เจ้าผู้อี่ตู่เตี้ย ต้นต่ำใบดก กกบ่ทันฝังแน่น สังมาจีจูมดอก ฮากบ่ทันหยั่งพื้น สังมาปี้นป่งใบ เจ้าผู้แพรผืนกว้าง ปูมาให้มันเลื่อม แด่เน้อ น้องเลื่อมอ้าย อ้ายเลื่อมน้อง คือฟ้าเลื่อมดิน ใจประสงค์แล้ว หนามกะแทวกะสิผ่า ป่าขี้อ้น ตันหน้ากะสิถาง ใจประสงค์แล้ว เมืองแกวก็ดั้นฮอด แสงตาจ้องหน่วยแก้ว ในถ้ำก็ก่นหา เจ้าผู้คิงกลมส้วย สวยงามท้ายเฮือซ่วง ให้พี่ขอซ้อนท้าย นำน้องซ่อยพาย แด่แม๋ เจ้าผู้คิงกลมส้วย คือกระสวยต่ำหูก ถกขาไปต้องแต้ง คือสิย้อยบาดละขัน
มีความหมายแฝงไว้ให้ปัญญาได้ดี
โดยเฉพาะผู้คุ้นเคยกับภาษา นะครับ
ขอบคุณค่ะอาจารย์โสภณที่แวะเข้ามาเยี่ยมและให้กำลังใจ....
สบายดีเอื้อย
มาอ่านพญา เน้อ เข้าใจความหมาย เพราะคนอีสานคุ้นเคยกับภาษาเนาะเอื้อย
ชอบบทนี้เป็นพิเศษ
ใจประสงค์แล้ว เมืองแกวก็ดั้นฮอด
แสงตาจ้องหน่วยแก้ว ในถ้ำก็ก่นหา
ฮักแพง
สบายดีน้องครู
ดีใจหลายที่น้องแวะเข้ามายาม....ฮูปดอกไม้ที่เอามาใช้เป็นภาพประกอบของผญา หมวด จ ทั้งหมด อ้ายเพิ่นถ่ายเอาจากต้นผลไม้อยู่สวนหลังบ้านค่ะ...นี่แม่นดอกของต้นเอเชี่ยนแพร์ค่ะ...
ฮักแพง
ขอบใจน้อง
บวรหลายๆ
ฮักแพงและคิดฮอดเสมอ
ขะน้อยมักหลายคับคำผะหยา ขะน้อยกำลังเฮียนพาส่ลาวยู่
ขอคำแนะนำแหน่เด้อคับ
สะบายดี..
ขอโทษนำหลายๆที่ตอบช้าไป...ยินดีที่ได้ฮู้จัก..
เรียนภาษาใด๋มันกะบ่ยากดอกเด้อ ถ้าเฮามีความตั้งใจจริงที่อยากจะเฮียน
เอาใจซ่อยเด้อค่ะ....
อักษรภาษาลาวกับภาษาไทยมีหลายส่วนที่คล้ายคลึงกัน...แตกต่างกันบ้างเรื่องสระ..
มียังก็ติดต่อทางอีเมลส่วนตัวก็ได้เด้อ...
ฮักแพง