ทบทวนความรู้สึกตนเองกับ... 'ปู่สอน'

หลายครั้งที่ผมได้พบกับใครคนหนึ่งที่เราคิดถึง...และอยากฟังมุมคิดที่ลึกซึ้งคมคาย

เพื่อเติมเต็มเข้าสู่ชีวิตของผมที่เต็มไปด้วยความรีบร้อนและวุ่นวาย

ให้คลี่คลายทั้งตัวและหัวใจให้ช้าลง

แน่นอนสิ่งที่ตามมาจาก 'อาการช้า' นั้น ก็คือ การได้คิด...และทบทวนความรู้สึกของตนเองอีกครั้ง

 

บุคคลท่านหนึ่งที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของผม และมีผลต่อการดำเนินชีวิตของผมอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ท่ามกลางการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับจังหวะชีวิตของผม....ที่เคลื่อนไหวไปตามแรงโน้มถ่วงของโลก

ผมไม่เคยลืม 'ปู่สอน กล้าศึก' ผีบ้าปลูกต้นไม้แห่งบ้านโนนเสลา ที่ทำเช่นนี้มายาวนานมากกว่า 20 ปี

 

 

วันนี้ 11 มิถุนายน 2554 ผมได้นำทีมงานวารสารหมออนามัย มาเยี่ยมเยียนปู่สอน ผู้เป็นแรงบันดาลใจกับชีวิตของผม

แน่นอนครับ ทีมงานรู้สึกสนใจฟังแนวคิดการปลูกต้นไม้ของปู่สอนอย่างตั้งใจ

 

ปู่สอนเล่าถึงชีวิตประจำวันว่า...ตื่นนอนประมาณตี 5 ไปทำความสะอาดปัดกวาดถนนสายที่อาจารย์ (ต้นไม้) อยู่ทั้งสองข้างทางให้สะอาดหมดจด  เพื่อตอบแทนความดีของอาจารย์ที่มีต่อทุกคนและสิ่งมีชีวิต  คนเข้ามาผ่านไปตอนแรก ๆ ก็แปลกใจว่า ปู่เพี้ยน แต่นับถึงวันนี้มองว่า เป็นเรื่องธรรมดาของปู่

 

และปู่ก็เล่าว่า เป็นเรื่องธรรมดากับการทำแบบนี้ของปู่ทุกวัน เพราะเป็นการปฏิบัติและการฝึกจิตและภาวนาของปู่

 

หนึ่งโมงกว่า ๆ ก็กลับบ้าน อาบน้ำ ทานข้าวเช้า และเอารถลากน้ำ (รถบรรทุกสองล้อเล็ก ๆ) ไปหา 'ลูกไม้' ตามที่สาธารณะมาเพาะพันธุ์ต่อ   การได้กล้าไม้จากหน่วยงานของรัฐ  และปู่ก็ได้เพาะกล้าไม้ไว้เองที่นา เพื่อตนเองเอาไปปลูก และบุคคลทั่วไปที่สนใจขอปู่ไปปลูก

 

 

ประมาณบ่ายกว่า ๆ ก็เข้าบ้านมาทานข้าวเที่ยง งีบสักหน่อย แล้วก็ถีบจักรยานเก่า ๆ ไปดูต้นไม้ที่เริ่มลงหลุม และดายหญ้า วัชชพืช รวมถึง การไปดูแลกิ่งก้านของอาจารย์  จนถึงตอนบ่ายแก่ ๆ ก็กลับบ้าน เพื่ออยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันอย่างพร้อมเพรียงอบอุ่นทั้งลูก หลาน และภรรยา  เป็นอย่างนี้อยู่ทุกวัน แรก ๆ ลูกหลานขอร้องให้หยุดทำ เพราะอายุจะเข้า 80 ปี แล้ว แต่ตอนนี้ ปล่อยแล้ว...ตามใจปู่

 

 

สิ่งที่ทำมาตลอดทั้งชีวิตของปู่ ปู่ไม่เคยได้ประกาศยกย่องตนเองถึงความดีที่ปู่เพียรทำเพื่อส่วนรวม แต่ปู่บอกแค่เพียงว่า สิ่งที่ทำเป็นการฝึกจิตของตนเองให้กลับคืนสู่ความเรียบง่าย  ธรรมดา และธรรมชาติ

 

ปู่ไม่เคยโกธรใครสำหรับการตัดต้นไม้ที่ปู่ปลูกไว้นานนับ 10 หรือ 20 ปี เพื่อก่อสร้างสาธารณประโยชน์ของชุมชน ปู่เล่าแต่เพียงว่า ปู่ปลูกต้นไม้ และดูแลให้เติบใหญ่ ส่วนในอนาคตต่อไป ...อะไรจะเกิดก็เกิด เพราะหมดหน้าที่ของปู่แล้ว

 

ปู่เข้าใจถึงคำว่า 'ตถตา' ที่สามารถนำมาปฏิบัติกับปู่ได้เสมอและงดงาม

สำหรับชีวิตผมเมื่อได้พูดคุยกับปู่สอนวันนี้ ผมได้บทเรียนในการเรียนรู้และตั้งคำถามใหม่ให้กับตนเอง...พร้อมกับให้คำตอบใหม่ให้กับตัวเองว่า...

สิ่งที่ทำอยู่ในชีวิตของผม เมื่อผมตั้งใจทำอย่างดีที่สุด แม้จะเกิดสิ่งที่ดีงาม และสิ่งที่เลวร้ายที่จะเกิดขึ้น ผมพร้อมที่ยอมรับและรับผิดชอบ  เรียนรู้เข้าใจกับสิ่งต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น

ปรากฏการณ์ที่แสนจะธรรมดาของชีวิต ที่เห็นและเป็นอยู่ ที่รู้และเป็นไป เพราะมันก็เป็นเรื่องเช่นนั้นเอง...

ก็เพราะมันเป็นสิ่งนั้นเองนะครับ...ปู่สอน

 

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ต้นไม้...จักรวาล...ปู่สอน กล้าศึก



ความเห็น (8)

เขียนเมื่อ 

ท่านคงมีความสุข เพราะถึงแม้จะอายุ 80 ปีแล้ว ก็ยังไม่หยุด ช่างเป็นวิถีชีวิตที่น่าอิจฉายิ่งนะคะ ย้อนกลับมามองตัวเอง ที่ขวนขวายอยู่ทุกวันนี้ มันเืพื่ออะไรหนอ

ขอบคุณเรื่องราวดีๆ คะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ

เป็นโอกาสดีที่คุณหมอได้พบกับปู่

และยายคิมมีโอกาสดีที่ได้อ่านเรื่องเล่าของปู่ค่ะ

สิ่งที่ทำเป็นการฝึกจิตของตนเองให้กลับคืนสู่ความเรียบง่าย  ธรรมดา และธรรมชาติ

ปู่ชอบปลูกต้นไม้

อยากมีปู่แบบนี้สักหลายๆ คนในประเทศนี้ครับ

เขียนเมื่อ 

เมื่อก่อนผมเคยได้รับกลอนอวยพรจากอาจารย์ในตอนสำเร็จการศึกษา ท่านเขียนในสมุดบันทึกของผมว่า

กล้าก้าวย่าง ออกมากรอบที่เธออยู่ กล้าเรียนรู้ สู่เส้นทางที่ฝัน

กล้าผจญ กับปัญหานานาประการ กล้ายืนยัน ต่อความฝันของเธอเอง

ผมเองยังนึกไม่ออกว่าจะต้องใช้เวลานานสักเท่าไหร่กว่าจะทำได้ดังนั้น และจะมีสักกี่คนที่ยังยืนหยัดทำฝันของตัวเองไปจนสุดทาง

คูณปู่"กล้าศึก"... ยืนหยัดทำทุกอย่างตามแนวทางที่ท่านเชื่อและยังมุ่งมั่นตลอดมา... ขอบพระคุณสำหรับเรื่องราวของคุณปู่ครับผม

เขียนเมื่อ 

ปู่ปลูกต้นไม้ และดูแลให้เติบใหญ่ ส่วนในอนาคตต่อไป ...อะไรจะเกิดก็เกิด เพราะหมดหน้าที่ของปู่แล้ว

  • เป็นคำสอนที่ทำให้เราทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุดโดยไม่ยึดติดหรือหวังผลที่จะเกิดขึ้นในอนาคต
  • ขอบคุณมากค่ะ
เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณหมออิสาน

ขอบคุณบันทึกดีๆ อีกแล้วค่ะ สิ่งยิ่งใหญ่และมหัศจรรย์บนโลกใบนี้ ล้วนเกิดจากการทำสิ่งเล็กๆ ด้วยหัวใจใหญ่ ฝันดีนะคะ

มารร่วมชื่นชม "ปู่สอน" ด้วยค่ะ..

เขียนเมื่อ 

..อยากกลับ..บ้าน..ไปอยู่ป่า..และทำตัวแบบ ปู่สอน...แทนที่จะทำตัว..เป็น.."คนปลูกป่า..ด้วย..ปากกา"..อ้ะะะ...ยายธี