พระอภัยหลายรักหักสวาท

ยี่สิบหกมิถุนาเวียนมาครบ

น้อมเคารพครูกลอนสุนทรสาร

จัดเวทีรำลึกฝึกกลอนกานท์

จากนิทานคำกลอนย้อนบรรยาย

 

เรื่องโบราณสุนทรภู่ครูท่านแต่ง

ช่างแสลงใจแท้แก้ไม่หาย

สงสารนางผีเสื้อหลงผู้ชาย

ขาดใจตายเพราะปี่พี่อภัย

 

 

ส่วนนางเงือกเสียพ่อแม่แต่ยังรัก

เขาพิงพักเกี้ยวพาเพื่ออาศัย

พออุ้มครรภ์เท่านั้นพลันลาไกล

เจ็บทั้งใจทั้งตัวเพราะมัวเมา

พบเจ้าหญิงแสนงามตามท้องเรื่อง

พลัดจากเมืองล่องเรือผีเสื้อเป่า

นางยักษ์ร้ายโมโหจับกินเอา

สุวรรณมาลีเศร้ากลับเข้าเมือง

 

ได้ตบแต่งครองรักอย่างเป็นสุข

เมืองถูกรุกอุศเรนมาวางเขื่อง

จำใจรับนางวาลีปัญญาเรือง

วางแผนเรื่องรบให้ได้เป็นเมีย

 

คนที่ห้าละเวงวัลฬาแสนน่ารัก

โกรธแค้นนักพระอภัยฆ่าพี่เสีย

หมายแก้แค้นแต่ใจกลับอ่อนเพลีย

หลงคารมเป็นเมียพระอภัย

 

พระอภัยหลายรักหักสวาท

ท่านแต่งวาดนิยมสมัย

มิผิดแผกธรรมเนียมของชายไทย

หญิงช้ำใจหลงเสน่ห์ปี่เล่ห์กล...

 

ใกล้วันสุนทรภู่ละ ขอแต่งกลอนเกี่ยวกับบรรดาเมียๆของท่านเจ้าชายปี่

พระอภัยมณีเสียหน่อย ยักษ์  เงือก  เจ้าหญิง  หญิงมั่น นางร้ายแสนสวย

ครบเลย แต่เขาว่ากันว่าพระอภัยหลงนางละเวงวัลฬามากสุด ถึงขนาด

"ถึงมัวยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทรไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน

ถึงอยู่ในใต้หล้าสุธาธาร ขอพบพานพิศวาสทุกชาติไป" 

จากศัตรูแล้วมากลายเป็นศัตรูที่รักนี่ ซึ้งจริงๆนะคะ ว่าไหม?