เขียนชีวิต ณ “ปัจจุบัน” อย่างที่อยากให้เป็น...
หาก...ชีวิตคือหนังสือเล่มหนึ่ง...
จะรู้ตัวหรือไม่ก็ตาม...เราเขียน "ชีวิต" ทุกวัน
เขียนผิด ไม่ชอบเลย แสนเสียใจเสียดาย
แต่... เขียนไปแล้ว
ลบไม่ได้...
เพราะสำหรับชีวิต...ไม่มียางลบ
ลบไม่ได้ ก็ไม่ต้องลบหรอก
เขียนใหม่ก็แล้วกัน....
เขียนชีวิต ณ "ปัจจุบัน" อย่างที่อยากให้เป็น
เขียนให้ดี ให้งดงาม น่าประทับใจแค่ไหนก็ได้
เขียนเลยจะรออะไร..... ❤•♥(◠‿◠✿)
สวัสดีครับอาจารย์
กำลังเขียนอยู่ครับ
แหะ แหะ อาจารย์นอกจากจะเขียนชีวิตแล้วกำลังเขียนวิทยานิพนธ์ด้วยใช่ไหมครับ ฮิ ฮิ...
เขียนสั้น ๆ ง่าย ๆ แต่งดงามมากค่ะ
ระลึกถึงเสมอนะคะ
สวัสดีค่ะคุณ
หนานเกียรติ
กำลังเขียนชีวิตอยู่ค่ะ ทั้งที่รู้ตัวและไม่รู้ตัว...ฮา ๆ
ส่วนวิทยานิพนธ์ ก็เขียนทุกวัน เขียน-ลบ เขียน-ลบ ... เลยไม่ค่อยก้าวหน้า...แต่ก็ตั้งใจเขียนทุกวันๆๆๆๆๆๆ...ค่ะ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะคุณ
อิงจันทร์ ณ กระท่อมอิงจันทร์
เขียนสั้น ๆ เพราะไม่ค่อยมีเวลา และ...จะได้ไม่เป็นภาระใ้ห้ผู้อ่านเกินไปค่ะ
เข้าไปแอบฟังเพลงในกระท่อมอิงจันทร์(ฝันหวาน) บ่อย ๆ ค่ะ
ขอบคุณนะคะ ระลึกถึงเช่นกันค่ะ
ขอบคุณข้อคิดดีๆค่ะ..เวลาพวกเราเหลืออยู่ไม่มากนัก..มาเร่งกันทำความดีแก่ตนเองและผู้อื่นอย่างต่อเนื่องด้วยความสุขใจนะคะ..
สวัสดีค่ะพี่ใหญ่
นาง นงนาท สนธิสุวรรณ
ชีวิตนี้สั้นนักจริง ๆ ด้วยค่ะ ตั้งใจจะทำภารกิจส่วนตนให้เสร็จค่ะ พร้อมกับทำสิ่งดี ๆ เท่าที่จะทำได้ให้แ่ก่สังคม
พระท่านกล่าวว่า พรุ่งนี้กับชาติหน้า ไม่แน่ว่าอะไรจะมาึถึงก่อนกัน
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะ
ขอบคุณนะค่ะสำหรับข้อคิดดีๆที่เขียนมาฝาก
ค่ะลบไม่ได้ เราก็ทำใหม่ให้ดีพยายามให้มากเพื่อไม่ให้ผิดอีกนะคะ ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะอ.
ธรรมทิพย์
เมื่อไม่มียางลบสำหรับชีวิตเราก็ต้องตั้งสติ...ตั้งจิตตั้งใจให้ดีก่อนจะ เขียนอะไรลงไปในชีวิตเรา ส่วนใหญ่แล้วที่พบเราก็มักจะอดที่จะเสียใจไม่สบายใจว่าที่ผ่านมาไม่น่า "เขียน" อะไรอย่างนั้นลงไปเลย รู้อย่างนี้ไม่ทำ...หรอก
ซึ่งแม้จะคิดเสียดายเสียใจแค่ไหนก็แก้ไขไม่ได้ เพราะผ่านไปแล้ว เขียนใหม่ นี่แหละเขียนเรื่องปัจจุบันให้ดีที่สุด จะได้ไม่ต้องมาบ่นเสียดาย....
อ้อ...ลบไม่ได้...ก็เขียนใหม่ และที่ทำได้คือ "ต่อเติมใหม่" ให้ดีที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ นะคะ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะอ.
เรียม12
ยินดีค่ะ ขอบคุณที่แวะมาอ่านนะคะ
สวัสดีค่ะพี่
กานดา น้ำมันมะพร้าว
ผิดแล้วลบไม่ได้ เขียนใหม่ให้ดีที่สุดในบริบทนั้น และระวังอย่าให้ผิดซ้ำเดิมอีก
ขอบคุณภาพงดงามค่ะ
สวัสดีค่ะ...คุณคนไม่มีราก..
ใช่เลยค่ะ....เราเขียนชีวิต
แรกๆเราอาจะเขียนไร้ทิศทาง
วันหนึ่งถ้าเราหาแนวเราเจอ
เข้าใจในสิ่งที่เราจะเขียน
หนังสือเล่มนั่นอาจจะสวยงามตอนท้ายๆ แม้ว่าใกล้จะจบแล้ว....
ชีวิต....มีอะไรที่ให้เขียนมากมายไม่รู้จบ
อยู่ที่ว่าเราจะเลือกเขียนในด้านใด
ถ้าเป็นไปได้คนเราก็ต้องเลือกเขียนในด้านดีๆให้กับชีวิตนะคะ
สวัสดีค่ะคุณครู
noktalay
เราเป็นผู้เขียนชีวิตเราเอง และหากได้มีโอกาสวางแผนในการเขียนก่อนที่เขียนจริง ก็คงทำให้หนังสือชีวิตของเราเป็นไปดังที่เราได้ "วางโครงเรื่อง" ไว้
และท้ายที่สุด แ้ม้หนังสือเล่มนี้เราจะไม่ได้เป็นคนอ่านตอนจบ แต่เราก็คงภาคภูมิใจที่ได้เขียนเนื้อหาส่วนใหญ่ไว้ สำหรับ... คนรุ่นหลังจากเรา...
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะพี่
krugui Chutima
เรามาเลือก" เขียนชีวิต" ให้สิ่งดี ๆ เป็นประโยชน์กับตนเอง สังคม และโลก...กันนะคะ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีครับคุณน้อง
เขียนไว้ให้คนที่จากมาไกลให้ได้อ่าน
(ถึงได้มีชื่อว่า คนบ้านไกล)
ไม่ได้เขียนมานานมากๆ
เพิ่งจะเริ่มจะได้เขียนปีที่แล้ว เพราะอยากจะติดต่อบอกเล่าให้เพื่อนๆพี่ๆน้องๆให้ได้ฟัง
เพราะกลับเมืองไทยมีแต่คำถาม ว่าไปทำอะไรมา หลายไปเสียนาน....
ภาษาไทยลืมไปเกือบหมดแล้ว
เขียนบันทึกแรกใช้เวลาเป็นแรมเดือน
เขียนเสร็จก็ต้องส่งไปให้คนเมืองไทยช่วยตรวจทาน
เขาบอกว่าเขียนแปลกๆ เขียนเหมือนกับพูด
แต่ก็พอจะอ่านได้
เอาเข้าจริงๆ คนทางเมืองไทยส่วนมากก็ไม่ได้อ่าน
เวลาเขามีค่ามาก
เขียนไปก็หายไป ว่าจะเลิกเขียนอยู่รำมะร่ออยู่หลายทีแล้วครับ
สวัสดีค่ะ
"....เขียนชีวิต ณ "ปัจจุบัน" อย่างที่อยากให้เป็น
เขียนให้ดี ให้งดงาม น่าประทับใจแค่ไหนก็ได้...."
คนไม่มีรากคะ บทความทั้งบทนี้ งดงามเหลือประมาณ......
และให้ข้อคิดดีเหลือเกิน...
ขอบคุณต่ะ
สวัสดีครับนกแห่งอรุณรุ่ง
แวะมาทักทาย คงยุ่งกับงานทั้งของตัวเองและคนอื่น ๆ
แวะมาที่คณะบ้างหรือเปล่าครับ จะพาไปเลี้ยงกาแฟอร่อยนะครัง
ระลึกถึงครับ
สวัสดีค่ะพี่
คนบ้านไกล
น้องว่าการเขียนหรือพูดก็ตามที ใช้ภาษาที่เรียบง่าย จริงใจ จะดีที่สุดค่ะ ยึดหลักที่ถูกสอนมาเสมอว่า "เรียบง่าย คือ งดงาม" เรียบง่ายไม่ได้หมายถึง ลวก/ชุ่ย แต่เลือกเฟ้นคำที่ตรงและครอบคลุมความหมายที่จะสื่อและไม่ซับซ้อนจนเกินไปค่ะ
แม้จะไม่ได้ใช้ภาษาไทยนานจนเกือบลืม แต่พี่ใช้ภาษาไทยได้ดีพอสมควรและ "เข้าถึง" ความรู้สึกนะคะ อ่านไปบางตอนก็ยิ้มขำ ๆ บางตอนก็น้ำตาซึมไปด้วยค่ะ
และแม้จะเลิกเขียนหนังสือ เิลิกเขียนบันทึก แต่เราคงปฏิเสธไม่ได้ว่า... เราเขียน "หนังสือชีวิต" ของเราทุกวัน...
งั้นก็ช่วยกัน รังสรรค์ ให้หนังสือชีวิตของเรา...เป็นดังที่เราอยากให้เป็นกันนะคะ..;)