มนุษย์จะไปให้ไกลได้แค่ไหน
มนุษย์จะไปให้ไกลได้แค่ไหน
พระพุทธศาสนากล่าวถึง การเกิดเป็นมนุษย์นั้นเป็นเรื่องยาก...ยิ่งนัก และการดำรงชีวิตที่ดีแล้วเป็นสิ่งที่ยากยิ่งกว่า”””””
ชีวิตของมนุษย์จึงไม่เพียงเกี่ยวข้องการกับดำรงชีวิตโดยต้องอาศัยปัจจัยสี่เท่านั้น หากแต่มนุษย์ยังคงต้องแสวงหาบางสิ่งบางอย่างเพื่อให้จิตใจของตนนั้น มีทิศมีทางในการประคับประคองให้ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี ตามที่เป็นไปได้ดีตามความต้องการของตน หรือตามที่สังคมมุ่งหวังหรือให้ค่ากันเท่านั้นหรือไม่ หรือมีอย่างอื่นอีก....
ทิศนั้นกว้างแต่ทางนั้นแคบ
หากแต่มนุษย์ยังมุ่งแสวงหาความจริงสูงสุด หรือความจริงแท้ของชีวิตหรืออะไรบางอย่างที่เป็นแก่นสารของตนว่าคืออะไร หากแต่จะมีใครได้ถามหรือได้เคยคิดตั้งคำถามกันมากน้อยหรือไม่เพียงใด กับนิยาม ความหมายของชีวิตว่าคืออะไร
ชีวิตของมนุษย์หากประกอบด้วยสิ่งที่ปรารถนาคือความสุขกายและใจแล้ว สิ่งอื่นอันตรงกันข้ามคงเป็นความทุกข์กายและทุกข์ใจที่ไม่อยากให้เกิดขึ้น หากแต่มากน้อยเพียงใดที่มนุษย์ได้รับความสุขมากกว่าความทุกข์อันเป็นสิ่งที่มนุษย์มุ่งแสวงหาและครอบครอง
พระพุทธศาสนาได้กล่าวถึงความจริงอันเป็นอันติมะคือ อริยสัจจ์ ๔ คือ ทุกข์ , สมุทัย คือ เหตุเกิดทุกข์ ,นิโรธ คือความดับไม่เหลือแห่งทุกข์, และอริยมรรคมีองค์ ๘ คือแนวทางการปฏิบัติเพื่อพ้นทุกข์
มนุษย์จึงสามารถประสบทั้งสุขและทุกข์และโลกธรรมแผดเผา หากแต่อย่างไรก็ตาม มนุษย์นั้นสามารถรับรสแห่งความจริงและดำเนินชีวิตของตนด้วยวิถีแห่งพรหมจรรย์ อันไม่เพียงการหลีกเร้นด้วยการบรรพชาในพระพุทธศาสนาเท่านั้น ที่เป็นช่องทางหนึ่งที่สะดวก และมีโอกาสมากกว่า แต่ถึงกระนั้นแล้ว ตราบใดที่บุคคลปฏิบัติแนวอริยมรรค์มีองค์ ๘ ตราบนั้นโลกนี้ย่อมไม่ว่างจากพระอรหันต์
ธรรมนิทรา
เมตตา
