เข็มขัดเส้นนี้ เป็นของแม่สมัยเรียนปริญญาตรี ตอนลูกชายเรียน ม. ปลาย แม่เอามาให้ดู ก็ใช้เลย 3 ปี จนจบ ม. 6 ปีนี้ ลูกสาวขึ้น ม. 4 เห็นแล้วคงรับสภาพไม่ไหว บอกให้แม่เอาขึ้นหิ้งได้แล้ว ส่วนตัวเองซื้ออันใหม่ ลูกชายเข้าปี 1 ก็คงรับสภาพไม่ไหวเหมือนกัน ที่สำคัญคือ มันค่อนข้างสั้นพอดีรอบเอว ขอซื้อเส้นใหม่ ที่ยาวกว่าเส้นเดิม แต่หัวเข็มขัดยังใช้อันเดิมที่เป็นของแม่ แม่ก็ได้แต่หวังว่า ลูกจะก้าวพ้นบททดสอบชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัย ได้ เหมือนแม่ ไม่จำเป็นต้องได้เกียรตินิยมในการเรียน แต่ขอให้ได้เกียรตินิยมในการใช้ชีวิตนักศึกษา อันจะเป็นบทเรียนมีค่ายิ่งในการใช้ชีวิตการทำงาน
สวัสดีค่ะ
ใส่แล้วคงได้กำลังใจเหมือนมีแม่อยู่ใกล้ตัวนะคะ
ปริญญาชีวิตต้องเรียนรู้ด้วยตัวเองไม่ว่าจะได้เกรดอะไรก็ตาม
สิ่งที่จะตามมาคือความภาคภูมิใจในตัวเองค่ะ
ขอบคุณคะพี่ครูกี
จริงๆ ก็อยากให้ลูกสำเร็จทั้งปริญญาการเรียน และปริญญาชีวิต
สมัยเราเป็นลูก แม่เราก็คงคิดแบบนี้นะคะ เพียงแต่ว่าช่วงนั้น สิ่งแวดล้อมมันไม่ได้เป็นแบบนี้
ทักทายค่ะ คุณกระติก แอบเข้ามาชมเข็มขัดแห่งความหลังค่ะ.... ^-^
ไม่จำเป็นต้องได้เกียรตินิยมในการเรียน แต่ขอให้ได้เกียรตินิยมในการใช้ชีวิตนักศึกษา อันจะเป็นบทเรียนมีค่ายิ่งในการใช้ชีวิตการทำ
'งาน
"เข็มขัด รัดใจ"