนทางยังยาวไกล
รอลูกให้ไปเอื้อมคว้า
 
แม่จ๋า...อย่ากังวล
ลูกดั้นด้นเพียรสู้ฝ่า
กับวันคืนข้างหน้า
สัญญาว่า...ต้องไปถึง...
 
 
ผมขออนุญาตภาพประกอบจากพี่วินทร์  เลียววาริณ อีกแล้วนะครับ ....
http://www.winbookclub.com/image)