ภาพชีวิต

 

 

ภาพถ่ายในอินเดีย...ที่งามที่สุด

เดือนหน้าก็จะครบ 4 ปี ที่ผมและครอบครัวมาใช้ชีวิตอยู่ในนิวเดลี อินเดีย ประเทศที่ได้ชื่อว่าเป็นดินแดนแห่งความเหลือเชื่อ เป็นดินแดนพุทธภูมิ เป็นดินแดนแห่งขุมปัญญาของโลก เป็นดินแดนแห่งไอที เป็นดินแดนแห่งคริกเก็ต เป็นดินแดนแห่งความทรงจำด้วยเรื่องราวต่างๆ มากมาย อินเดียเป็นประเทศที่น่าถ่ายภาพมากที่สุดเพราะมีองค์ประกอบของการถ่ายภาพที่ดีก็คือ สวยด้วยแสง แรงด้วยสี ดีด้วยเรื่อง ซึ่งอินเดียมีครบทั้ง 3 ประการ ผมถ่ายภาพไว้มากมายด้วยความประทับใจในทัศนียภาพแห่งวิถีชีวิตภารตะที่เต็มไปด้วยธรรมชาติที่มีเสน่ห์และมหัศจรรย์ มีสีสันที่บาดตาบาดใจและความหลากหลาย แต่มีภาพเดียวที่ผมประทับใจมากที่สุด เป็นภาพที่สะท้อนชีวิตได้ดีที่สุด มีข้อมูลข้อคิดชีวิตมากมายจากภาพเดียว คือภาพนี้

ผมมองเห็นอะไรในภาพนี้ ภาพนี้ผมถ่ายที่ตลาดเสื้อผ้าที่มีชื่อแห่งหนึ่งในเดลี ตลาดสโรชินี วันนั้นเป็นวันแรกที่ผมไปเหยียบย่างบนพื้นบาทวิถีแห่งนี้ อากาศร้อนระอุคลุกเคล้ากับฝุ่นและสิ่งต่างๆ ที่อยู่รอบบริเวณนั้น...ตามปรกติ ผู้คนเดินขวักไขว่ไปมาทั้งบนบาทวิถีและบนถนน จนแทบจะเป็นพื้นที่เดียวกัน มองไปข้างถนน ผมเห็นป้ายรถประจำทางแห่งหนึ่ง ผู้คนยืนรอรถ หญิง 2 คนนั่งกับพื้น ดูผ่านๆ ก็รู้ว่าเธอมีอาชีพอะไรคือผู้ขอ(ทาน) ดูผิวพรรณและการแต่งกายของเธอและสีสันของเสื้อผ้าประดับกาย ผมก็เข้าใจในวิถีชีวิตที่น่าตื่นตาตื่นใจนี้ ผมมองเห็นความน่าสนใจในสิ่งที่เห็นนั้น มันอาจจะต่างจากคนอื่นที่เห็นครั้งแรกแล้วอาจจะแทบไม่อยากหันกลับมามองเป็นครั้งที่สอง แต่ผมเพ่งพินิศด้วยความสนใจ หญิงสาวคนหนึ่งในสองคนลุกขึ้นยืนหันหลังบิดขี้เกียจ ในขณะที่อีกคนถามเงยหน้ามองราวกับจะบอกว่า....... ผมไม่รู้ว่าเธอทั้งสองสนทนาอะไรกันแต่จากสภาพบรรยากาศตลาดในวันนั้น ก็พอจะบอกถึงความรู้สึกเหนื่อยหน่ายของเธอทั้งสองได้ เป็นอย่างดี วันนี้คงได้รายได้ไม่ค่อยดี ภาพที่ปรากฏทางใจ ทำให้ผมต้องรีบยกกล้องคู่ใจกดชัตเตอร์บันทึกวิถีแห่งความประทับใจนี้ได้ทันพอดี ภาพเหล่านี้เกิดขึ้นเพียงเสี้ยววินาทีแล้วก็แปรเปลี่ยนไป อาจจะแทบไม่ทันสังเกตเห็น เป็นเวลาเกือบ 4 ปีแล้วที่ผมถ่ายภาพนี้ ผมถ่ายภาพในอินเดียไว้มากมาย มีภาพที่สวยงามและงามสำหรับผมจำนวนไม่น้อยไม่วาจะเป็นภาพผู้คน ภาพทิวทัศน์ ภาพโบราณสถานต่างๆ แต่หากคัดออกมา ผมพบว่าภาพที่ผมเห็นว่างามที่สุดก็คือภาพนี้

งามด้วยสีสันของเสื้อผ้า เสน่ห์ของผู้อยู่ในภาพและเรื่องราวที่อยู่ในภาพ ทำไมภาพเพียงภาพเดียว มีความหมายอะไรกับผมมากนัก

ภาพนี้เป็นภาพสะท้อนวิถีชีวิตข้างท้องถนนได้ดีด้วยสีสันที่สดใสและตรงข้าม

ผมมองเห็นความขัดแย้งที่อยู่ในทุกอณูของดินแดนแห่งนี้ มันเป็นความไม่งามในความงาม ความขาวบริสุทธิ์ในความหมองหม่นดำมืดและ ในความอะไรไม่รู้ร้อยแปดพันอย่างแต่ก็อยู่ด้วยกันได้มาตั้งหลายพันปีแล้ว

ผมมองเห็นความยึดมั่นของคน ในชาติกำเนิดและเพทเจ้าของตนและยอมรับอยู่ในวรรณะที่คิดว่าเหมาะสมที่สุด

ผมมองเห็นความยากจนและโอกาสที่มีอยู่ในความไม่มีนั้นมากมายมหาศาล และเป็นเช่นนั้นเอง

ผมมองเห็นความวิจิตรของจิตมนุษย์ แม้จะยากจนเพียงใด ก็มีความต้องการที่จะสวยงามเช่นคนอื่น และนี่คือความงามที่ทำให้ภาพนี้ งามที่สุดครับ