๑๓   มิถุนายน ๒๕๕๔

           ย้อนกลับไปเมื่อวันพฤหัสบดีที่ ๙ มิ.ย.๕๔ คุณแม่อสม.ที่เราจำชื่อไม่ได้แต่รู้ว่าคุ้นหน้า เดินเข้ามาบอกเราว่าสวนสมุนไพรเรารกจังเลยหมอนี  แม่ว่าเรานัดกันดายหญ้าดีกว่า โอ้......เราอึ้งในสิ่งที่ท่านเสนอมากเลยบอกท่านไปว่าเอาเลยค่ะ  เต็มที่ ท่านก็บอกงั้นวันจันทร์ที่ ๑๓ นะหมอนี

          เช้านี้เราเลยตื่นด้วยเสียงดายหญ้าของพ่อจ่อย  ซึ่งท่านเคยมาดายหญ้ากับพี่ไชยยันต์เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว วันเสาร์ที่ผ่านมาท่านก็มาดายหญ้าเงียบๆคนเดียวแต่เช้า วันนี้ลงมาเจอกันเราเลยให้ค่าน้ำมันท่านไป เพราะพ่อจ่อยบอกว่าจะตัดให้ฟรีเลยคุณหมอผมขอแค่ค่าน้ำมัน

พ่อจ่อยพร้อมเครื่องตัดหญ้า

          ซักพักใหญ่ พี่ใชยยันต์มาสมทบ เราเลยเดินไปส่งจอบให้ ระหว่างนั้นก็เดินไปหากระติกน้ำ ซื้อน้ำแข็งเพื่อให้พวกพ่อจ่อยกับพี่ได้ดื่ม กลับมาที่สวนอีกที เหล่าพ่อๆแม่ๆอสม.มากันเต็มสวนเลยค่ะ ทุกคนถือจอบมาด้วย นับแล้วได้สิบห้าคนพอดี เราเดินไปยกมือใหว้และเก็บภาพการทำงานเป็นหลักฐาน

        เมื่อเห็นจอบว่างเราก็ไปช่วยดายหญ้าบ้าง คุณยายอสม.ท่านหนึ่งเรียกร้องบอกว่า หมอนีหาตั่งมาให้คนแก่นั่งดายหญ้าหน่อย ปวดเข่า เราเลยรีบไปหาตั่งมาให้ท่าน ท่านมาพร้อมกับเสียมในมืออันเล็กๆได้ตั่งแล้วท่านก็ดายหญ้าไปกับแม่เป้ อสม.อีกท่านอย่างเงียบๆ

คุณยายอสม.ที่ขอตั่งเล็กๆและแม่เป้

 

       เดินไปที่กลุ่มใหญ่ซึ่งกำลังเรียงหน้ากระดานกันดายหญ้า ท่านๆทั้งหมดกำลังคุยกันเฮอามาก แซวเราเห็นระยะว่าอันนี้หญ้ารึว่าสมุนไพร เอาออกไหม  บางคนก็แซวว่า ให้เอาสมุนไพรออกคงหญ้าไว้ ห้าๆๆๆๆๆๆ  บรรยากาศเป็นไปอย่างสนุกสนานมาก ^_^

ร่วมแรงแข็งขันค่ะ

คุณตาอสม.กับคุณแม่อสม.ที่ขมักเขม้นไม่แพ้กัน

        ซักพักพ่ออ๋องเดินมาถามเราว่าโซ่รถจักรยานที่ให้หามาแขวนป้ายใช้ได้รึเปล่า แล้วท่านก็บอกว่าต้องติดแบบนี้ ตอกตะปูแบบนั้น จากนั้นไล่เรามาเขียนป้าย ท่านบอกว่าพ่อจะรีบติดให้เดี๋ยวต้องไปนาแล้ว เราเลยไปยกสีมาเขียนป้าย                      

           ห้าๆๆๆๆๆๆ เขียนเองค่ะ เลือกแบบตัวหนังสือเอง แต่สีแห้งไม่ทันพ่ออ๋องต้องรีบไปท่านเลยฝากงานไว้กับพ่อจ่อย

          สวนเสร็จเกือบครึ่งแล้วค่ะ เราสั่งน้ำเย็นมาคอยบริการคนทำงานด้วย แม้แม่อสม.ที่ท่านเป็นต้นคิดท่านจะบอกว่าหมอนีไม่ต้อง ขอน้ำเย็นๆใส่กระติกก็พอเหอะ  แต่เราอยากให้ทุกท่านหายเหนื่อยจากน้ำหวานๆ  เมื่อทานน้ำหวานกันแล้วเหล่าอสม.ก็สอยมะม่วงในส;นกลับบ้าน น่ารักมากเลยค่ะที่จริงมะม่วงในสวนมันร่วงเต็มพื้นเพราะไม่มีคนกิน ดีจริงๆที่ทุกท่านสอยกลับบ้าน

 

           คราวนี้สีป้ายแห้งแล้วค่ะ เหลือพ่อจ่อยกับพี่ไชยยันต์สองคนที่อยู่ช่วยเราติดป้าย ก่อนติดป้ายมีคุณแม่อสม.อาสาทำความสะอาดหลักให้ด้วยค่ะ น่ารักมากมายค่ะ เมื่อป้ายถูกอันเชิญขึ้นเสาทุกคนก้มารวมกันออกความเห็นค่ะว่า หมอนีควรจะหาดินมากองสูงๆ ทำเป็นเนินแล้วปลูกดอกไม้ประดับ ติดป้ายเสร็จทุกคนทยอยกันกลับบ้านค่ะ

ทำความสะอาดเสาหลักของป้ายค่ะ

พี่ใชยยันต์กำลังติดป้าย ทุกคนนั่งลุ้นกันด้านหลังค่ะ ^_^ดูยิ่งใหญ่มากค่ะ

เย้..........ปรบมือเปิดป้ายกันค่ะ

         เหลือป้ายชื่อสมุนไพรตามต้นต่างๆ ก็ได้พ่อจ่อยกับพี่ใชยยันต์ช่วยตีตะปู เมื่องานเสร็จสิ้นทั้งสองท่านก็ลากลับเราขอบคุณแล้วขอบคุณอีกไปหลายรอบ

          เหตุการณ์นี้ทำให้เราได้เรียนรู้ว่า 

         งานบางอย่างปล่อยให้อสม.เข้ามามีบทบาทแล้วกระบวนการต่างๆจะดำเนินต่อไปได้เองโดยที่เราไม่จำเป็นต้องเป็นคนเริ่มเสมอไป  เราเพียงแค่คอยสนับสนุน เชียร์อยู่ข้างหลัง แล้วรอดูความเป็นไป เช่นงานนี้ที่ท่านคิดกันเอง เริ่มกันเองเพราะเห็นปัญหา นั่นแสดงถึงความรักในสิ่งที่พวกเค้าเฝ้าคอยดูแลมาตั้งแต่ต้นปี 


            นี่แหละคือสิ่งที่เราอยากเห็น ไม่มีเราทุกอย่างก็สามารถที่จะดำเนินต่อไปได้ เราสร้างสวนนี้เพราะอยากให้พวกเค้าซึ่งเป็นคนในชุมชนเป็นเจ้าของ  อยากให้หวงแหน และเฝ้าคอยดูแลสิ่งที่เราร่วมกันสร้างขึ้นมา ในอนาคตก็อยากจะเห็นสวนนี้เป็นสวนที่ใช้ประโยชน์ได้จริง มิใช่การปลูกไว้ประดับรพ.สต.

          ไม่รู้ว่าเราจะได้อยู่ต่อจนถึงเวลานั้นไหม รู้แค่เวลานี้เราอิ่มกับสิ่งที่มันดำเนินไปจริงๆ ^_^