การบูรณาการระบบประกันคุณภาพโดยการจัดการความรู้

dhanarun
  เริ่มที่รูปหัวใจ และไปตามทิศทางของหัวลูกศร ซึ่งในที่สุดจะวนกลับมาที่หัวใจอีก และวนเช่นนี้ต่อไปไม่รู้จบ  

จำนวนวันของเดือนกันยาใกล้หมดลงแล้ว  ดิฉันยังไม่ได้เขียน Blog เลย  คิดถึง Blog เหลือเกิน  ดิฉันเหินห่างร้างรา Blog ไปเอง  นานหลายวันทีเดียว เนื่องด้วยมีภารกิจที่ทำให้ต้องเดินทางโดยตลอด ทั้งที่มีเรื่องอยากจะเขียน อยากจะเล่าหลายเรื่อง แต่พอเวลาผ่านไป ๆ  เมื่อไม่มีโอกาสเขียน (บริหารเวลาไม่เป็นเอง) นานเข้า ทำให้การเขียน Blog ของดิฉันเหมือนเริ่มนับหนึ่งใหม่ (เขียนไม่ออก)

เมื่อตอนต้นเดือน วันที่ 1-2-3 กย. ดิฉันมีโอกาสได้ร่วมประชุม UKM ที่มหาวิทยาลัยขอนแก่น ผลการประชุมบรรลุวัตถุประสงค์อย่างงดงาม สมตามเจตนารมณ์ของหัวปลาที่กำหนดไว้ตั้งแต่ต้น  ด้วยการดำเนินการจัดงานอย่างมืออาชีพของท่านเจ้าภาพ (เพราะมีหัวเรือใหญ่ผู้ช่ำชอง:  รศ.นพ.จิตเจริญ  ไชยาคำ)  และดังเช่นทุกคราว ตอนท้ายของงาน คณะกรรมการ UKM ได้กำหนดหัวปลาคราวต่อไป ชื่อเรื่อง "การบูรณาการระบบคุณภาพโดยการจัดการความรู้" นับเป็นโจทย์ที่ยากขึ้นทุกทีๆๆ 

สำหรับ ม.นเรศวร เรื่อง การบูรณาการระบบคุณภาพโดยการจัดการความรู้  ดิฉันมีภาพที่สามารถสื่อให้เห็นภาพรวมของ QA  และ  KM  ทั้งที่มาที่ไปจนกระทั่งกลายเป็น QA2KM ได้อย่างไร ดังนี้ (ขอให้ท่านเริ่มพิจารณาจากจุดเริ่มที่รูปหัวใจ และไปตามทิศทางของหัวลูกศร ซึ่งในที่สุดจะวนกลับมาที่หัวใจอีก และวนเช่นนี้ต่อไปไม่รู้จบ)

      

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ธนารุณ บอก...Dhanarun's Blog

คำสำคัญ (Tags)#การจัดการความรู้#km#การประกันคุณภาพการศึกษา#qa

หมายเลขบันทึก: 4454, เขียน: 26 Sep 2005 @ 07:14, แก้ไข, 06 Sep 2013 @ 17:10, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 2, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (2)

จันทวรรณ
IP: xxx.7.128.218
เขียนเมื่อ 26 Sep 2005 @ 11:56

ยินดีต้อนรับกลับสู่ GotoKnow.org คะอาจารย์มาลินี รออยู่ตลอดเลยคะว่า อาจารย์จะมาเขียนอีกเมื่อไหร่ เพราะอ่านบล็อกของอาจารย์อยู่เป็นประจำ ล่าสุดก็เรื่องนิทานกระต่ายกับเต่าใช่มั้ยคะ อ่านแล้วชอบมากคะ

 

มาลินี ธนารุณ
IP: xxx.28.21.4
เขียนเมื่อ 26 Sep 2005 @ 20:13

มาแล้วจ้า มาแล้ว ต้องขอโทษจริงๆ นะค่ะ ที่ปล่อยให้รอ  ปลื้มใจจัง  มี Blog เหมือนมีบ้าน มีครอบครัวใหญ่  มีพ่อ แม่ ปู่ ตา ย่า ยาย พี่ๆ น้องๆ  ลุง ป้า น้า อา คอยเป็นห่วง (เหมาเอาเป็นญาติหมดเลย) มีคนเป็นห่วงเป็นใยอย่างนี้  เถลไถล ไม่ได้เสียแล้ว ต้องรีบกลับบ้าน กลับมาช่วยสร้างบ้านให้อบอุ่นกันต่อไปนะค่ะ นะค่ะ