ผมทำหนังสือทำมือ: รักแม่เสมอ เมื่อ พ.ศ. 2541 ทำเองทุกอย่าง มีจำนวน 30 บท ครับ ตอนนั้น อารมณ์อยากให้ของขวัญวันปีใหม่ สำหรับคนที่ผมรักครับ... โชคดีที่ผมเจอ กำลังจะกลายเป็นขยะไปแล้วครับ...และตอนนั้นผมเขียนเกริ่นว่า (ชอบเขียนกลอนมานานแล้วใฝ่ฝันว่าสักวัน...อยากเขียนเป็นเรื่องเป็นราว แต่...ติดด้วยภารกิจ เวลาไม่ลงตัว และนิสัยที่เชื่องช้า ขี้เกียจ คราวนี้จึงตั้งใจเขียนให้ได้ โดยเขียนเรื่องใกล้ตัวมากที่สุด คงไม่พ้นเรื่องราวของแม่ ที่ทำให้มีแรงบันดาลใจ จนสามารถเขียนให้ลุล่วงด้วยดี "รักแม่เสมอ" ขอบคุณแม่กับทุกสิ่งที่มอบให้ตั้งแต่เกิด รักแม่เสมอครับ และตลอดไป...)
ปรารถนาสิ่งใดในฟากฟ้า
ค้นไขว่คว้าเอื้อมได้ดั่งใจฝัน
จะบุกน้ำบุกป่าฝ่าหมอกควัน
ใจแม่นั้นกำนัลลูกทุกเวลา
ปรารถนาเป็นสิ่งใดในแผ่นดิน
ทุกทั่วถิ่นพยายามเสาะสรรหา
อยากให้ลูกสมหวังทุกครั้งครา
แม่ฟันฝ่าเพื่อลูกด้วยใจจริง
แต่สิ่งที่แม่หวังไว้ไม่มากมาย
ขอให้ลูกมีกายเข้มแข็งยิ่ง
ในจิตใจงามงดสดใสจริง
เป็นคนดีไม่มีสิ่งหม่นมัวหมอง
เลี้ยงชีพไปให้อยู่รอดปลอดทุกข์ภัย
ไม่ยิ่งใหญ่ร่ำรวยเกียรติ์กึกก้อง
สำนึกดีมีสติคิดไตร่ตรอง
คืนสนองแบ่งปันให้สังคม
ไม่เคยหวังสิ่งตอบแทนที่มอบให้
ไม่หวังคืนสิ่งใดเกินเหมาะสม
สิ่งที่ทำลงไปใจชื่นชม
แม่ขื่นขมแต่เปี่ยมเพราะความรัก
ขอขอบคุณแม่นี้ที่เมตตา
กับเวลาที่มอบให้ได้ประจักษ์
ทนลำบากยากเย็นเป็นยิ่งนัก
กราบแทบตักเทิดทูนพระคุณแม่....
ประทับใจมากค่ะ..ขอร่วมรำลึกพระคุณ แม่-พ่อ ด้วยความรักและกตัญญูค่ะ..
สวัสดีค่ะ คุณ ทิมดาบ
กลอนเพราะมาก และได้ความหมายแทนความรู้สึกของคนเป็นลูกที่อยากบอกให้แม่ได้รับรู้ค่ะ
สวัสดีค่ะน้องหมอ
ประทับใจ ซาบซึ้งใจในความรัก ความกตัญญูที่ลูกคนหนึ่งมีต่อแม่
ขอร่วมเทิดพระคุณแม่ไว้ ณ โอกาสนี้ค่ะ
ระลึกถึงเสมอค่ะ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีครับคุณหมอทิมดาบ (ขอนุญาตเรียกหมอนะครับ)
อ่านแล้วคิดถึงแม่ครับ นาน ๆ จะได้เจอกัน
ขอบคุณครับ