ไม่มีความผูกพันใดที่ไม่จบด้วยการพรากจาก

อาจจะดูเลวร้ายไปซักหน่อยกับประโยคเริ่มต้นของฉัน  แต่มันก็คือความจริงที่เราต้องยอมรับ และก็ต้องทำใจยอมรับให้ได้แม้ว่าจะตรงข้ามกับความรู้สึกของเรามากมายสักเพียงใดก็ตาม 

สำหรับฉันการที่ได้ผูกพันกับใครสักคนเป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่ และถ้าใช้หัวใจในการรักด้วยแล้วยิ่งเป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อนยิ่งนัก กับการที่จะใช้หัวใจถนอมหัวใจ ใช้หัวใจเพื่อดูแลหัวใจ...และ ใช้ความรักดูแลความรัก  เมือฉันรักใครคนนึงฉันจึงใช้เวลาที่จะรักและผูกพันกันคนนั้นมากที่สุด เพราะฉันรู้ดีว่าสักวันเราก็ต้องจากกันไป แต่จะเร็วหรือช้านั้นไม่มีใครกำหนดได้

   แต่ ความผูกพันมันจบลงเร็วกว่าที่ฉันคาดคิด

คงเป็นเพราะว่าเวลาของความสุขมักจะเดินเร็วกว่าความรู้สึกของเราเสมอ จนบางทีเราก็ลืมไปว่าถึงเวลาแล้วที่เราต้องยอมรับกับความเป็นจริง แต่ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นสิ่งที่อยู่ในหัวใจของฉันที่ไม่มีสิ่งใดจะมาลบเลือนได้ก็คือความทรงจำที่จะทำให้ฉันยิ้มได้เมื่อยามคิดถึง  แม้ว่าเขาคนนั้นจะไม่ได้อยู่ข้างๆฉันแล้วก็ตาม

 

                                                          ม่านสายหมอก