ใจเจ้ากรรม ทำไม ใจจึงเก็บ-...แต่ร้าวรวด ปวดเจ็บ เก็บอยู่ได้
1. ใครหนอส่ง เธอมา ให้หล้าชื่น.....ให้คลายขื่น คลายขม จมเหน็บหนาว
ให้ลืมเรื่อง ร้ายลึก ผนึกกาว........ทุกครั้งคราว คุ้ยอดีต เคยกรีดใจ
2. ใจเจ้ากรรม ทำไม ใจจึงเก็บ...............แต่ร้าวรวด ปวดเจ็บ เก็บอยู่ได้
นกเขาอยู่ คู่ครอง คู่ของไม้...............คู่ของเรา คือใคร ไยอยากรู้
3. ใครสร้างนก คู่ไม้ ตามใจเขา.............คู่ของเรา ใครไม่สร้าง-ไม่อดสู
เห็นนก เห็นไม้ ตั้งใจดู......ขอพักสักครู่ เพราะน้ำตา...หยดมาแล้ว
-ปณิธิ ภูศรีเทศ-
(ภาพสีน้ำ: ต้นไม้ทุ่งนา ต.บ้านกร่าง-ปณิธิ)
กลอนเพราะ ภาพสวย อ่านแล้วใจคล้อยตาม
เก่งมากค่ะ
อิจฉานก อิจฉาไม้ ไปใยเล่า
คู่ของเรา คงมี สักวันหนึ่ง
ปล่อยให้ใจ ว่างเปล่า เฝ้าคะนึง
รอให้ถึง วันนั้น ฝันเป็นจริง
เห็นน้ำตา ระทม สมน้ำหน้า
เพียงมองนก สกุณา พามองเห็น
ตนลำบาก ไร้คู่ ดูลำเค็ญ
อยากทุกข์เข็ญ ใช่ไหม ในทุกวัน
โอ้...น้ำตา น้ำตา และน้ำตา วาสนาน้ำตาหยด...หมด..ใจหมอง
เดินทางไกลได้เรียนรู้คู่ครรลอง หยิ่งผยองครองดวงใจไม่ง้อรัก...
กะลังตั้งชมรม
"เหน็ดเหนื่อยกับความรัก หนักแน่นกับมิตรภาพ"
สมัครเลยไหม ค่ะ?
จะได้ไม่ต้อง เก็บ...แต่ร้าวรวด ปวดเจ็บ เก็บอยู่ได้