ชีวิตที่พลาดพลั้งวันนี้ พรุ่งนี้ยังมีชีวติสดใส ใยต้องให้ชีวติหมดไป ในเมื่อพรุ่งนี้ยังมี....
"สี่ตีนยังรู้พลาด นักปราชญ์ยังรู้พลั้ง" คือสิ่งย้ำเตือนสติมนุษย์เราไม่ให้พลั้งเผลอ และคอยมีกำลังใจอยู่เสมอในยามที่ทำผิดพลาด บทกลอนนี้ก็เช่นกันผมแต่ขึ้น เพื่อให้กำลังใจกับน้องสาวคนหนึ่งให้เธอมีกำลังใจฮึดสู้กับความผิดพลาด และความโศกเศร้าที่เกิดกับเธอ ด้วยการตั้งใจลุกขึ้นสู้ใหม่ และทำให้ดียิ่งกว่าวันเก่าๆ...
ตะวันลับขอบฟ้า
ใช่ท้องนภาจะหมดแสง
ยังมีแสงจันทร์ส่องเป็นแรง
อีกทั้งดาวแข่งทอแสงนวลใย...
ชีวิตที่พลาดพลั้งวันนี้
พรุ่งนี้ยังมีชีวิตสดใส
ใยต้องให้ชีวิตหมดไป
ในเมื่อพรุ่งนี้ชีวิตยังมี...
เริ่มต้นใหม่เสียวันนี้
ยังพอมีเวลาสร้างศรี
ยังหวังพบสิ่งดี ๆ
ยังมีดีที่เราต้องทำ...
เมื่อเธอรู้เขาไม่เห็นค่า
ใยต้องมาทำให้เขาหยาม
ใยเธอไม่สู้ให้เขาจดจำ
ว่าความล้ำค่าในตัวเธอมี...
ล้มแล้วลุกขึ้นมาสู้
นี่ซิผู้รู้เขาสรรเสริญ
รู้ว่าล้มแล้วหยุดเดิน
ใคร ๆ จะเมินว่าไร้น้ำยา...
ขอบคุณ หลาย ๆ กำลังใจ ที่เฝ้าติดตามและผลงานของ ป่าไม้เลื้อย/พาดีซอ ครับ
ขอบคุณ คุณคิม และคุณโสภณ เปียสนิท ครับ ที่มอบดอกไม้ให้
จะพยายามหาโอกาสมาแบ่งปันบทกลอนเก่าๆ (ที่เก็บไว้นานๆ) มาแลกเปลี่ยนบ่อยๆ ครับ