เถอะ...เป็นไม้ ให้ลมจูบ แล้ววูบวับ...ลมจะลับ จะลา ไร้อาลัย
1. หลับตา สักครู่หนึ่ง แล้วจึงเปิด.............หยุดใจ เตลิด สักหนึ่งตลบ
ป้ายน้ำยา ทับรูป ที่รื้อพบ..............เลิกกลบ เรื่องซ่อน ที่แอบซุก
2. ซุกไว้ ไม่รู้ตัว ว่าตอนไหน.....ตอนเหลวไหล ตอนหลง ตอนตรงสนุก
ตอนไม่หิว ไม่ร้องไห้ ตอนไร้ทุกข์......แต่พอฉุก คิดได้ ไม่อยากรับ
3. ไม่อยากรู้ ไม่อยากเห็น ความเป็นจริง.....สรรพสิ่ง ก่อรูป แล้ววูบดับ
เถอะ...เป็นไม้ ให้ลมจูบ แล้ววูบวับ.........ลมจะลับ จะลา ไร้อาลัย
-ปณิธิ ภูศรีเทศ-
(ภาพสีน้ำ:ทุ่งนา ต.บ้านกร่าง-ปณิธิ)
หลับตา ซุกไว้ ไม่อยากรู้
มองดู ทำเป็น ไม่เห็น
ปกปิด มิดฤา ยากเย็น
ซ่อนเร้น ความนัย ใจตน
...
ชอบทุกภาพ ซาบซึ้งทุกความหมาย ขอบคุณค่ะอ.
สวัสดีค่ะ
หอมกลิ่นดิน กลิ่นหญ้า ทุ่งนาสวรรค์
จำคืนวัน สันทนา ข้าวกล้าไสว
เก็บภาพจำ สำเนาเข้าหัวใจ
พร้อมเมื่อใด ใจสงัด ทัศนา
ภาพของคุณปณิธิสวยงาม และ บทกลอนไพเราะมากค่ะ
ภาพสวยงามจับตาน่าชมชื่น
ยิ่งตอนยืนโดดเด่นเป็นสง่า
มองไม่เบื่อมองได้หลายเพลา
อย่าเก็บซ่อนเลยหนาน่าเสียดาย