ผมเคยไปดูงาน รพ.สต.ละว้า จ.นครยายก จำนวน 2 ครั้ง

ครั้งแรกทีมเจ้าหน้าที่สาธารณสุข ในประเด็นการป้องกันและควบคุมโรค

http://www.gotoknow.org/blog/adirek12/432998

ครั้งที่ 2 ผมนำคณะ อสม. ในประเด็นจิตอาสา และแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันระหว่าง อสม.

หลังจากการดูงานของ อสม. พวกเราคิดว่า กิจกรรมหนึ่งที่เราเห็นว่าน่าจะนำประประยุกต์ในพื้นที่ของเรา คือ การพับถุงกระดาษใส่ยา 

 

 

ในส่วน รพ.สต.ของพวก ถุงใส่ห่อยา ใช้ถุงผ้าครับ  ทำมา 2 ปี โดยการประชาคมของหมู่บ้าน และตำบล ได้ลงมติว่า ให้นำถุงยา หรือถุงอะไรก็ได้ มาใส่ยา ด้วยเพราะตอนนั้น กระแสโลกร้อนด้วย และอย่างน้อย ๆ พวกเราน่าจะมีส่วนในการทำให้โลกน่าอยู่บ้าง และการนำสิ่งที่เหลือใช้มาใช้ให้เกิดประโยชน์อีก

 

แต่พอมาพักหลัง ๆ ผู้รับบริการ มีการลืมเกิดขึ้น ซึ่งตามความจริงการทำประชาคม ก็มีเวลาหมดอายุ เพราะเรื่องราวที่เข้ามาในหมู่บ้านมากมายหลายเรื่อง

 

อสม. จึงเห็นว่า พวกเราจะพับถุงกระดาษใส่ยา โดยพับวันประชุมใหญ่ คนละ 2 ถุง ก่อนประชุม เพราะเป็นชวงที่วุ่นวาย  คุยกัน จะได้มีสมาธิขึ้นบ้าง กระดาษ และเชือกทำหูหิ้ว (ถ้ามี) ให้ อสม. เตรียมมา ส่วนกาว รพ.สต. จะจัดหาให้  มีผู้สอนการพับ คือ พี่ อสม. ท่านหนึ่งที่มีความเชียวชาญในการพับถุงกระดาษ เพราะเคยพับขายในอดีต

 

 

เมื่อคาดการณ์ก็คิดว่า พอใช้ในแต่ละเดือน เพราะจิตอาสา ที่มาช่วย รพ.สต. วันละ 2 คน ช่วงเช้า ก็พับถุงเสริม  และเพราะผู้รับบริการบางประเภท เช่น ฉีดวัคซีน ตรวจหลังคลอด ตรวจมะเร็งปากมดลูก ก็จะไม่ได้ยา  แต่ในส่วนผู้รับบริการคลินิกเบาหวาน และความดันโลหิตสูงบางท่าน ที่มีห่อยาใหญ่มาก ขนาดกล่องพัสดุใหญ่  ก็ยังต้องใช้ถุงผ้า  และใช้ถุงพลาสติกให้บ้าง ในกรณีลืมจริง ๆ

 

 

ตอนนี้ รพ.สต. ใช้ถุงกระดาษมา 1 เดือน แล้ว มีเสียงสะท้อนจากคนที่เกี่ยวข้องมากมายหลายประการ

 

 

เสียงที่ชื่นชม คือ ผู้รับบริการส่วนใหญ่ชื่นชอบ เพราะเป็นสิ่งที่ อสม. ทำมือ ซึ่งแม้ไม่มีคุณค่าทางเงิน แต่คุณค่าทางใจยิ่งใหญ่ บางคน จะนำกระดาษที่ไม่ใช้มาบริจาค เกิดการมีส่วนร่วม  และบางเสียงก็ประทับใจ เพราะเป็นการช่วยโลกร้อน สร้างกระแสเล็กในชุมชน ส่วน อสม. ก็มีส่วนร่วม ใช้เวลาก่อนประชุมให้เกิดประโยชน์

 

 

เสียงที่ไม่ชอบ คือ ถุงกระดาษไม่คงทน  แบกรับยาน้ำขวดใหญ่ไม่ได้  อสม. ไม่ได้นำกระดาษมา  จึงทำให้วุ่นวายของเพื่อน ๆ และ รพ.สต. บางท่านบอกว่า เสียเวลา ถ้าเอาเวลาไปทำอย่างอื่นดีกว่า

 

ในฐานะผม...หมออนามัย เห็นกระบวนการครั้งนี้ ตั้งแต่ต้น และถึงทุกวันนี้ ด้วยวัยวัน ผมรู้สึกยอมรับสิ่งต่าง ๆ ได้ทั้งดี และไม่ดี ในระดับหนึ่ง แต่ส่วนที่ผมภูมิใจเล็ก ๆ คือ การที่ อสม. ผู้รับบริการ ชุมชน  และหมออนามัย ได้เรียนรู้ร่วมกัน ถึงแม้เป็นประเด็นเล็ก ๆ

 

ผมคิดว่า การสิ่งทบทวนกับสิ่งต่าง ๆ จะทำให้ทุกคนได้คิด มีการตั้งคำถาม  มีเรียนรู้จากสิ่งที่ตนมี และในที่อื่น ๆ หรือหนังสือ  การทำที่ปรับเปลี่ยนให้ดีขึ้น ด้วยกระบวนการทางวิทยาศาสตร์  และสรุปและได้คำตอบว่า เราจะหยุดทำ หรือเดินทางต่อไปข้างหน้า

 

การเรียนรู้ คือ สิ่งงดงาม ผมตอบในใจของผมเสมอว่า การเสริมสร้างให้ทุกคนในสังคม ให้มีการเรียนรู้ และตั้งคำถาม และตอบคำตอบโดยตนเอง มีความสำคัญมาก เพราะถ้าเราคิดไม่เป็น เราจะมองสิ่งต่าง ๆ ตามคนอื่น และเกิดอคติได้

 

การประชุม อสม. ครั้งหน้า คงมีการระดมสมองว่า เราจะหยุดทำ หรือเดินทางต่อไปข้างหน้า...

 

อสม...ถุงกระดาษใส่ยา...การเรียนรู้

 

18 มิถุนายน 2554