จังหวัดน่านเป็นจังหวัดที่มีเสน่ห์ทางด้านภาษาและวัฒนธรรม สถานที่สำคัญล้วนมีคุณค่าและเก่าแก่ที่ควรดูแลรักษาให้คนรุ่นหลังได้ดู หลังจาก เดินทางออกจากวัดพระธาตเขาน้อย เราผ่านถนนสายต่างๆซึ่งอยู่ในช่วงเทศกาลสงกรานต์ ได้เห็นบรรยากาศการเล่นน้ำสงกรานต์ ของคนน่านด้วยค่ะ  ท่าทางสนุกดี เห็นแล้วอยากเล่นน้ำด้วยจัง แต่กลัวเปียก อิอิ  จุดมุ่งหมายของเราคือไปที่นี่ค่ะ

วัดภูมินทร์ อยู่ใกล้พิพิธภันฑสถานแหงชาติจังหวัดน่าน เป็นวัดที่มีลักษณะแปลก คือโบสถ์และวิหารสร้างเป็นอาคารหลังเดียวกัน ประตูไม้ทั้งสี่ทิศแกะสลักลวดลายสวยงาม

           เดิมชื่อ “วัดพรหมมินทร์” เป็นวัดหลวง ตั้งอยู่ในเขตพระนครดังปรากฏชื่อ ตำบลในเวียงในปัจจุบัน เจ้าเจตบุตรพรหมมินทร์ สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2139  ต่อมาอีกประมาณ  300 ปี  มีการบูรณะครั้งใหญ่ ในสมัยเจ้าอนันตวรฤทธิ์เดช เมื่อ พ.ศ.2410 (ปลายสมัยรัชกาลที่ 4)  ใช้เวลาซ่อมแซมนานถึง  7 ปี

"วัดภูมินทร์" เป็นอีกวัดหนึ่งในจังหวัดน่านที่มีภาพจิตรกรรมฝาผนังที่งดงาม..
และไม่เพียงภาพจิตรกรรมฝาผนังเท่านั้น ยังมีองค์พระประธานที่งดงาม..
เป็นพระประธาน 4 ด้านอยู่กลางโบสถ์ 
พระประธานทั้ง 4 ด้านหมายถึง พรหมวิหาร 4 คือ เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา..

 

            จิตรกรรมในอดีต "ฮูปแต้ม" ฝาผนังโบสถ์ในวัดภูมินทร์ มีภาพแบบศิลปกรรมไทลื้อ ที่เล่าเรื่องชาดก ตำนานพื้นบ้าน และความเป็นอยู่ของชาวน่านในอดีต  เสียดายไม่ได้ถ่ายรายละเอียดของภาพฝาผนังมาให้ชมทั้งหมดค่ะ หากท่านมีโอกาสก็ไปดูภาพจริง บนฝาผนังภายในโบสถ์วิหารวัดภูมินทร์ แล้วท่านอาจจะรู้สึกว่า ช่างมีมนต์เสน่ห์อย่างล้ำลึก สมกับเป็นภาพเก่าแก่ น่าสนใจมากทีเดียว
 

            เป็นภาพเลียนแบบที่เขียนขึ้นสมัยปัจจุบัน ของที่ระลึก

         

           จิตรกรรมปัจจุบันเลียน ภาพจิตกรรมฝาผนัง หรือ "ฮูปแต้ม"  เคยได้ยินคนเรียกชื่อภาพว่า  กระซิบรัก..ที่น่าน

                 ศูนย์วัฒนธรรมจำหน่ายสินค้าที่ระลึก จังหวัดน่าน

       เดินผ่าน ป้ายนี้ สะดุดตา  เตือนตัวเองว่า..เห็นควรขยันแล

          ภาพสุดท้ายบรรยากาศสงกรานต์ที่น่านค่ะ

          ขอบคุณที่มาเยือนบันทึกนี้ค่ะ