เด็กน้อยคนหนึ่ง มีสีหน้าแสดงอารมณ์ไม่ค่อยดีนัก พ่อของเขาจึงได้นำตะปู มาให้
เขา 1 ถุง และได้บอกกับเขาว่า
"ทุกครั้ง เวลาที่เขารู้สึกโมโห หรือ โกรธใครซักคน ให้ตอกตะปู 1 ตัวเข้าไปกับ
รั้วหลังบ้าน"
วันแรกผ่านไป เด็กน้อยคนนั้นตอกตะปูเข้าไปที่รั้วหลังบ้านถึง 37 ตัว
และก็ค่อย ๆ ลดจำนวนลงเรื่อย ๆ
ในแต่ละวันผ่านไป ก็ลดจำนวนลง เพราะเขารู้สึกว่า เขาเริ่มควบคุมอารมณ์ตนเองได้
บ้างแล้ว
และแล้ว หลังจากที่เขาสามารถควบคุมตนเองได้ดีขึ้น ใจเย็นมากขึ้น เขา
จึงเข้าไปพบกับพ่อ
และบอกกับพ่อของเขาว่า "พ่อ ผมสามารถควบคุมอารมณ์ของตนเองได้แล้ว...."
พ่อยิ้ม..และบอกกับลูกชายว่า... "ถ้าเป็นเช่นนั้น ลองพิสูจน์ให้พ่อดู
สิ โดยทุก ๆ ครั้งที่ สามารถควบคุมตนเองได้ ให้ถอนตะปูออกจากรั้วบ้าน 1 ตัว ทุกครั้ง"
วันแล้ว วันเล่า... เด็กน้อยค่อย ๆ ถอนตะปูออก ทีละตัว ๆ จาก 1 เป็น 2
จาก 2 เป็น 3 จนในที่สุด
ตะปูก้อถูกถอดออกจนหมด เด็กน้อยดีใจมาก รีบวิ่งไปบอกพ่อ
"พ่อผมทำได้ ในที่สุด ผมก็ทำสำเร็จ ..!!" พ่อไม่ได้พูดอะไร แต่ได้
จูงมือ ลูกชายไปที่รั้วหลังบ้าน
"เจ้าลองมองที่รั้วเหล่านั้นสิ มันไม่เหมือนเดิมแล้ว เพราะมันมีรอยตะปูเต็มไป
หมด จำไว้นะลูก
เวลา ทำอะไรลงไป โดยใช้อารมณ์ สิ่งนั้นมันจะเกิดเป็นรอยแผล ต่อให้ใช้คำพูดว่า ขอ โทษ สักกี่หน ก็ไม่อาจลบความเจ็บปวด ไม่อาจรบรอยแผลที่เกิดขึ้นกับคนคนนั้นได้
เขา 1 ถุง และได้บอกกับเขาว่า
"ทุกครั้ง เวลาที่เขารู้สึกโมโห หรือ โกรธใครซักคน ให้ตอกตะปู 1 ตัวเข้าไปกับ
รั้วหลังบ้าน"
วันแรกผ่านไป เด็กน้อยคนนั้นตอกตะปูเข้าไปที่รั้วหลังบ้านถึง 37 ตัว
และก็ค่อย ๆ ลดจำนวนลงเรื่อย ๆ
ในแต่ละวันผ่านไป ก็ลดจำนวนลง เพราะเขารู้สึกว่า เขาเริ่มควบคุมอารมณ์ตนเองได้
บ้างแล้ว
และแล้ว หลังจากที่เขาสามารถควบคุมตนเองได้ดีขึ้น ใจเย็นมากขึ้น เขา
จึงเข้าไปพบกับพ่อ
และบอกกับพ่อของเขาว่า "พ่อ ผมสามารถควบคุมอารมณ์ของตนเองได้แล้ว...."
พ่อยิ้ม..และบอกกับลูกชายว่า... "ถ้าเป็นเช่นนั้น ลองพิสูจน์ให้พ่อดู
สิ โดยทุก ๆ ครั้งที่ สามารถควบคุมตนเองได้ ให้ถอนตะปูออกจากรั้วบ้าน 1 ตัว ทุกครั้ง"
วันแล้ว วันเล่า... เด็กน้อยค่อย ๆ ถอนตะปูออก ทีละตัว ๆ จาก 1 เป็น 2
จาก 2 เป็น 3 จนในที่สุด
ตะปูก้อถูกถอดออกจนหมด เด็กน้อยดีใจมาก รีบวิ่งไปบอกพ่อ
"พ่อผมทำได้ ในที่สุด ผมก็ทำสำเร็จ ..!!" พ่อไม่ได้พูดอะไร แต่ได้
จูงมือ ลูกชายไปที่รั้วหลังบ้าน
"เจ้าลองมองที่รั้วเหล่านั้นสิ มันไม่เหมือนเดิมแล้ว เพราะมันมีรอยตะปูเต็มไป
หมด จำไว้นะลูก
เวลา ทำอะไรลงไป โดยใช้อารมณ์ สิ่งนั้นมันจะเกิดเป็นรอยแผล ต่อให้ใช้คำพูดว่า ขอ โทษ สักกี่หน ก็ไม่อาจลบความเจ็บปวด ไม่อาจรบรอยแผลที่เกิดขึ้นกับคนคนนั้นได้
ใช่ค่ะ ...ทำอะไรลงไปโดยใช้อารมณ์ ผลที่ตามมาคือความเสียหาย แม้จะแก้ไขแล้วก็ยังทิ้งแผลให้เห็น
เป็นข้อคิดที่ดีมากค่ะ
ข้อคิดสะกิดใจ ต้นไม้ตะปูตอก ร่องรอยที่บ่งบก คือเรื่องราวแห่งอารมณ์ รอยตะปูในเนื้อไม้ แม้นถอนออกไม้ยังมีรอย
สวัสดีค่ะ ตามรอยมาจากบันทึกของอาจารย์ลำดวน มาให้กำลังใจค่ะที่บอกว่าประสบอุบัติเหตุผ่าตัดและยังทำกายภาพอยู่
ขอให้แข็งแรงเป็นปกติในเร็ววันนะคะ
พี่สาวของดิฉันได้ประสบอุบัติเหตุเป็นผู้นั่งในรถยนตร์ด้านซ้าย สามีเขาขับ กำลังเลี้ยวเข้าซอย รถทางตรงมาชนเข้าข้างเขาอย่างจัง สลบคาที่ กระดูกข้อศอกแตกละเอียด ข้อมือหัก สะโพกร้าว และตัวเขามีโรคประจำตัวคือ โรคไตและธัยรอยด์ทำให้กว่าจะได้ผ่าตัดก็หลายวันเพราะหมอต้องเช็คสภาพร่างกายกลัวเขาช็อคระหว่างผ่าตัดค่ะ เป็นเรื่องใหญ่ร้ายแรงที่ทำให้ดิฉันใจหายมากๆ เหตุเกิดเมื่อวันคริสมาสต์อีฟปีที่แล้ว
หลังผ่าตัด อยู่โรงพยาบาลเป็นเดือน ทำกายภาพ ผ่านความเจ็บปวด ความไม่สะดวกที่ต้องนั่งรถเข็น ตอนนี้เขาเดินได้แล้วแม้จะยังเดินไม่ถนัดนัก แต่เขาพยายามทำทุกอย่างสู้จริงๆค่ะ กำลังใจดีมากค่ะ เพื่อนฝูงนั้นมีส่วนช่วยเรื่องกำลังใจมากนะคะ เมื่อสัปดาห์ที่แล้วดิฉันไปเยี่ยมเขา เขาอยู่เชียงใหม่ค่ะ ยังไปเดินช้อปปิ้ง หาของอร่อยทานกันเบิกบานใจ
สิ่งหนึ่งที่เขาบอกว่าได้ทำมากช่วงที่เจ็บตัว(ไม่สามารถทำอย่างอื่นได้ ไม่ได้ไปทำงานหลายเดือน)ก็คือการ เจริญสติ เจริญเมตตาให้กับตัวเองและสรรพสิ่งรอบตัว
สู้ๆ ยิ้มให้ได้ทุกๆวันนะคะ