กำลังใจจากแม่

มนุษย์เราในโลกนี้ส่วนใหญ่ย่อมมีความผูกพันธ์กันเป็นสายใยเชื่อมโยงหากัน และสิ่งหนึ่งที่มนุษย์เราในสังคมที่จะมอบให้กันนั้นคือสิ่งที่เรียกว่า กำลังใจ มันอาจจะเป็นสิ่งที่ดูแล้วอาจจะไม่มีค่ามีราคากับใครบางคน แต่บางคนใช้สิ่งนี้เพื่อต่อสู้กับปัญหาหลาย ๆ ด้าน เพราะกำลังใจนี้แหละที่ทำให้มนุษย์ในสังคมสามารถที่จะก้าวเดินไปพร้อมกับเผชิญกับสิ่งต่าง ๆ ไ้้ด้

แล้วที่ทุกวันนี้ที่ผมยังสามารถทำงาน เรียนหนังสือ ได้ ก็เพราะมีกำลังใจเล็ก ๆ ซึ่งอาจจะดูไม่ยิ่งใหญ่เหมือนกับคนอื่น ๆ แต่ผมว่ามันเป็นเหมือนแรงขับเคลื่อนให้ผมสามารถก้าวไปข้างหน้าได้อย่างไม่ย่อท้อ เผชิญกับทุก ๆ สิ่ง ทุก ๆ อย่างได้ คือกำลังใจจากแม่ของผมนี้เอง ซึ่งท่านคอยให้คำปรึกษา ให้คำชมเชย พูดคุยแลกเปลี่ยนสารทุกข์เกี่ยวกับตัวผม ท่านคอยเอาใจใส่ในทุก ๆ เรื่อง โดยไม่เคยบ่นหรือไม่เคยว่าให้กับผมเลย เป็นเหมือนที่พึ่งทางใจสำหรับผม ท่านเป็นแบบอย่างของความอดทนที่ตั้งแต่ผมเกิดมาแล้วผมสามารถรับรู้ได้ ท่านก็ทำงานอย่างหนักเพื่อให้ผมสบาย ของอร่อย ๆ ท่านก็ไม่กินแล้วเอาให้ผม ท่านยอมให้ผมทุกอย่าง ดังนั้นในตอนนี้ถึงเวลาแล้วที่ผมต้องตอบแทนบุญคุณที่ท่านได้มอบให้ผม ผมอาจไม่สามารถที่ทดแทนคุณได้หมด แต่ผมจะพยายามทำให้ดีที่สุดเท่าที่ผมจะทำได้ ตอนนี้ผมได้เรียนทุนเพื่อที่อนาคตผมจะได้เป็นครู ผมต้องเรียนให้จบ "เมื่อผมเรียนจบแล้วผมจะเปลี่ยนเนื้อเรื่องจากที่แม่เคยดูแลผม แต่หลังจากนี้ไปผมจะเป็นคนดูแลท่านบ้าง"