บทสองปฏิบัติ                   แนวฝึกหัดเพื่อเลี้ยงหล่อ

กายจิตควรพนอ                มีเก้าแบบเชื่อมโยงขั้น

 

ขั้นแรกฝึกสัมผัส               ควรถนัดรู้ต่อกัน

จดจ่อมิไหวหวั่น                 มิวิตกคิดกังขา

 

ขั้นสองฝึกหายใจ              เข้าออกให้ลึกและช้า

หลอมจิตและกายา            สงบใจตื่นในตน

 

ขั้นสามฝึกน้อมจิต             ตระหนักคิดสู่สกนธ์

กายจิตพึงหลุดพ้น             รู้ผ่อนคลายหายใจออก

 

ขั้นสี่ดูแลกาย                   จิตสบายภายในนอก

หายใจเข้าจงบอก              รู้เคารพต่อร่างกาย

 

ขั้นห้าจงน้อมนำ                ความชุ่มฉ่ำมิเหือดหาย

ผ่อนพักให้สบาย               ปฏิบัติกรุณา

 

ขั้นหกจงยิ้มให้                  เบิกบานใจสู่กายา

สานต่อขั้นที่ห้า                 ลดตึงเครียดละปล่อยวาง

 

ขั้นเจ็ดจงเบิกบาน              เพียรฝึกผ่านตามแนวทาง

เดินยืนนั่งก้าวย่าง              ตระหนักรู้งดงามครัน

 

ขั้นแปดจงกลับมา              สู่เวลาปัจจุบัน  

ตามดูความจริงนั้น             สุดประเสริฐมีพลัง

 

ขั้นเก้าจงสง่า                   วางกายาตัวตรงตั้ง

งดงามด้วยท่านั่ง              จะผ่อนคลายสู่เบิกบาน 

 

บทฝึกนี้ฝึกง่าย                สงบกายและสุขสานติ์

เพลิดเพลินหลายประการ   หล่อเลี้ยงกายสบายจิต  

 

บนทางภาวนา                   น้อมนำมาฝึกเนืองนิจ     

ฉันเขียนเพื่อชีวิต               ให้โอกาสฉันฝึกธรรม