ทั้งหนุ่มๆ และชายชราวัยเจ็ดสิบ ชั่วโมงเดียวขอขี่ตั้งสี่คน

หลายปีก่อนเพิ่งเคยเห็นจักรยานไปรษณีย์ญี่ปุ่นตัวจริง งามน่าหลงไหล จนฝันว่าจะหามาขี่สักคัน เพราะบึกบิน ตะแกรงหลังบรรทุกข้าวเป็นกระสอบยังได้ เบรคแบบคาน แบบรถโบราณ เบาะหนังวัวแท้ๆ

หลายเดือนก่อน ไปแม่สอด เห็นจักรยานไปรษณีย์ญี่ปุ่นจอดเรียง 5-6 คัน นัยว่าไปรษณีญี่ปุ่นเขาเลิกใช้ทั้งหมด คือเปลี่ยนไปใช้มอร์เตอร์ไซด์หรือรถยนต์นำส่งแทน

ก่อนสงกรานต์ผมหามาได้คันหนึ่ง ใสกิ๊ก ไม่มีสนิม แค่ตรงตัวถังนั้น เจ้าของเดิมขี่จนเห็นเนื้อ(เหล็ก)ขาวๆ ช่วงหยุดยาวปีใหม่ไทย ผมถอดออกเป็นชิ้นๆ ใส่จารบี ทำสีใหม่เป็นสีส้ม แบบ CAT telecom ชุบเงามันปล๊าบ แล้วประกอบขึ้นจนครบสมบูรณ์ ขี่ไปที่ไหนคนก็เหลียวมอง ยิ่งดีดกระดิ่งเสียงกังวานไปสามบ้านแปดบ้าน

ช่วงหยุดพืชมงคล วิสาขะ ผมขี่แล้วจอดไว้หน้าบ้านตามเคย เด็ก หนุ่ม และชายชรา

ละแวกบ้านมาลูบ มาคลำ มาขอขี่ ชั่วโมงนั้นตั้งสี่คน

 

จะใช้คำว่าผ่านมือชายถึงสี่คน ในชั่วโมงเดียวได้ไหมหนอ

เพราะทรงรถแบบนี้ เขาเรียก "ทรงผู้หญิง"