แรงบันดาลใจ

แรงบันดาลใจของผมคือ ปู่ ของผมเองครับ ท่านเป็นทั้งแรงบันดาลใจ เป็นทั้งตัวอย่างที่ดีของลูกหลาน ท่านเป็นคนพูดน้อย ทำเยอะ ท่านมักจะสอนอยู่เสมอว่า "ขยัน ซื่อสัตย์ ประหยัด พึ่งตนเอง" ท่านไม่ใช้แค่พูดเฉย ๆ แต่ท่านทำเป็นตัวอย่างให้ดูจนเกิดการซึมซับลงไปในหัวใจของทุกคนในครอบครัว

พ่อเล่าว่า เมื่อก่อนปู่เป็น ครูและหัวหน้าศึกษานิเทศก์ที่จังหวัดอ่างทอง ท่านทำงานอย่างจริงจัง ไม่เคยท้อ และรักความยุติธรรมมาก ทำให้ผู้ที่เคยร่วมงานกับปู่ ก็จะนับถือในตัวปู่มาก ซึ่งทำให้พ่อผมภูมิใจแล้วยึดเอาปู่เป็นตัวอย่าง เหมือนคำที่เขาว่า "ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น" ก็คงจะจริงเพราะพ่อผมเป็นครู และทำงานแบบเดียวกับปู่ ทำให้พ่อประสบความสำเร็จ ผมก็จะต้องเอาปู่และพ่อเป็นตัวอย่าง และแรงบันดาลใจ ในการเป็น "ครู"

"ขยัน" ในความคิดของผมที่ได้เห็นการกระทำของปู่และพ่อ อาจได้ความหมายว่า ทำให้เยอะ พูดให้น้อย มีจิตบริการ แล้วความสำเร็จจะมาเอง ไม่จำเป็นต้องบอกใครว่าเราทำอะไร เป็นอะไร แต่ทุกคนจะเห็นจากการกระทำของเราเอง

"ซื่อสัตย์" ในความคิดของผมหมายถึง การซื่อตรง ไม่เอารัดเอาเปรียบใคร ไม่โกง ไม่เห็นแก่ผลประโยชน์ ต้องมีความจริงใจ

"ประหยัด" ในความคิดของผมหมายถึง เงินทุกบาทมีความหมาย ต้องใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด มีการเก็บออมเพื่อใช้จ่ายในยามจำเป็น จะได้ไม่ทำให้ใครเดือดร้อน

"พึ่งตนเอง" ในความคิดของผมหมายถึง การรู้จัดพึ่งตนเองให้มากที่สุด ไม่ต้องไปรบกวนคนอื่นถ้าไม่มีเหตุจำเป็นจริงๆ อย่าท้อแท้ หมดหวัง ล้มแล้วต้องลุกด้วยตัวของเราเอง มันจะทำให้เราเข้มแข็งขึ้น อดทนขึ้น แล้วความสำเร็จคงไม่ไกลเกินไป

ถึงปู่จะจากโลกนี้ไปแล้วแต่ความภาคภูมิใจใน ตัวของปู่ก็ไม่เคยลดน้อยลงไปเลย แต่มันยิ่งชัดขึ้น เมื่อผมได้มีโอกาสที่จะเป็น "ครู" ทุกการกระทำของปู่และพ่อ มันทำให้ผมคิดถึงทุกครั้งที่เจอกับเหตุการณ์ต่าง ๆ ในโรงเรียน ทั้งเหตุการณ์ที่ดี และเหตุการณ์ที่เลวร้ายผมจะสู้และจะผ่านมันไป ด้วยความสุข ขอบคุณแรงบันดาลใจทุกอย่างที่ทำให้ผมมีวันนี้ครับ "ขอบคุณครับ"