ครู...เข้มแข็ง
เคยปวดร้าวเจ็บลึกเมื่อนึกถึง
ที่ครั้งหนึ่งท้อใจสอบไม่ผ่าน
กว่าจะได้เป็นครูสู้รอนาน
สอบไกลบ้านหลายครากว่าจะเป็น
เติมเชื้อไฟปลอบปลุกลุกโชติช่วง
ถือว่าดวงชะตาฟ้ามองเห็น
ได้อาชีพครูแท้แม้ยากเย็น
ใจยังเต้นอกสั่นฝันเป็นจริง
พิสูจน์คนชั้นครูทีละขั้น
พร้อมมุ่งมั่นก้าวไกลในทุกสิ่ง
เตรียมการสอนสื่อใช้ไม่ประวิง
นับวันวิ่งชนงานบานตะไท
ประสบการณ์งานเพิ่มเริ่มจะท้อ
มากเพียงพอโครงการท่านมอบให้
กิจกรรมประเมินวัดจัดเข้าไป
ทำหลายสิ่งวิ่งนอกในได้ทั้งวัน
คืองานครูมิใช่ง่ายหลากหลายนัก
ที่ประจักษ์เริ่มกระจ่างช่างพลิกผัน
ต้องปรับตัวทุกค่ำเช้ารู้เท่าทัน
สำนึกพลันอาจก้าวหน้าถ้าสู้ทน
เคยปวดร้าวเจ็บลึกเมื่อนึกถึง
อีกครั้งหนึ่งทำท่าน้ำตาหล่น
อกหวั่นไหวใจหมองต้องเตือนตน
เลิกสับสน..เด็กมา..ถามหาครู
ขอขอบคุณ ท่านอาจารย์โสภณ. ผมอยู่ในช่วงเวลาบริหารจัดการความคิดความอ่าน
ในแบบร้อยแก้วร้อยกรอง เหมือนได้ที่เก็บดีดี ได้เวทีกว้างๆ และทำให้ใจเบิกบานด้วย