" พี่มีนจ๊ะ ...เราเป็นนักรบ ไม่ว่าจะเป็นหญิงหรือชาย เราต้องพร้อมที่จะตายเพื่อปกป้องประเทศชาติ แม้การเป็นหญิง จะเปรียบเสมือนดอกปีบที่บอบบาง แต่ความอ่อนหวานนั้น กลับช่วยเสริมแต่งให้ต้นปีบที่แข็งแรงทำหน้าที่ให้ร่มเย็นแก่ประชาชนได้"
"พี่มีนจ๊ะ ....ถ้าหนูเป็นอะไรไป...หนูฝากแม่ไว้กับพี่มีนด้วยนะ..แก้มจะไม่ย้ายไปไหน...แก้มดีใจที่ได้ทำงานในพื้นที่สีแดงแห่งนี้ โรงเรียนของแก้มมีนักเรียนเพิ่มขึ้นกว่าปีที่แล้วตั้งสิบกว่าคน ถ้าแก้มไม่สอนหนังสือที่นี่ แล้วพวกที่ยอมเสียชีวิตไปแล้วเพื่อสร้างงานตรงนี้ขึ้นมาจะทำอย่างไร ใครจะสานต่อ... "
"แก้มจะทำทุกอย่าง...เพื่อปณิธาน..แม้จะต้องแลกด้วยชีวิตของแก้มเองก็ตาม...แก้มถวายชีวิตให้กับเบื้องบนแล้ว ถ้าแก้มเป็นอะไรไป...ฝากแม่ด้วยนะจ๊ะ พี่มีน...."
...
ขอบคุณนะครูแก้ม.....
(ตอนหนึ่งใน มากกว่ารักจากวีรบุรุษยะลา รายได้จากค่าลิขสิทธิ์มอบให้กองทุนผู้กองแคน เพื่อตำรวจตระเวนชายแดนหน่วยเก็บกู้ฯ ในสามจังหวัดชายแดนใต้ )
ปณิธาน และ ความตั้งใจ นั้น ......มีความหมาย ห่างกันลิบลับเลยนะ...ครูแก้ม..... แก้มไม่ตายแล้วจ๊ะ..... รัก และคิดถึงเสมอนะ...
ขอบคุณค่ะคุณ ฐานิศวร์ .... ครูแก้มคงมีความสุขที่ได้ยิน และรับแรงเชียร์ อยู่บนฟ้าแล้วค่ะ ขอบคุณที่แวะมาเชียร์นะคะ... ดีใจจัง...