คนต่างด้าว การแบ่งปัน มายาคติ

สิ่งที่เห็น..สิ่งที่คิด..ความจริง

                   ช่วงเปิดเทอมที่ผ่านมา   ได้ทาสีรั้วด้านหน้าบ้าน  โดยเพื่อนบ้านได้แนะนำช่างทำสีให้จำนวนสองคน  อายุประมาณสามสิบปี   ทำงานคล่องแคล่ว  และไม่ค่อยพูด  สอบถามได้ความว่า  มาจากแถบรัฐฉาน  มารับจ้างทำงานได้สามปี  โดยนำลูกกับภรรยามาอยู่ด้วย  มีรายได้วันละสองร้อยบาท

            ระหว่างนั้น  ผมมีแผนงานจะต่อเติมห้องพระ บริเวณชั้นสองของบ้าน  และได้เคยปรึกษาเพื่อนบ้านว่า  จะหาช่างที่ไหนดี  เพื่อนบ้านก็แนะนำช่างกลุ่มนี้  ซึ่งเป็นคนพม่าทั้งหมด  ภรรยาผมจึงปฏิเสธเพราะเหตุผลว่า  การต่อเติมห้องพระใช้เวลานานไม่ต่ำกว่า 5 วัน และช่างต้องเดินขึ้นลงชั้นบนบ้าน  จึงเกรงปัญหา  เหมือนที่เป็นข่าวเกี่ยวกับปัญหาคนงานชาวต่างชาติ

            แต่อย่างไรก็ตาม  หลังจากทำสีรั้วบ้านเสร็จในเวลาค่อนวัน  ภรรยาก็จ่ายค่าแรงให้ช่างทั้งสองคน  และฝากให้ขนมปังกับช็อกโกแลตไปให้ลูกช่างทั้งสองคน  สาเหตุที่ให้ขนมดังกล่าวคือ  อยากให้ลูกเขามีโอกาสได้กินขนมดี ๆ บ้าง 

            สองวันต่อมา  ขณะที่ผมกับภรรยาไปซื้อของที่ตลาดนัดท้ายหมู่บ้าน  ก็เจอช่างคนที่ไปทำสีรั้วบ้านเดินมากับภรรยาและอุ้มลูกสาวอายุประมาณสามขวบมาด้วย  บริเวณนั้นมีขอทานนั่งขอเงินอยู่  ชายคนดังกล่าววางลูกสาวลงและเอาเงินยี่สิบบาทให้ลูกสาว  พร้อมทั้งบอกให้ลูกสาวเดินเอาเงินไปให้ขอทาน  เมื่อลูกสาวเอาเงินให้ขอทานเสร็จ เขาก็ลูบหัวชมลูกสาวและอุ้มลูกสาวเดินซื้อของในตลาดนัดต่อไป 

            ผมสะกิดให้ภรรยาดูพฤติกรรมของชายคนดังกล่าว  เราคุยกันว่า  ชายคนดังกล่าวมารับจ้างทำงานได้เงินวันละสองร้อยบาท   แต่เขายังมีน้ำใจต่อเพื่อนมนุษย์ และสอนการแบ่งปันให้แก่ลูกสาวโดยแบ่งเงินจากค่าแรงทำทาน

            จนกระทั่งเมื่อตอนเย็นวันเสาร์ที่ผ่านมา  ผมกับภรรยาไปเดินซื้อของที่ตลาดนัดอีก  ก็บังเอิญเจอช่างคนเดิมมาพร้อมกับลูกภรรยา  และได้เห็นพฤติกรรมเช่นครั้งก่อนคือ  สอนให้ลูกสาวแบ่งปันทำทานแก่ขอทาน  (ขอทานคนละคนกับครั้งก่อนและเขามองไม่เห็นผม)

    เรารู้สึกตื้นตันกับสิ่งที่เห็น...คนที่ขัดสนช่วยเหลือแบ่งปันระหว่างกัน และสอนลูกแบ่งปัน  ขณะที่กลุ่มคนผู้เสมือนมีฐานะดีในสังคมเมืองจำนวนมาก  ล้วนต่างคิดคำนึงถึงเรื่องของตนเอง  มิได้คิดแบ่งปัน หากมุ่งแสวงหาเพื่อเติมเต็มความต้องการที่ดูเหมือนมิสิ้นสุด 

...และมายาคติที่เรามีต่อเพื่อนมนุษย์  อันเกิดจากการรับรู้ผ่านสื่อ  ซึ่งนำเสนอเหตุการณ์ความรุนแรงจากการกระทำของคนต่างด้าว   ทำให้เราเกิดภยาคติและมุมมองว่า  พวกเขาคือคนที่อาจเป็นอันตราย แต่มีบ้างไหมที่เราจะคิดคำนึงว่า   เหตุที่เกิดมาจากผลที่เขาอาจถูกกระทำมาก่อน และกลุ่มคนมีทั้งดีและร้าย  ..เช่นเดียวกับประวัติศาสตร์ ที่ปลูกฝังความเป็นศัตรูตลอดกาลของชนชาติ   ซึ่งสิ่งเหล่านี้  ล้วนหลอมรวมให้เราคิด  หวาดระแวง  จนอาจจะขาดความเมตตาและ  ความยุติธรรมต่อเพื่อนมนุษย์  จากการตัดสินด้วยความรู้สึก...