36
โลกใบนี้…
ในวันนี้มองไปทางไหนก็ดูเหมือนจะสับสนไปหมด
มีผู้คนมากมายที่ฉันได้รู้จักและพูดคุย
มีหลายสิ่งที่ฉันได้พบเห็นและประทับใจ
บ้างก็สูญสลายไป บ้างก็ยังคงดำรงอยู่
ทุก ๆ ครั้งที่ฉันรำลึกถึงวันเวลาและพวกเขาเหล่านั้น
ฉันคิดถึงพวกเขาในฐานะแห่งความทรงจำที่ดีงามเสมอ
ฉันเคยอยากจะให้เราได้อยู่ร่วมกันเป็นเวลานาน ๆ
เพื่อร่วมกันสร้างสรรค์สังคมและโลกให้สวยงาม
แต่เมื่อกาลเวลาผ่านพ้นไป…….
ฉันจึงได้รู้ว่าทุกอย่างเป็นได้แค่เพียงภาพฝัน
ทุก ๆ ครั้งที่ฉันท้อแท้หรือสับสน
ฉันจะรู้สึกดีขึ้นเมื่อคิดถึงพวกเขาเหล่านั้น
อย่างน้อย…..ก็ทำให้ฉันได้เข้าใจว่า…..
ฉันไม่ได้อยู่เพียงคนเดียวตามลำพัง
หากแต่ยังมีใครต่อใครอีกมากมาย
ที่เป็นเพื่อนคอยห่วงใยและเป็นกำลังใจให้อยู่เสมอตลอดเวลา
37
โลกหมุนไป
กาลเวลาหมุนไป
ชีวิตหมุนไป
สรรพสิ่งก็เปลี่ยนไป
จิตใจก็เคลื่อนไหว
ไม่มีสิ่งใดหยุดนิ่ง
โลกหมุนไป
เวลาเปลี่ยนไป
ทุกสิ่งเปลี่ยนไป
ชีวิตเคลื่อนไหว
แต่ใจหยุดนิ่ง
ทุกสิ่งก็หยุดนิ่ง
38
ดวงอาทิตย์กำลังจะตกดิน
นกน้อยกำลังโบยบินคืนสู่รัง
แต่เธอก็ยังนั่งเหงาอยู่ที่เดิม….
อะไรนะ…ที่ทำให้เธอต้องเป็นทุกข์
อะไรหนอ…ที่ทำให้เธอต้องเจ็บปวด
ใยเธอต้องกังวลถึงอนาคตที่ยังมาไม่ถึง
เหตุไฉนเธอต้องคำนึงถึงอดีตที่ผ่านพ้นไปแล้ว
ลืมเถิด….ลืมเสียบ้าง
เปิดใจให้กว้าง
มองดูโลกรอบ ๆ ข้าง ให้มาก ๆ แล้วทุกอย่างก็จะดีขึ้น
โดยที่เธออาจะไม่ต้องเหงาอีกต่อไป
39
ชีวิตนี้เป็นของเรา หัวใจนี้ก็ของเรา
เราสามารถที่จะเลือกวิถีชีวิตได้ด้วยตนเอง
จงกล้าหาญที่จะพัฒนาและเปลี่ยนแปลงตนเอง
กะเทาะเปลือกของตัวเองออกเสียบ้าง
ให้หลุดพ้นจากวันเวลาและความรู้สึกเก่า ๆ
ที่เกาะกุมและกัดกร่อนจิตใจของเราอยู่เสมอ
แล้วชีวิต ความรู้สึก และทุก ๆ สิ่งจะดีขึ้น
พร้อม ๆ กับการก้าวเข้าสู่โลกเก่าที่เปลี่ยนใหม่
ที่สะอาด สดใส บริสุทธิ์ และงดงามกว่า
ด้วยว่า….. ชีวิตย่อมจะดำเนินไปสู่สิ่งที่ดีงามกว่าเสมอ
40
ฝันไป….ทุกอย่างฉันได้แค่ฝันไป
โดยที่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ฝันนั้นถึงจะเป็นจริง
ฝันไป….ฉันคงได้แต่ฝันไป......อย่างเลื่อนลอย
ในยามที่ฉันฝัน…..คืนวันช่างสดใส
หัวใจก็สุขสม....ในทุกเรื่องราว
เดียวดายตามลำพัง
แต่ฉันก็ยังคงหวังกับความฝันที่มี
ยามเมื่อกาลเวลาและคืนวันผันผ่าน
แล้วทุกอย่างก็หายไป
มลายไปจากหัวใจของฉัน….ทุกเรื่องราว
เหลือไว้เพียงความทรงจำที่ตอกย้ำในหัวใจ
พร้อมกับความฝันอีกมากมาย
ที่อยู่ไกลและมืดมน….ตราบนิรันดร์
อ่านแล้วได้อารมณ์และความรู้สึกดีจังครับ
ชอบกลอนเปล่ามากครับ
และเมื่อเข้าดูประวัติ
ก็รู้สึกดีใจ เหมือนเจอญาติครับ
เพราะพี่สาวของผม เป็นพยาบาล
ที่โรงพยาบาลสันป่าตอง ครับ
ถึงแม้เป็นคนละอำเภอ
แต่ก็ดีใจที่ได้เจอคนเชียงใหม่ครับ
ขอบคุณมากๆ ครับสำหรับดอกไม้และกำลังจากท่านอาจารย์โสภณและคุณทิมดาบ
ถ้ามีโอกาสขึ้นมาแอ่วเชียงใหม่ ก็อย่าลืมบอกด้วยนะครับ ว่างๆ จะพาแอ่วครับ