เราต่างให้เรายิ่งได้น้ำใจกัน...

 

แสงอะไรให้ส่องแสงแหล่งเรียนรู้

ค้นคิดดูอยู่ให้เห็นเป็นครูสอน

แสงอาทิตย์สว่างทั่วดินดงดอน

ก็เพราะตอนกลางวันนี้ที่พบเจอ

 

แสงดวงเดือนเลื่อนลอยฟ้าราตรีกาล

เราพบพานพระจันทร์เพ็ญเด่นเสมอ

งามแสงจันทร์เหมือนดวงหน้านวลน้องเธอ

ชวนละเมอเผลอเที่ยวชมอยู่ในใจ

 

แสงดวงดาวพราวพร่างฟ้านภากาศ

แม้มิอาจทาบแสงจันทร์ได้ไฉน

แต่ดวงเดือนเลื่อนลดแสงให้ดาวไป

เหมือนผู้ใดให้โอกาสคนอื่นดี

 

ไม่แสดงแข่งขันกันว่าตนเก่ง

ไม่อวดเบ่งว่าตนเลิศประเสริฐศรี

ด้วยทุกคนต่างเรียนรู้มีดีกรี

แบ่งเวทีให้แสดงเหมือนแสงจันทร์

 

คือแบ่งแสงให้ดวงดาวทอแสงได้

ส่องแสงไปในราตรีมีเธอฉัน

เราต่างให้เรายิ่งได้น้ำใจกัน

ไม่เหมือนดวงตะวันมาส่องแสงเอง

 

คือไม่ให้โอกาสแสงแห่งแหล่งอื่น

ทุกวันคืนตื่นหลับใหลให้ข้าเก่ง

ชอบแสงดาวชมแสงจันทร์กันมากเพลง

ฟังบรรเลงเพลงชมจันทร์ชมดวงดาว

 

ยังไม่เห็นการแต่งเพลงชมอาทิตย์

ร้อนแรงฤทธิ์ร้ายแรงเหลือเบื่อจะกล่าว

ชมแสงเดือนชมแสงดาวสุกสกาว

งามวับวาวคราวสาดแสงส่องโลก..เอย.