หากแม้ชาติหน้ามี พี่นี้จะเคียงคู่เธอเสมอ ชาตินี้เกิดไวไปนะเออ หวังเจอะเจอใหม่ชาติหน้าเกิดมา
ในบางครั้งคนเรามักจะเจอะเจออะไรที่โอกาสไม่เอื้อ.. เข้าทำนองเจอไม้งามเมื่อขวานบิ่น... บทกลอนนี้ผมแต่งเล่นๆ เมื่อได้พบหญิงสาวนางหนึ่ง ที่กำลังเอาะๆ.. เรียกว่างามทั้งกาย งามทั้งใจ หากแต่เธอ..อ่อนวัยเกินกว่าจะเรียนรู้คำรัก หรืออาจเพราะผมเกิดนานไป... (ปล.เน้นว่าเป็นภาษากลอน...นะครับ)
เสียดายที่แก่...
หากแม้หนุ่มแน่นคงได้ยลโฉม
คงได้นวลน้องชื่นชู้ภิรมย์
คงได้ดอมดมกลิ่นไอแก้วตา
แต่วันนี้พี่แก่แล้ว
มิบังอาจรักยอดดาหลา
แม้ใจนั้นเพ้อหาทุกครา
ก็ต้องจำลาตัดรักจากเธอ
