วันแม่ปีนี้ไม่ได้อยู่กับแม่อีกแล้ว ทั้งที่ว่าจะไปอยู่กับท่าน ก็ไม่ได้ไป ทำอะไรไม่ทันไปสักอย่าง นานแค่ไหนไม่รู้ที่ไม่ได้คิดถึงแม่เลย เหมือนนานมากที่ไม่ได้ใส่ใจความรู้สึกของแม่สักนิด บ้านก็ไม่ได้กลับมาแรมเดือน ทั้งที่ตอนเด็กเคยมีดอกมะลิให้ทุกวันแม่ บางทีก็มีการ์ดติดหน้าห้องนอนบ้าง แต่พอโตมาอะไรเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็ค่อย ๆ หายไป

            เมื่อวาน (11 ส.ค.) พ่อโทรมาว่าพาแม่มาหาหมอ ที่โรงพยาบาล วางโทรศัพท์ก็รีบไปหาพ่อกับแม่ที่โรงพยาบาลทันที ไปถึงพ่อกับแม่ตรวจเสร็จแล้วกำลังรอจะกลับบ้าน แต่พ่อให้ไปถามหมอให้หน่อยว่า หมอให้แม่งดดื่มกาแฟ (ซึ่งแม่ติดกาแฟต้องดื่มทุกเช้า) แล้วให้ดื่มชาแทนได้ไหม ตัวเองอยากคุยกับหมออยู่แล้ว จึงเข้าไปคุยกับหมอสักพัก

            หมอเล่าอาการของแม่ให้ฟังว่า “แม่มีอาการเป็นโรคหัวใจ หัวใจโตผิดปกติ เนื่องจากหัวใจทำงานหนัก” ได้ฟังหมอแค่ไม่กี่คำแถมหมอทำท่าทางประกอบ ทำมือแสดงการโตขึ้นของหัวใจให้ดู ก็ร้องไห้ออกมาไม่รู้ตัว น้ำตาไหลแบบยั้งไม่ได้เลย ปกติก็เป็นคนขี้ร้องไห้อยู่แล้ว มาเจอเรื่องอย่างนี้ก็หยุดไม่ได้หรอก หมอบอกว่าอย่าคิดมากนี่เป็นแค่อาการเริ่มต้น ยังมีทางรักษาให้หายได้ แม่อาจจะทำงานหนัก พักผ่อนไม่เพียงพอ ให้ออกกำลังกายมาก ๆ ให้กินผัก ผลไม้เยอะ ๆ แล้วให้ไปตรวจคลื่นหัวใจ

            คุยกับหมอเสร็จ หมอถามว่ามีอะไรจะถามหมออีกไหม อยากรู้อะไรให้ถามมาได้เยอะ ๆ จะได้สบายใจ บอกหมอได้แค่ว่า ไม่รู้จะถามอะไรแล้ว แต่ขอเช็ดน้ำตาสักครู่ก่อนค่อยออกไปหาพ่อกับแม่ ไม่อยากให้พ่อกับแม่เห็นว่าร้องไห้ กลัวเค้าจะไม่สบายใจเข้าไปอีก ออกไปก็บอกพ่อกับแม่ว่า ห้ามดื่มทั้งชา กาแฟ เหล้า ไวน์ เบียร์ สารพัดน้ำดื่มที่ไม่มีประโยชน์ ให้ดื่มน้ำผลไม้ กินผักมาก ๆ  ออกกำลังกายเยอะ ๆ พักผ่อนให้เพียงพอด้วย แล้วก็แยกกันกลับบ้าน

            วันนี้มีสอบ กะว่าสอบเสร็จจะไปซื้อดอกมะลิ ซื้อการ์ดไปกราบแม่เสียหน่อย ก็ไม่ได้ไป ทำธุระจนหมดวัน ก็ไม่ได้กลับบ้าน ได้แต่โทรไปถามอาการ อยู่คนเดียวนี่ก็เสียใจจัง รู้สึกแย่อย่างไรไม่รู้ นั่งร้องไห้อยู่หลายรอบแล้ว อยากให้แม่รู้เหลือเกินว่า ลูกคนนี้รักแม่ที่สุดในโลกเลย ขอให้แม่หายเร็ว ๆ เมื่อเคลียร์อะไรต่อมิอะไรเสร็จแล้วจะรีบกลับไปกราบแม่ทันที

            บอกรักแม่ผ่าน blog ก็ดีเหมือนกันนะเนี่ย ขอบคุณค่ะ

            RO_NUQA