@ M a t h L i f e @
"คณิตศาสตร์" เป็นวิชาที่มีลักษณะเป็นนามธรรมมากกว่ารูปธรรม ทำให้บางครั้งเด็กๆ นักเรียนรู้สึกไม่ชอบ คิดว่ายาก "จะเรียนเรื่องนี้ไปทำอะไร" แต่คงจะปฏิเสธไม่ได้ว่า วิชาคณิตศาสตร์เป็นวิชาหนึ่งที่สำคัญยิ่งต่อการดำรงชีวิต สามารถฝึกให้เรามีความคิดริเริ่มสร้างสรรค์ คิดอย่างมีเหตุผล มีระบบ มีระเบียบ รอบคอบ สามารถคาดการณ์ วางแผน ตัดสินใจ แก้ไขปัญหาได้อย่างมีประสิทธิภาพ
และผมได้อ่านบทพระราชนิพนธ์ส่วนหนึ่งของสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ตอนหนึ่งว่า
"ในการเสด็จพระราชดำเนินแปรพระราชฐานโดยทางรถยนต์เมื่อข้าพเจ้ามีอายุได้ประมาณ 7 -8 ปี และได้โดยเสด็จในรถด้วย ก็มักจะทรงสอนข้าพเจ้าและพี่ๆ ให้รู้จักวิธีการคำนวณเวลาจากระยะทางและความเร็ว สภาพภูมิประเทศที่เห็นถ้าเป็นเวลากลางคืน ก็จะทรงสอนให้รู้จักดาวต่างๆ ในท้องฟ้า
วันหนึ่ง เมื่อข้าพเจ้าแกล้งถามคนที่อยู่ด้วยว่า ข้าวในกระสอบหนึ่งมีกี่เม็ด ไม่มีใครตอบ ความทราบถึงพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ก็โปรดเกล้าฯ ให้ไปเอาข้าวสารมาลิตรหนึ่ง ทรงให้ข้าพเจ้าตกลงใจยอมรับว่า ค่าที่ได้จะเป็นค่าโดยประมาณและให้เอาถ้วยตะไลเล็กๆ ตักข้าวตวงดูว่าข้าวลิตรหนึ่งเป็นกี่ถ้วยตะไล แล้วนับเม็ดข้าวในถ้วยตะไลนั้น ได้แล้วเอาจำนวนเม็ดคูณด้วยจำนวนถ้วยได้เป็นจำนวนเม็ดข้าวในลิตร แล้วคูณขึ้นไปก็เป็นจำนวนลิตรในถัง จำนวนถังในกระสอบก็จะได้จำนวนเม็ดข้าวในกระสอบ ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ข้าพเจ้ารู้จักคำนวณโดยประมาณ
เมื่อโตขึ้นต้องเรียนเลขและทำโจทย์ในหนังสือของกระทรวงศึกษาธิการ ซึ่งตัวโจทย์ที่ตั้งขึ้นคล้ายๆ กันไปหมด ข้าพเจ้าจึงมักยกเอาความเบื่อเป็นเหตุผลของความขี้เกียจเรียนวิชานี้ โดยอ้างว่าไม่เห็นจะเป็นประโยชน์ในชีวิตประจำวัน พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงแก้ไขความขี้เกียจนี้ โดยเวลาที่ปิดภาคเรียนใหญ่เกือบ 3 เดือน ได้ทรงตั้งโจทย์เลขให้ทำเพียง 2 ข้อ ข้อที่หนึ่งเกี่ยวกับถังน้ำซึ่งข้าพเจ้ารู้จักดี เพราะอำเภอหัวหินที่เราอยู่นั้นค่อนข้างแห้งแล้ง ถังน้ำเป็นของจำเป็น เมื่อหน่วยแพทย์พระราชทานออกไปพัฒนาในหมู่บ้านไกลๆ พวกเราจะรวบรวมเงินกันแล้วซื้อถังน้ำให้แก่หมู่บ้านต่างๆ ถังน้ำในเรื่องนี้สมมติว่าเป็นถังหนึ่งที่พวกข้าราชบริพารช่วยกันบริจาคและข้าพเจ้าต้องคำนวณดูว่าวันๆ หนึ่งมีน้ำเท่าไร คนใช้ไปเท่าไร ฝนตกเท่าไร และแถมถังน้ำเจ้ากรรมนี้ยังรั่วอีกด้วย โจทย์นี้คิดเท่าไรก็ไม่มีวันเสร็จ ส่วนโจทย์อีกข้อหนึ่ง เกี่ยวกับรายรับรายจ่ายของครอบครัวหนึ่ง ซึ่งมีฐานะค่อนข้างยากจน แม้ว่าจะมีลูกเป็นนักเรียนในพระบรมราชูปถัมภ์และได้รับพระราชทานเงินช่วยค่าครองชีพ ก็ยังไม่ค่อยพอ เมื่อเกิดเจ็บไข้ได้ป่วยทำงานไม่ได้ แถมวันหนึ่งเกิดพายุอย่างรุนแรง หลังคาบ้านชำรุดเสียหาย ต้องเสียค่าซื้อสังกะสีมาซ่อมแซม จึงต้องไปกู้เงินเขามาพร้อมกับเสียดอกเบี้ย โจทย์ข้อนี้ก็ไม่มีวันจบเหมือนกัน และมีประโยชน์ดีทำให้รู้ราคาของแห้ง ของสด ของใช้ ซึ่งต้องสืบสวนหาตัวเลขจริงไม่ได้แต่งเอาเอง
ตั้งแต่นั้นมาข้าพเจ้าไม่กล้าบ่นขี้เกียจเรียนเลขอีกเลย"
ซึ่งการจัดการเรียนการสอนในปัจจุบัน เรามักสอนวิชาคณิตศาสตร์ให้เป็นเรื่องที่ไกลตัวนักเรียน ยากสถานการณ์สมมติที่ไม่สอดคล้องกับความเป็นเจริง หรือยกตัวอย่างที่ไม่พบได้ในชีวิตประจำวัน หากเรามสามารถยกตัวอย่างหรือปัญหาที่สามารถเชื่อมโยงสิ่งต่างๆ ที่อยู่ใกล้ตัวนักเรียน นักเรียนที่สามารถจินตนาการเชื่อมโยงความรู้ไปสู่การแก้สถานการณ์ได้รวดเร็วมากยิ่งขึ้น
Imagination is more important than knowladge - EINSTEIN :
จินตนาการสำคัญกว่าความรู้ - อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์
จากประสบการณ์ในการสอนคณิตศาสตร์ นักเรียนจะให้ความสนใจอย่างมากกับกิจกรรมที่ใช้สื่อการเรียนรู้จากสิ่งรอบตัว สิ่งที่เคยเห็นและสัมผัส จึงได้พาหลานๆ ไปทัศนศึกษาหาความรู้ ความรัก ความรู้สึกดีๆ ต่อวิชาคณิตศาสตร์ในช่วงปิดภาคเรียน เพื่อสร้างองค์ความรู้ให้สอดคล้องกับการดำเนินชีวิต แล้วคณิตศาสตร์จะเป็นเรื่องที่ใกล้ตัว และง่ายต่อการเรียนรู้ และร่วมปลูกฝังทัศนคติที่ดีให้เกิดขึ้นกับตัวผู้เรียนได้อย่างแท้จริง
ติดตามการท่องเที่ยวของพวกเราได้เลยครับผม
: น้องปาล์ม,น้องพิ้งค์,น้องแพร
"ความเร็ว และระยะทาง" จากการนั่งเรือจาก ร.พ.ศิริราช-ท่าช้าง
"กรวย" จากทรงพุ่มของต้นมะขามด้านหลัง
"เทสเซลเลชัน" จากผนังโบสถ์ และทางเดิน
ไหว้พระที่พุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม
เรียนรู้คณิตศาสตร์ในชีวิตประจำวันที่น้ำตกเอราวัณ จังหวัดกาญจนบุรี
ยืนและนั่งบน "ทรงกระบอก"
และมีช้างที่ทำจากต้นกัลปพฤกษ์
สันเขื่อนเอราวัณ บรรยากาศประทับใจ ลมเย็นสบาย
เด็กๆ บนรถประจำทาง
ทรงกระบอก : ต้นไผ่ 
ครบครอบครัว คุณตา พ่อ แม่ ลูก หลาน
เรียนรู้เรื่อง "ระยะทาง" จากป้ายบอกทาง
ถึงแล้ว...เขื่อนศรีนครินทร์ 
สวนดนตรี เพลงพระราชนิพนธ์
จากนั้นก็ไปเที่ยวที่ "สุสานพันธมิตร"
เทสเซลเลชัน จากประตูทางเข้าครับ
สัญลักษณ์ของศาสนาคริสต์ 
เส้นขนาน : สะพานรถไฟสายมรณะ
คุณตาทวด และหลานชาย น่ารักจริงๆ ภาพนี้
ตารางเวลารถไฟครับผม
มาตรส่วนเทศบาลเมืองกาญจนบุรี
"ผมก็อยากรู้เหมือนกันครับ"
สวัสดีค่ะ
ห่างหายไม่ได้ทักทายกันนานด้วยเหตุผลยิ่งใหญ่ในชีวิต
เข้ามาอ่านบันทึกนี้แล้วชอบใจจังที่สอนคณิตศาสตร์นอกห้องเรียน
ที่ช่วยให้เด็กไม่เบื่อแถมยังสนุกอีกด้วย....
เป็นวิธีการที่ดีจริงๆเลยนะคะ
บรรยากาศอบอุ่นนะครับ
ขอบคุณสิ่งดีๆ ที่มอบให้พี่ทำงานให้ส่วนกลางช่วงปิดเทอมจึงห่างเหินไปนานเป็นเดือน อยู่แอมบาสซาเดอร์จนพบลูกศิษย์ทำงานที่นั่น พี่อยากให้ข้อมูลมาแลกเปลี่ยนเหมือนกันไว้กลับบ้านจะได้ทำบ้าง เพลงเพราะมากขอบคุณนะคะ
คณิตศาสตร์ไม่เคยหายไปในชีวิตประจำวัน
ค่ากับข้าวรายวัน ค่าขนมรายสัปดาห์
เงินรายรับ-รายจ่ายรายเดือน...คิดไม่เคยจบสักที..นิ
อบอุ่น และน่าตื้นเต้น
และน่าเรียนรู้จังครับ
สวัสดีค่ะยามเช้าค่ะอาจารย์
เป็นบทเรียนคณิตศาสตร์ที่มีชีวิตชีวาดีมากค่ะ
ขอบคุณบรรยากาศดีๆที่นำมาฝากค่ะ
สบายดีนะค่ะอาจารย์
สวัสดีค่ะ
ดีจัง ชอบ ขอบคุณในความตั้งใจ จริงใจ และอื่น ๆ
นายแน่มากนะนายเหนาะสามารถนำสิ่งต่างๆมาบูรณาการความรู้ทางคณิตศาสตร์ได้ดีเหมาะสม
เก่งจังเลย