ข้าพเจ้าได้รับข้อความที่ไม่ยาวนักจากป้าแดงของการยืนยันเดินทางมาหนองคาย ==> ท่าบ่อ
ด้วยความยินดีเป็นอย่างยิ่งกับการที่จะได้มาที่นี่ เพราะท่าบ่อเป็นอำเภอเล็กๆ แต่ก็ดูเจริญสะดวกสบาย เป็นเมืองที่เริ่มต้นเลียบริมฝั่งโขง ห้าชั่วโมงของการขับรถมาจากยโสธร หากว่าเป็นเมื่อก่อนที่ยังอยู่ขอนแก่นก็คงจะพักค้างที่ขอนแก่นก่อน แต่นี่เป็นการเดินทางที่รวดเดียว แต่ก็ทำให้ได้สมาธิดียิ่ง
ข้าพเจ้าออกจากยโสธรบ่ายๆ...และถึงท่าบ่อ-หนองคายประมาณหกโมงเย็น
ป้าแดงขับรถมอเตอร์ไซต์ท่าทางทะมัดทะแมงมารับเข้าสู่ที่พัก ซึ่งเป็นบ้านเล็กๆ ในรีสอร์ททราบมาว่าคุณหมอสุธี-คนชอบวิ่งก็เคยมาพักที่นี่ น่าจะเป็นบ้านหลังเดียวกันหรือเปล่าไม่อาจทราบได้ เราได้นั่งคุยกันอย่างคนคุ้นเคย ข้าพเจ้าบอกต่อป้าแดงว่าไม่ต้องมาคอยกังวลในการดูแลเทคแคร์ข้าพเจ้า ให้ดำรงอยู่คล้ายว่านี่ข้าพเจ้าอยู่บ้านเดี๋ยวจะดูแลตนเอง
พยายามที่จะกระทบสภาวะให้น้อยที่สุด ...ต่อการมีอยู่ของข้าพเจ้า
เช้านี้อากาศดี ข้าพเจ้าตื่นแต่เช้ามืด ได้พักผ่อนเต็มที่
เสียงนก คือ เสียงนาฬิกาปลุกเมื่อไรที่ได้ยินเสียงนก เสียงไก่นั่นน่ะหมายความถึงว่าเช้าแล้ว
เปิดประตูหน้าต่างบ้านพักออกไป มองเห็นบ่อเลี้ยงปลาและต้นไม้อันร่มครึ้ม ทำให้รู้สึกคล้ายๆ กับว่านี่เป็นบ้านอีกหลังหนึ่งที่ไม่ได้ทำให้เรารู้สึกแปลกแยก ผู้คนคงยังไม่ตื่นและหลับใหล ทำให้นึกย้อนเมื่อวานของการเดินทาง ทำให้เราได้เวลากับการอยู่กับตนเองในห้วงเวลาสั้นๆ นำไปสู่การจัดระเบียบความคิด เกิดการใคร่ครวญ และดำรงอยู่กับปัจจุบันได้อย่างไม่มีปัจจัยมากมายใดๆ มารบกวน
เป็นเรื่องที่ดีเสมอของการเดินทางขับเคลื่อน R2R ที่ไม่ใช่งานประจำของข้าพเจ้าหากแต่เป็นลมหายใจแห่งวิถีการงานเป็นเสียแล้ว ทำให้ได้เก็บเกี่ยวโอกาสแห่งชีวิตอีกครั้งสำหรับการเรียนรู้ร่วมกับคนหน้างานเมืองท่าบ่อ หนองคาย...
......
๒๕ พฤษภาคม พ.ศ.๒๕๕๔
ร่องรอยของความชุ่มฉ่ำยังมีอยู่...เป็นเช้าที่สดชื่นดียิ่งนัก
ไม่ได้ ดูแลอะไรเลยยยยย
ต้องขอบคุณมากๆๆๆ
ป้าแดงและเพื่อนจูน รับทราบแล้วนะคะ น้องอุ้มบุญ